Bogdan Andrzej Zdrojewski
Member of the European Parliament · PPE · PL
“Zobowiązanie do obrony europejskich wartości i praw kulturalnych, zobowiązanie do wzmocnienia samych artystów, pracowników kultury, zobowiązanie do wykorzystania kultury jako siły napędowej, konkurencyjności, odporności i spójności społecznej i wreszcie zobowiązanie do budowania silnych międzynarodowych relacji kulturalnych.”
“Panie Przewodniczący! Kultura to praktycznie wszystko. To język, obyczaje, wydarzenia artystyczne, religie, rozmaite dziedziny, takie jak literatura czy wymieniana często muzyka, ale to także edukacja, to, co nas zbliża i to, co nas odróżnia. Bez niej bylibyśmy ślepi i bezbronni.”
“Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Jesteśmy tu po to, żeby nie tylko opisywać problemy, ale także je rozwiązywać. Wydaje mi się, że obecna propozycja jest propozycją idącą we właściwym kierunku. Szukamy właściwego mechanizmu do tego, aby przede wszystkim ograniczyć nieuczciwy import stali, i to w skali opisanej chyba dość dobrze.”
“Jeżeli ta zasada alokacji będzie identyczna dla wszystkich krajów, bez wyjątków, bez dodatkowych derogacji, to ona będzie skutecznym mechanizmem. Jeżeli zaczniemy budować derogacje, niestety ten mechanizm nam się zawali. Zwracam na to uwagę już teraz. 1-0087-0000”
“Dziś powinniśmy wspierać wszystkie aktywności zmierzające do podnoszenia efektywności w samym nauczaniu, redukować rozmaite wykluczenia, ale także wspierać najzdolniejszych, by ich talenty nie tylko szybko się rozwijały, ale po prostu nie marnowały.”
“Pani Przewodnicząca! Międzynarodowy Dzień Edukacji to oczywiście dobry czas na refleksje, ale też szansa na podziękowanie dla wszystkich edukatorów. Wiemy, mamy świadomość znaczenia edukacji, jej wpływu na pomyślność i rozwój kulturowy i cywilizacyjny.”
The complete record
Every one of 21 lines we hold for Bogdan Andrzej Zdrojewski, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account.
“Zobowiązanie do obrony europejskich wartości i praw kulturalnych, zobowiązanie do wzmocnienia samych artystów, pracowników kultury, zobowiązanie do wykorzystania kultury jako siły napędowej, konkurencyjności, odporności i spójności społecznej i wreszcie zobowiązanie do budowania silnych międzynarodowych relacji kulturalnych. One są bowiem fundamentem europejskiej soft power. Chcę się odnieść do zarzutów o niszczenie kultury tu, w Europie. To, co ważne jest dla nas wszystkich, to zwrócenie uwagi, kto tak naprawdę tę kulturę niszczy. Spójrzmy na atak na ważną świątynię w Kijowie, nasze wspólne europejskie dziedzictwo materialne. Morderstwo artysty, który uciekł z Rosji. Został zamordowany. To była egzekucja w związku z jego działalnością artystyczną.”
“Panie Przewodniczący! Kultura to praktycznie wszystko. To język, obyczaje, wydarzenia artystyczne, religie, rozmaite dziedziny, takie jak literatura czy wymieniana często muzyka, ale to także edukacja, to, co nas zbliża i to, co nas odróżnia. Bez niej bylibyśmy ślepi i bezbronni. Dziś stajemy przed jednym z najważniejszych wyzwań dla przyszłości Europy. Jak zachować to, co czyni nas wyjątkowymi, a jednocześnie odważnie kształtować świat jutra? Odpowiedzią na to wyzwanie jest „kompas kultury” – nowa strategiczna wizja, która umieszcza kulturę tam, gdzie zawsze powinna być: w samym sercu europejskiego projektu. „Kompas kultury” to nie tylko dokument polityczny. To zobowiązanie.”
“Jeżeli ta zasada alokacji będzie identyczna dla wszystkich krajów, bez wyjątków, bez dodatkowych derogacji, to ona będzie skutecznym mechanizmem. Jeżeli zaczniemy budować derogacje, niestety ten mechanizm nam się zawali. Zwracam na to uwagę już teraz. 1-0087-0000”
“Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Jesteśmy tu po to, żeby nie tylko opisywać problemy, ale także je rozwiązywać. Wydaje mi się, że obecna propozycja jest propozycją idącą we właściwym kierunku. Szukamy właściwego mechanizmu do tego, aby przede wszystkim ograniczyć nieuczciwy import stali, i to w skali opisanej chyba dość dobrze. Musimy jednak przy tej okazji powiedzieć dwie rzeczy. Pierwsza: ten mechanizm, który jest proponowany, będzie rzeczywiście skuteczny tylko wtedy, kiedy będzie rzeczywiście szczelny. Jeżeli będzie szczelny, będzie wówczas efektywny. Jest druga kwestia, o której trzeba powiedzieć. To jest kwestia, w jaki sposób będzie dokonywała się alokacja kontyngentów dla państw trzecich.”
“Dziś powinniśmy wspierać wszystkie aktywności zmierzające do podnoszenia efektywności w samym nauczaniu, redukować rozmaite wykluczenia, ale także wspierać najzdolniejszych, by ich talenty nie tylko szybko się rozwijały, ale po prostu nie marnowały. Pamiętajmy o takich programach jak Erasmus+, o całych pokoleniach wyrosłych na dobrych praktykach i takich formach wsparcia mobilności młodego pokolenia. Dziś Komisja proponuje 40,9 mld na kolejną perspektywę. Punkt wyjścia jest dobry, ale niesatysfakcjonujący. Chcielibyśmy, aby te dodatkowe miliardy zostały wyasygnowane. Miliard w innych określonych dziedzinach to prawie nic. W edukacji miliard, każdy miliard – podkreślam – to coś bardzo, bardzo dużego. Nauczycielom, wszystkim edukatorom i NGO-som bardzo serdecznie przy okazji dziękuję. 3-0341-0000”
“Pani Przewodnicząca! Międzynarodowy Dzień Edukacji to oczywiście dobry czas na refleksje, ale też szansa na podziękowanie dla wszystkich edukatorów. Wiemy, mamy świadomość znaczenia edukacji, jej wpływu na pomyślność i rozwój kulturowy i cywilizacyjny. Niestety, patrząc na przykład na wynagrodzenia pedagogów, zwłaszcza tych, którzy uczą najmłodsze dzieci, tej satysfakcji może nam brakować. Niestety także rozmaici decydenci, proponujący rozmaite polityki edukacyjne, przeważnie ze swoimi propozycjami są po prostu spóźnieni: spóźnieni wobec wyzwań cywilizacyjnych, zmian technologicznych, ale także – co równie ważne – potrzeb psychicznych samych młodych ludzi.”
“Ale chcę od razu powiedzieć, że ci, którzy proponują, siedząc po tej prawej stronie, dżunglę, błoto, brak zasad, niech wyrzucą kodeks drogowy do kosza, niech zlikwidują wszystkie światła, sygnalizatory na skrzyżowaniach, niech zlikwidują ścieżki rowerowe, przejścia dla pieszych. Kto wygra na tych drogach? Wygrają czołgi. Nie chcemy rzeczywistości bez odpowiedzialności. Musimy pamiętać, że odpowiedzialność za słowo to odpowiedzialność za określone narzędzie. Efektem używania tego narzędzia nie może być nieszczęście, zwłaszcza dzieci. Bardzo dziękuję Komisji za podjęcie inicjatywy. Będziemy ją bez wątpienia popierać. 2-0423-0000”
“Panie Przewodniczący! Cyberprzemoc, dehumanizacja, cyberszykanowanie, mobbing, nękanie, obdzieranie z prywatności to nie są puste słowa. To fragment rzeczywistości. Efekt tej rzeczywistości, tego fragmentu, to ucieczki, depresje, defekty osobowości, próby samobójcze, niestety czasami skuteczne. Walka z tym zjawiskiem to nasz obowiązek, obowiązek polityków, obowiązek Komisji, obowiązek nauczycieli, obowiązek, krótko mówiąc, wszystkich instytucji. Musimy o tym pamiętać. Prawa strona, której nie widzę, w ogóle nie widzę, bo jedyna po tej stronie Magda Adamowicz to już PPE.”
“Sami dziennikarze powinni odczuwać, iż mają po swojej stronie prawo i określone instytucje, które te prawa, krótko mówiąc, chronią. 3-0375-0000”
“Właśnie ten akt prawny, przecież nasz, powinien zapobiegać temu, co obserwujemy w wielu krajach, w wielu sytuacjach, czyli po prostu wywieraniu ogromnej presji politycznej na to, aby budować przekazy konkretne, pod określone zapotrzebowanie polityczne. Musimy pamiętać, że dochodzenie do prawdy, dochodzenie do komfortu pracy dziennikarzy to nasze zadanie, także jako polityków. Znamy schemat przejmowania mediów publicznych, bo obserwowaliśmy to między innymi na Węgrzech, po części też na Słowacji, i wiemy, jakie są konsekwencje takich aktywności. Wolność mediów nie jest tematem marginalnym, jest fundamentem demokracji. Kto atakuje, ten destabilizuje nasz porządek demokratyczny. Dlatego też oczekiwania wobec Komisji, aby w tej materii była zawsze aktywna, są właściwe.”
“Pani Przewodnicząca! Generalnie za mało rozmawiamy o mediach publicznych, o pracy dziennikarzy, o swobodach, swobodzie wypowiedzi, o także walce z fake newsami, o bezpieczeństwie. Dlatego też sytuacja na Litwie stała się dobrym pretekstem, aby ten temat rzeczywiście się pojawił. Zdajemy sobie sprawę, że próba przeprowadzenia reformy nie jest próbą przeprowadzenia reformy technicznej, ale generalnego zakłócenia de facto funkcjonowania mediów publicznych w tym dla nas bardzo ważnym kraju. W ostatniej dekadzie, chcę to wyraźnie podkreślić, obserwowaliśmy w Europie – podkreślam: w Europie – wiele prób politycznych ingerencji, w tym nawet całkowitego przejęcia kontroli nad stacjami radiowymi, stacjami telewizyjnymi czy nawet konkretnymi periodykami. To musi niepokoić. To zawsze jest groźne – i podkreślam – narusza akt o wolności mediów.”
“Pani Przewodnicząca! Musimy oczywiście pamiętać, że polityka kulturalna należy przede wszystkim do kompetencji państw członkowskich. Podkreślamy wielokrotnie, w tym także w tej rezolucji, że zasada pomocniczości jest nie tylko zasadą podziału kompetencji, ale stanowi także podstawowe zabezpieczenie różnorodności kulturowej. Z tego powodu tak bardzo ważny jest ustęp piąty, ustęp ostatni w rezolucji. Warto go przytoczyć w całości: „wzywamy Komisję do zdecydowanego odrzucenia wszelkich prób uznania dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych za zakłócenie w handlu oraz do obrony tej dyrektywy jako uzasadnionego mechanizmu instrumentu regulacyjnego. Ma on bowiem znaczenie nie tylko dla zapewnienia ochrony różnorodności kulturowej, ale także dla suwerenności i posiadania przez nas miękkiej siły.”
“W czasach, gdy coraz bardziej odczuwalny jest brak bezpieczeństwa, ma to dodatkowe, jeszcze bardziej istotne znaczenie. 4-0020-0000”
“Laurence Farreng wykonała fantastyczną robotę i cieszymy się, że tak zgodne opinie udało się wypracować przy okazji tego sprawozdania. A trzeba pamiętać, że nie tylko sprawnie przebiegała debata, dyskusja, o samym raporcie, ale przy tej okazji dokonaliśmy pewnego podsumowania tej pracy, która odbywała się w ostatnich latach pomiędzy uniwersytetami. Czy wszystko przebiegało idealnie? Z pewnością nie, ale większość tej współpracy pokazuje, że to ma po pierwsze, sens, że mamy wyższą efektywność i że z tego porozumienia korzysta prawie połowa studentów studiujących w Europie. Są bez wątpienia te porozumienia siłą napędową Europy – nie tylko w obszarze nauki, ale także rozwoju tych wszystkich elementów, które składają się na nowoczesne technologie i na, krótko mówiąc, ten pozytywny efekt finansowy.”
“Panie Przewodniczący! Nauka, badania, oświata, edukacja – to są te najważniejsze elementy, które przesądzają o tym, czy dane państwo, czy dany kontynent, ma się dobrze, czy uzyskuje sukcesy. Cieszę się, że przy tej okazji – okazji rozmawiania o uniwersytetach, o nauce – towarzyszy nam komisarz odpowiedzialny za finanse, za budżet. Jego zapowiedzi dotyczące powiększenia programu Erasmus+ są dla nas bardzo, bardzo ważne. Wiemy, jak wygląda – jak przebiega, krótko mówiąc – współpraca pomiędzy uniwersytetami, uczelniami wyższymi: przebiega bardzo dobrze. Przebiega przede wszystkim poprzez te 65 sojuszy, o których mówiliśmy w czasie tej debaty. To jest pięćset siedemdziesiąt parę uniwersytetów, które w tym programie uczestniczą. Zwraca na to uwagę sprawozdawczyni. Chcę jej bardzo serdecznie podziękować.”
“Państwa członkowskie mają obowiązek zapewnić, aby dostawcy publiczni usług medialnych byli niezależni pod względem redakcyjnym i funkcjonalnym oraz aby zapewniali swoim odbiorcom pluralizm informacji i opinii. Z nadzieją patrzę na powołanie tego nowego unijnego organu, Europejskiej Rady Usług Medialnych, choć oczywiście nie bez pewnego krytycyzmu. Pamiętam rozmaite doświadczenia w tej materii, które nie zawsze kończyły się dobrze. Pamiętajmy, co jest w tym akcie: ochrona niezależności redakcyjnej, niestosowanie oprogramowania szpiegowskiego wobec mediów, przejrzystość reklam, ochrona treści w Internecie, szacunek wobec prawa autorskiego. Jestem przekonany, że jesteśmy w stanie tym aktem dokonać pewnego postępu. 2-0208-0000”
“Panie Przewodniczący! Obserwuję tę debatę i muszę powiedzieć, że najbardziej krytyczni wobec tego aktu są ci, którzy obawiają się wpływów obcych i wrogich Europie mocarstw, jeżeli chodzi o rozpowszechnianie własnej propagandy. Natomiast co jest najistotniejsze? Otóż wolność mediów, musimy pamiętać, to nie tylko prawo, to nasza wspólna odpowiedzialność. Kluczowe jest promowanie szacunku dla różnorodnych poglądów, rozwoju świadomości obywatelskiej i takiej edukacji medialnej, która pozwoli odbiorcom lepiej weryfikować źródła informacji. W mojej ocenie europejski akt o wolności mediów wyraża jednoznaczne stanowisko. Wolność słowa jest fundamentem demokracji. Nie jest przywilejem, lecz obowiązkiem.”
“Przy tej okazji jedno podziękowanie. Kończy się polska prezydencja. Byłem dumny z niej jak byłem ministrem. Jestem dumny z niej w chwili obecnej. Chciałem panu ministrowi Adamowi Szłapce bardzo podziękować za stałą, adekwatną obecność na wszystkich naszych sesjach. Będziemy mieli jeszcze jedną w Strasburgu, a potem będziemy trzymać kciuki za prezydencję duńską. Wszystkiego dobrego! 2-0073-0000”
“Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Panie Ministrze! Wszyscy doskonale wiemy, że decyzje dotyczące podatków, w tym ceł, nie powinny zapadać z dnia na dzień. Nie powinny być wdrażane z dnia na dzień. Doskonale wiemy, że większość przedmiotów, towarów powstaje nie w cyklach dziennych. Powstaje w bardzo skomplikowanym łańcuchu produkcji przez podmioty gospodarcze. Te podmioty gospodarcze oczekują, krótko mówiąc, stabilności. One kalkulują, liczą, szacują swoje koszty. Przedmioty też nie poruszają się w świecie z prędkością światła. Są transportowane taką lub inną drogą, ale to wymaga czasu, cierpliwości, pewnych kosztów. Główny więc dzisiaj apel jest o to, aby wszystkie takie decyzje zapadały z odpowiednim wyprzedzeniem, aby nie zapadały z dnia na dzień, aby nie powodowały druzgocących efektów, jeżeli chodzi o kalkulacje ekonomiczne.”
“Zagwarantujemy im wolność akademicką, warunki do poszukiwania najlepszych rozwiązań, zarówno by dbać o postęp w medycynie, jak i by monitorować zmiany klimatyczne. 1-0165-0000”
“Stany Zjednoczone, ze Statuą Wolności, w obszarze nauki mogą stać się zaprzeczeniem własnych kluczowych idei. Ingerencje najpierw słowne, potem finansowe, a w finale regulacje dotyczące ograniczeń w badaniach nie płyną dziś z Kremla, lecz z Białego Domu. Amerykańskie uczelnie zaczynają być pouczane, ograniczane w tematach prac, a Departament Edukacji podpisem prezydenta został zniesiony. Wobec ponad 40 uczelni, w tym takich jak Yale, prowadzone są postępowania – uwaga – o naruszenie praw obywatelskich. Są dwa szczególnie wrażliwe obszary, swoiste barometry wolności. To świat kultury i świat nauki. Nie chcę dokonywać dalszych ocen polityki kluczowego przecież państwa na świecie. Dziś raczej chcę pozytywnie się odnieść do pierwszych propozycji naszych europejskich uczelni. Zapraszamy na Stary Kontynent i badaczy, i naukowców, i studentów.”