Wouter Beke
Member of the European Parliament · PPE · BE
“Daardoor kunnen we economische groei creëren en kunnen ervoor zorgen dat innovatie en kapitaal hier in Europa kan blijven. (De spreker stemt ermee in om te antwoorden op een “blauwe kaart”-vraag) 4-0170-0000 Maria Grapini (S&D), întrebare adresată conform procedurii „cartonașului albastru”.”
“Commissaris, daarom vraag ik u ook: laat ons werk maken van een 28e regime met een echt supranationaal kader, één Europees register, lage kosten en minimumkapitaal, stevige harmonisatie van de vennootschapsregels, digitale procedures die overal op dezelfde manier kunnen werken en toegang tot de gespecialiseerde Europese handelsrechtbank.”
“Voorzitter, vandaag botsen innovatieve bedrijven op 27 nationale systemen, 27 registers, 27 juridische drempels. Wie wil groeien? De Europese Unie verliest hierdoor heel veel tijd, kapitaal, potentieel. En Europa heeft talent. We hebben talent, we hebben kennis, we hebben drive. Maar opschalen is veel te moeilijk.”
“Altfel, un întreprinzător, mai ales un IMM, va trebui să cunoască 27 (...) (Președinta a retras cuvântul vorbitoarei) 4-0171-0000 Wouter Beke (PPE), “blauwe kaart”-antwoord. – Ja, ik ben het helemaal eens met uw analyse, maar dat is helemaal geen reden om niet voor een 28e regime te gaan.”
“Voorzitter, sinds 2019 weten we helaas meer dan ooit dat virussen geen grenzen kennen. Hoewel de risico's voor Europa momenteel zeer laag zijn, zien we dat de humanitaire tragedie in Congo en Oeganda vandaag nog niet volledig ingedekt is.”
“En net dat toont aan dat er meer dan ooit nood is aan een sterke Europese gezondheidsunie. Iets waar ik ook binnen de biotechverordening naar streef. We kunnen niet wegkijken van dergelijke tragedies, dus blijft een sterke steun vanuit Europa meer dan ooit noodzakelijk. En daarvoor rekenen we op u. 3-0358-0000”
The complete record
Every one of 99 lines we hold for Wouter Beke, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account. Page 1 of 2.
“Altfel, un întreprinzător, mai ales un IMM, va trebui să cunoască 27 (...) (Președinta a retras cuvântul vorbitoarei) 4-0171-0000 Wouter Beke (PPE), “blauwe kaart”-antwoord. – Ja, ik ben het helemaal eens met uw analyse, maar dat is helemaal geen reden om niet voor een 28e regime te gaan. Dat is nog een grotere reden om te zeggen: laat ons ambitieuzer zijn op economisch vlak, om te harmoniseren wat er geharmoniseerd moet worden. Als we Europa één grote dienst kunnen bewijzen voor onze economische groei — en dat betekent voor onze welvaart, voor ons sociaaleconomisch marktmodel — dan is het wel economische harmonisatie. 4-0172-0000 Catch-the-eye procedure 4-0173-0000”
“Daardoor kunnen we economische groei creëren en kunnen ervoor zorgen dat innovatie en kapitaal hier in Europa kan blijven. (De spreker stemt ermee in om te antwoorden op een “blauwe kaart”-vraag) 4-0170-0000 Maria Grapini (S&D), întrebare adresată conform procedurii „cartonașului albastru”. – Sigur, ați spus că avem extrem de multă nevoie de acest cadru european unic, dar credeți că poate funcționa doar dacă noi instituim acum acest cadru european, atât timp cât avem, de exemplu, 27 de sisteme de achiziții publice? Pentru că noi am cerut, Parlamentul, și Consiliul a blocat. Am cerut să fie un regulament. Avem 27 de legi pentru plăți întârziate. Din nou, este blocat la Consiliu. Cum credeți că ar trebui să armonizăm totul ca să avem un cadru unic?”
“Commissaris, daarom vraag ik u ook: laat ons werk maken van een 28e regime met een echt supranationaal kader, één Europees register, lage kosten en minimumkapitaal, stevige harmonisatie van de vennootschapsregels, digitale procedures die overal op dezelfde manier kunnen werken en toegang tot de gespecialiseerde Europese handelsrechtbank. Laat ons niet vertrekken vanuit de angst of nationale reflexen. Wat ik hier gehoord heb: aan de extreem rechtse kant zegt men: “Maar we gaan de nationale regels niet opgeven.“; aan de extreem linkse kant zegt men: “Ja, maar dat gaat ons misschien minder inkomsten geven.“ Weet u wie hier dan het grootste slachtoffer van is? Dat is de Europese consument: € 4 000 per jaar kunnen we aan de consument teruggeven.”
“Voorzitter, vandaag botsen innovatieve bedrijven op 27 nationale systemen, 27 registers, 27 juridische drempels. Wie wil groeien? De Europese Unie verliest hierdoor heel veel tijd, kapitaal, potentieel. En Europa heeft talent. We hebben talent, we hebben kennis, we hebben drive. Maar opschalen is veel te moeilijk. Collega Andriukaitis heeft verwezen naar de biotechverordening en ik ben het daar helemaal mee eens. Ik heb het voorstel van het 28e regime al eens eerder een administratieve vereenvoudiging in het kwadraat genoemd, maar dan moet het wel veel ambitieuzer. Het mag geen lege doos blijven, geen extra laag bovenop de 27 nationale regimes, want dan kunnen we er beter meteen mee ophouden.”
“En net dat toont aan dat er meer dan ooit nood is aan een sterke Europese gezondheidsunie. Iets waar ik ook binnen de biotechverordening naar streef. We kunnen niet wegkijken van dergelijke tragedies, dus blijft een sterke steun vanuit Europa meer dan ooit noodzakelijk. En daarvoor rekenen we op u. 3-0358-0000”
“Voorzitter, sinds 2019 weten we helaas meer dan ooit dat virussen geen grenzen kennen. Hoewel de risico's voor Europa momenteel zeer laag zijn, zien we dat de humanitaire tragedie in Congo en Oeganda vandaag nog niet volledig ingedekt is. Gelukkig kan er gerekend worden op een sterke interventie van de Wereldgezondheidsorganisatie, van de Europese Unie en van haar lidstaten, met lokale ondersteuning van de gezondheidszorg en investeringen en onderzoek naar vaccins en behandelingen, versterken we ook de globale en dus ook de eigen weerbaarheid hier bij ons tegen nieuwe varianten, zoals dat hier het geval is. Door samen te werken, onze Afrikaanse partners te ondersteunen en te investeren in innovatie, redden we niet alleen levens ter plaatse, maar versterken we ook de gezondheid en de veiligheid van onze eigen burgers.”
“De Duitse bondskanselier heeft dat voorstel al gedaan, net als onze commissaris van Defensie, Kubilius. U weet, zoals commissaris Kubilius al gezegd heeft: met 27 bonsailegers kunnen we geen sterke vuist tegenover de andere landen maken. Dat kunnen we alleen als we dat samen doen. En laat ons beginnen met de coalitie van bereidwillige landen. 3-0043-0000”
“En laat ons met de coalitie van bereidwillige landen vooruitgaan. Als we echt vinden dat het beschermen van onze burgers een prioriteit is, dan moeten we daar nu werk van maken. (De spreker stemt ermee in om te antwoorden op een “blauwe kaart”-vraag) 3-0041-0000 Raquel García Hermida-Van Der Walle (Renew), “blauwe kaart”-vraag. – Wat fijn om de EPP zo gepassioneerd te horen praten over — naar ik hoor — een Europese defensie‑unie. Hoor ik dat goed? Gaan we samenwerken in de richting van een geïntegreerde defensie‑unie van alle landen van de Europese Unie, in ieder geval — in eerste instantie misschien — toch van een groep koplopers? 3-0042-0000 Wouter Beke (PPE), “blauwe kaart”-antwoord. – Dat heeft u inderdaad goed gehoord, dat is het voorstel dat ik doe en ik ben ten andere niet de enige die dat voorstel gedaan heeft.”
“Voorzitter, het beschermen van onze burgers moet de absolute prioriteit zijn, daar is zowat iedereen het over eens. De voorbije vijf jaar zijn onze defensiebudgetten in Europa verdubbeld van 200 miljard naar 400 miljard. Gigantisch. Dat is het goede nieuws. Het slechte nieuws is: we staan eigenlijk nergens met een Europese pijler binnen de NAVO en we staan ook bijna nergens met de uitvoering van artikel 42, lid 7, van het Verdrag. Daar moeten we werk van maken. Mijnheer de commissaris, ik begrijp dat de Europese Raad zich zal buigen over de implementatie van dat artikel. Wel, ik doe een suggestie: maak, zoals met het Verdrag van Schengen, een apart verdrag, een apart defensieverdrag. Laat de coalitie van bereidwillige landen daaraan meewerken en betrek daar ook Oekraïne, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk bij.”
“De vraag is niet of we alles zelf moeten doen. De vraag is hoe we Europa onmisbaar kunnen maken in de waardeketen, competitief kunnen zijn, beschermen zonder af te schermen. Daarvoor moeten we vertrekken van onze grootste troef en dat is onderzoek en innovatie. Europa heeft wereldspelers zoals imec, ASML. Dat is het fundament van een sterke chipsindustrie. Daarom ook een waarschuwing: het is goed dat deze chipsverordening de vraag naar chips stimuleert via datacenters, maar als die vraag wordt ingevuld door producenten buiten Europa omdat we niet competitief zijn, dan versterken we onze chipssector niet. Een sterke chipsverordening bouwt niet alleen de vraag op, maar versterkt ook de Europese innovatie en industrie. Die vraag moeten we invullen. 2-0059-0000”
“Voorzitter, mevrouw de vicevoorzitter van de Europese Commissie, Europa is vandaag te afhankelijk van anderen voor microchips, cloud en artificiële intelligentie. Zo domineren de Amerikaanse big tech de clouddiensten waarop Europese bedrijven een beroep doen. We zien telkens hetzelfde patroon: het onderzoek gebeurt hier, de innovatie gebeurt hier, maar de economische meerwaarde verdwijnt naar elders. Microchips zijn geen gewone producten. Ze zijn even strategisch als energie en grondstoffen. Dat hebben we geleerd tijdens de coronacrisis en leren we bij elke geopolitieke crisis opnieuw. Chips zijn vandaag na olie en voertuigen het meest verhandelde product ter wereld. De markt zal in 2026 de grens van 1 biljoen dollar overschrijden. Maar laat ons eerlijk zijn: volledige onafhankelijkheid voor Europa is een illusie en is ook niet wenselijk.”
“Als de sociaal‑economische impact te groot wordt, dan verliest niet alleen de burger, maar ook de industrie en ten slotte ook het klimaat. 3-0222-0000”
“Het zorgt ervoor dat we kunnen vergroenen op een op de markt gebaseerde manier. We mogen het kind niet met het badwater weggooien, maar voor een aantal sectoren is er wel een tekort aan betaalbare technologieën. In die sectoren wordt het ETS geen hefboom voor verduurzaming, maar een extra kost die uiteindelijk bij de burger terechtkomt. Het is de burger die betaalt voor duurdere bouwmaterialen, duurdere renovaties en duurdere woningen. Dat raakt gezinnen rechtstreeks. Daarom moet het bespreekbaar zijn om de uitstootrechten trager af te bouwen in sectoren waar vandaag geen haalbare alternatieven zijn. Mijn pleidooi is een pleidooi voor de redelijkheid. Behoud de kracht van het ETS, behoud de prijsprikkel, maar zorg voor een haalbaar traject.”
“Voorzitter, commissaris, collega’s, wie vandaag zegt dat het ETS op de schop moet — zoals hier aan de rechterkant — begrijpt absoluut niet waarom we moeten decarboniseren. Maar wie zegt dat we moeten doorgaan met het ETS zonder te luisteren naar de industrie — zoals sommigen aan de linkerkant — begrijpt niet hoe zwaar die transitie weegt voor een aantal sectoren. Ja, we moeten decarboniseren. Dat is van ontzettend groot belang, niet alleen om ecologische redenen, maar vooral om economische redenen, vanwege de strategische autonomie, om onafhankelijk te worden. Maar we moeten dat wel doen op een manier die haalbaar is. Voor een aantal belangrijke sectoren is dat vandaag moeilijk, zelfs quasi onmogelijk, omdat ze geen alternatief hebben. De waarheid ligt in het moedige midden. Het ETS heeft zijn nut bewezen. Het geeft een prijsprikkel.”
“Het IMF berekende dat de interne barrières binnen Europa onze economie jaarlijks zo'n 1 700 miljard EUR kosten, meer dan het totale bedrag van de handel tussen Europa en de Verenigde Staten. We hebben hier de voorbije maanden eindeloze discussies en gesprekken gevoerd over Trump, Poetin en Xi Jinping. Maar dit is iets wat we hen niet kunnen verwijten. Dit is iets wat we zelf kunnen realiseren. Dit is iets waarvoor politieke wil nodig is om binnenmuren te slopen. We weten wat er moet gebeuren, maar telkens botsen we op nationale reflexen. Laat ons daarom beginnen met de Terrible Ten. De titel van dit debat luidde “High time to deliver on the Single Market”. Wel, om het met de woorden van Paul-Henri Spaak te zeggen: “Il n'est pas encore trop tard, mais il est temps”. 3-0072-0000 IN THE CHAIR: SABINE VERHEYEN Vice-President 3-0073-0000”
“Voorzitter, commissaris, collega’s, ik was dertien jaar toen met de Europese Eenheidsakte in 1987 de basis werd gelegd voor de voltooiing van de interne markt. Ik groeide op met de ambitieuze doelstellingen van de interne markt: Objectief 1992, ode aan Jacques Delors. En ja, sindsdien zijn er veel stappen gezet. Maar eigenlijk lijkt de Europese interne markt meer op de kat van Schrödinger. De interne markt is er, maar zodra je kijkt naar sectoren zoals telecom, defensie, energie, fiscaliteit of digitale diensten, dan is ze er niet meer. Als we ons uniek Rijnlandmodel betaalbaar willen houden, dan moeten we dringend meer groei realiseren. Die groei start bij de interne markt.”
“Laat ons de lessen trekken voor de staalverwerkers, maar ook voor de andere sectoren. We bewijzen vandaag dat het wel degelijk kan. 1-0090-0000”
“Voorzitter, commissaris, collega’s, de CEO van een belangrijke staalproducent in Europa gaf in maart van vorig jaar een interview in de krant “De Tijd”. Hij zei toen dat we nog één jaar hebben, één jaar om de staalindustrie in Europa te redden. Begin dit jaar verscheen er opnieuw een interview van diezelfde CEO, die intussen wat optimistischer klonk. Ik citeer: “Europa is wakker geworden. Ik sluit niet uit dat de staalsector in Europa opnieuw kan groeien.” Zijn vandaag alle uitdagingen voor de energie-intensieve staalsectoren opgelost? Natuurlijk niet. Er is de problematiek van de energie, de vergunningen, de administratieve last en de downstreamsector die vaak onbeschermd blijft. We hebben echter bewezen dat we industrieel beleid kunnen voeren en dat dit kan leiden tot nieuwe investeringen. We moeten beschermen zonder af te schermen.”
“Wie zijn energie niet controleert, is te kwetsbaar. Het gaat ook over onze veiligheid. Artikel 42, lid 7, van ons Verdrag is geen decoratief zinnetje, maar een verplichting die we moeten operationaliseren. Bouw zo snel mogelijk een echte defensiegemeenschap uit, want een Europese Unie die zichzelf niet kan beschermen, zal ook haar waarden niet kunnen beschermen. 3-0082-0000”
“Voorzitter, commissaris, collega's, wat verwachten de burgers van ons? De burgers verwachten van ons dat we hen beschermen, dat we hun welvaart beschermen en dat we hun veiligheid beschermen. Hoeveel signalen hebben wij nog nodig? Elke crisis, elke oorlog en elke geopolitieke schok legt opnieuw dezelfde pijnlijke waarheid bloot: de Europese Unie is nog veel te veel afhankelijk, zowel voor haar energie als voor haar veiligheid. Ik ben geboren in 1974, tijdens de eerste olieschok. We hebben het gezien na de inval van Rusland in Oekraïne en vandaag zien we het opnieuw met de crisis in het Midden-Oosten. Telkens stijgen de energieprijzen en betalen onze burgers en onze bedrijven het gelag. Energieonafhankelijkheid is geen ideologie maar geopolitiek. Het gaat over macht, onafhankelijkheid en economische weerbaarheid.”
“Hoe langer deze oorlog duurt, hoe meer Rusland en Poetin zich zullen moeten verantwoorden voor hun misdaden. Eerst justitia en dan clementia. 2-0490-0000”
“Voorzitter, zaterdag was ik met een aantal collega’s in het Vaticaan op audiëntie bij de paus. Ik zat daar in de Sala Clementina en op de muur, op het plafond, stonden twee woorden geschreven: “justitia” en “clementia”. Ik denk dat daar de toekomst ligt van Oekraïne: justitia en clementia. Maar wel in die volgorde, eerst justitia, eerst rechtvaardigheid. In Boetsja werden 500 onschuldige burgers vermoord. Boetsja deed mij denken aan Oradour-sur-Glane in Frankrijk. Honderden onschuldige burgers vermoord door Russische soldaten, omdat ze niet als bevrijders, maar als bezetters werden binnengehaald. Het staat symbool voor zo veel gruwel in Oekraïne. Justitia moet er eerst komen, zoals in Nürnberg en bij het Joegoslaviëtribunaal. Pas dan, als de waarheid kan bovenkomen, kan er een toekomst zijn en kan clementia een plaats krijgen.”
“Geef steun aan gezinnen en kmo's die het echt nodig hebben, maar geef geen blanco cheques en schuif geen facturen door naar morgen. Deze crisis toont andermaal aan dat onze afhankelijkheid van fossiele energie onze welvaart ongelooflijk kwetsbaar maakt. Laten we daarom verstandig omgaan met het emissiehandelssysteem. Het opblazen, zoals sommige collega’s hier gezegd hebben, is geen oplossing voor de toekomst. Wel moeten we het waar nodig bijsturen, zeker voor de energie‑intensieve industrie, met bijkomende flexibiliteit en meer ademruimte. Maar het systeem opblazen, zou een historische fout zijn. De burger rekent op ons. De bedrijven rekenen op ons. Laten we onze verantwoordelijkheid nemen. 1-0087-0000”
“Voorzitter, de situatie waar we voor staan is ernstig. Het Internationaal Energieagentschap spreekt niet voor niets over de moeder van alle energiecrisissen. Deze crisis zal dieper snijden en langer duren, onder andere omdat in het Midden-Oosten cruciale energie‑infrastructuur is vernield. Europa moet zijn rol spelen, maar de echte hefbomen liggen nog steeds bij de lidstaten. Daarom denk ik dat de Commissie tijdelijke gerichte maatregelen moet nemen om gerichte staatssteun mogelijk te maken en ruimte te creëren om de gas- en elektriciteitsprijzen te drukken. Aan de lidstaten wil ik zeggen: ik denk niet dat het tijdperk is aangebroken om onbeperkt miljarden uit te geven. Maar dat betekent niet dat er niets kan gebeuren, wel dat het gericht moet gebeuren om de meest kwetsbaren te beschermen.”
“Zij zei aan onze Cypriotische vrienden: your security is our security. Dat zal alleen maar lukken als we echt werk maken van een invulling van artikel 42, paragraaf 7. Het is nu dat we het moeten doen. 3-0101-0000”
“Voorzitter, commissaris, collega’s, dit debat gaat over de situatie in het Midden-Oosten, maar ik wil het vooral hebben over de gevolgen in Europa en voor de Europeanen. Want wat zien we? Stijgende olie- en gasprijzen, toenemende onzekerheid voor onze lidstaten, zoals Cyprus, en daarnaast misschien ook nog een nieuwe dreigende migratiegolf. Vorige maand ging het debat over de retraite in Alden Biesen en de problemen waarmee onze industrie wordt geconfronteerd. Die problemen zijn niet afgenomen, maar toegenomen door de stijgende energieprijzen. Daarom, mijnheer de commissaris, moeten we doorpakken. Doorpakken om die energieprijzen naar beneden te krijgen, doorpakken om de competitiviteit van onze bedrijven te vergroten, maar ook doorpakken op het vlak van onze veiligheid. Ik heb deze ochtend de voorzitter van de Commissie gehoord.”
“Wat Europa moet doen is, zoals we in Limburg gedaan hebben nadat we klop gekregen hadden, terug rechtstaan, beslissingen nemen en de toekomst voorbereiden. Er is geen tijd te verliezen. 3-0100-0000”
“Voorzitter, morgen is er een retraite in Alden Biesen, een mooi kasteel met een rijke geschiedenis. Dat ligt in mijn provincie, Limburg, ook met een mooie geschiedenis, een mooie industriële geschiedenis, een geschiedenis van de opkomst van de mijnen en de sluiting van de mijnen, de opkomst van Ford Genk, de automobielsector en de sluiting van de automobielsector. We hebben een paar keer klop gekregen in de regio, maar we zijn er telkens bovenop gekomen. En dat is wat er vandaag ook in Europa gebeurt: we krijgen klop. Éen miljoen jobs zijn de voorbije vier jaar verloren gegaan, in de chemische industrie 110 000 jobs, 170 chemische exploitaties zijn gesloten. En we weten wat er moet gebeuren: lagere energiekosten, eerlijke concurrentie, werkbare regels en een sterkere interne markt. Er zijn plannen genoeg.”
“Voorzitter, commissaris, collega's, ik was het afgelopen weekend met een paar collega's in Kyiv. Het ene na het andere luchtalarm ging af. Het ene na het andere bombardement volgde zich op. Energie‑infrastructuur werd kapotgemaakt. 500 000 mensen werden in de kou gezet terwijl het buiten vriest en kraakt en sneeuwt. 600 000 mensen op de vlucht. Poetin reageert zijn frustraties af — omdat hij geen doorbraken realiseert aan het front — op de bevolking van Kyiv. Sommigen vragen hier: hoe lang moet dit duren? Hoe lang gaat Europa nog steun kunnen geven? Wel, beste mensen, collega's, wij moeten steun geven zolang de Oekraïense bevolking zelf weerbaarheid toont om dit te overwinnen, om de gruwel van Rusland te overwinnen. Dat is onze plicht: om hen te ondersteunen, om met hen solidair te zijn. Maar het is ook in ons belang. Slava Oekraini.”
“Voorzitter, de wereld staat in brand. Onze trans‑Atlantische relaties hangen met plak- en spuugwerk aan elkaar. Aan onze zuidergrenzen is instabiliteit troef, in het noorden lopen de spanningen op en aan de oostflanken is er een bloedige oorlog aan de gang. We kunnen niet langer aan de zijlijn staan. We kunnen niet langer blind blijven voor al die dreigingen in alle hoeken van ons continent. Europa moet zichzelf gaan beschermen en dat is helaas een proces van lange adem. Maar we moeten daarom net volop op dat gaspedaal gaan staan om onze verdediging in eigen handen te nemen, om onze welvaart en onze veiligheid te beschermen. Dat niet doen, zou schuldig verzuim zijn. En omdat koken geld kost, ook hier, moeten we al die ingrediënten op Europees niveau samenbrengen.”
“Vlaanderen, en met name Limburg, behoort tot de absolute topregio’s in Europa op het vlak van drone‑innovatie. Dat ecosysteem bestaat. Dat talent is er. Nu moeten we dat potentieel verder uitspelen met ambitie, vertrouwen en daadkracht. Enkel op die manier komen we tot een echte Europese toptechnologie voor militaire en burgerlijke dronetoepassingen. Laat ons daaraan werken. 4-0035-0000”
“Voorzitter, drones en anti‑dronetechnologie zijn vandaag geen toekomstmuziek meer, maar een strategische noodzaak voor onze veiligheid en onze economie. Maar net als bij andere innovaties en andere innovatieve sectoren stuiten we vaak op dezelfde drempels. Te weinig toegang tot financiering, te veel regels, te weinig ruimte om te kunnen groeien. Europa mag innovatie niet afremmen door versnipperende regelgeving of administratieve lasten. We moeten ze fier uitdragen in de wereld en we hoeven het wiel daarvoor niet opnieuw uit te vinden. In Oekraïne wordt vandaag onder de zwaarst denkbare omstandigheden ongekende knowhow opgebouwd over het gebruik en het neutraliseren van drones. Die ervaring moeten we vertalen naar Europese innovatie en veiligheid. En laat ons ook onze eigen sterkte punten uitspelen.”
“De Europese Unie moet hierin het voortouw nemen als motor van een D8. Daarbij moet economische dwang ten aanzien van één land leiden tot een gezamenlijke reactie van de andere landen, zoals een artikel 5 van de NAVO, maar dan economisch. Dit is geen pleidooi voor escalatie. Dit is een pleidooi voor een geloofwaardig alternatief. De vraag is niet of Europa sterk genoeg is. De vraag is of we eindelijk bereid zijn die sterkte ook echt in te zetten. Ik hoop van wel. 3-0073-0000”
“Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Europese Raad, mevrouw de hoge vertegenwoordiger, narcistische leiders hebben geen schrik van individuele landen die ze tegen elkaar kunnen uitspelen. Dat hebben we nu wel genoeg gezien. Maar ze vrezen wel eensgezinde blokken die hun gewicht durven gebruiken. Eén jaar Trump staat in het teken van economische dwang en politieke intimidatie. Wie denkt dat dit vanzelf zal overgaan, vergist zich. Canada, Zwitserland, Japan, Zuid-Korea, Australië, Nieuw-Zeeland en het Verenigd Koninkrijk vormen samen met de Europese Unie acht sterke democratieën die geloven in de rechtsstaat, wederzijds respect en op regels gebaseerde wereldhandel. Dat is niet naïef. Dat is een keuze en het zou een strategie moeten zijn. Het zou een fundament moeten zijn voor een “D8”, een “democratische acht”.”
“Dat is het concurrentievermogen van onze industrie versterken en vergroten. Daar moeten we stappen voorwaarts zetten en niet terug zetten. Of we verliezen onze industrie. Als er de voorbije vier jaar 1 miljoen jobs in Europa verloren zijn gegaan, 1 miljoen jobs aan concurrentievermogen verloren zijn, dan is dat meer dan een wake-upcall. En dan moeten we, als het gaat over omnibussen bijvoorbeeld, daar stappen in vooruit zetten om te zorgen dat die bedrijven hier blijven. Een tweede belangrijke uitdaging is ervoor te zorgen dat we een Europese defensie hebben. Ik hoop dat ik daar in u een partner in kan hebben, want ik weet dat extreemrechts daar geen partner in zal zijn. 3-0117-0000”
“(De spreker stemt ermee in om te antwoorden op een “blauwe kaart”-vraag) 3-0115-0000 Sandro Gozi (Renew), blue-card question. – I listened to you very carefully, colleague, and I fully agree with you. I mean, either we give ourselves the strength to be an actor or we are on the menu. Either we stay at the table or we are on the menu – the menu of Trump and Putin. So I wonder how your group can join forces every day in this Hemicycle with allies of Trump and Putin? How can you today say here that you want a stronger Europe, a sovereign Europe, and then join forces daily with the best allies of our enemies? 3-0116-0000 Wouter Beke (PPE), “blauwe kaart”-antwoord. – Collega Gozi, ik denk dat als het gaat over het sterker maken van Europa, het gaat het over twee belangrijke zaken.”
“En naast artikel 5 is er in de Europese Verdragen artikel 42, lid 7: wederzijdse bijstand, met alle mogelijke middelen die in onze macht liggen. Maar de vraag is: wat betekent dat vandaag concreet? Vandaag betekent dat niets. Het is een lege doos. En waarom is het een lege doos? Omdat we geen Europese defensie hebben. Zonder defensie zitten we niet echt aan tafel, maar zijn we eerder een deel van het menu, zoals in het verleden is gebleken. Er is al veel gezegd over de financiële steun aan Oekraïne. De leiders moeten de komende dagen een oplossing vinden die zowel Oekraïne ondersteunt als onze veiligheid waarborgt en versterkt, zonder één land bloot te stellen aan alle mogelijke juridische risico's. Dat kan, maar het vraagt samenwerking, Europese verantwoordelijkheid en solidariteit, in plaats van een vinger te wijzen naar België.”
“Voorzitter, het topoverleg in Berlijn bracht vooruitgang voor de vrede in Oekraïne. Let's hope; let's cross our fingers. Onder leiding van Friedrich Merz heeft Europa zich opnieuw in het vredesproces geknokt. En op zich is dat een goede zaak. Maar er is toch ook een ongemakkelijke vraag: waarom is dat niet gebeurd onder leiding van de voorzitter van de Europese Commissie? Het antwoord is pijnlijk duidelijk: omdat het buitenlands beleid de pijnlijke achilleshiel blijft van onze Europese Unie. Want laat ons eerlijk zijn, we zullen niet meer kunnen rekenen op de Verenigde Staten. We zullen onze eigen veiligheid in handen moeten nemen. Dat is ook wat Commissievoorzitter Von der Leyen daarstraks heeft gezegd. We zullen het zelf moeten doen.”
“Er staan nog veel belangrijke projecten op de agenda; niet in het minst de besprekingen over en de uitvoering van het pakket militaire mobiliteit in de vorm van een cruciale verordening. Ik hoop dan ook op uw steun te kunnen rekenen voor dit verslag, dat een belangrijke volgende stap vormt. 2-0212-0000”
“Voorzitter, “Infantry wins battles, logistics wins wars”. Menig generaal die ooit in een oorlog heeft gediend, zal deze leuze onderschrijven. Militaire mobiliteit is niet voor niets bestempeld als een van de negen prioriteiten van de routekaart voor defensiegereedheid 2030. Ze is cruciaal voor de verdediging van ons continent. Dit verslag moet dan ook de leidraad vormen voor de verdere uitrol van militaire mobiliteit in Europa, waarbij zowel de hardware als de software moet worden aangepakt. We moeten niet alleen investeren in de aanpassing van de infrastructuur, maar bovendien een echt militair Schengengebied uitbouwen. De samenwerking tussen de lidstaten staat daarbij meer dan ooit centraal. De spreekwoordelijke trein staat nu weliswaar op de rails, maar het eindstation is nog niet in zicht.”
“Gemeenschappelijke monitoring, gedeelde informatie en een Europees gelaagd detectie- en afweersysteem, zoals reeds voorgesteld door de Commissie, moeten daarvoor de basis vormen. Na het testen en het pesten volgt ongetwijfeld verdere escalatie als we niet ingrijpen. De lidstaten en de Commissie moeten nu de handen in elkaar slaan om een halt toe te roepen aan deze hybride aanvallen. Laat ons daar werk van maken. 3-0238-0000”
“Voorzitter, de afgelopen maanden konden we geen krant openslaan zonder te lezen over nieuwe hybride aanvallen door Rusland, uitgevoerd via drones. Ook België is niet gespaard gebleven. Het zijn geen alleenstaande incidenten. Dit vormt een strategisch patroon dat gericht is op het ondermijnen van onze veiligheid, onze economie en onze democratie. De realiteit is simpel: geen enkele lidstaat kan dit alleen aan. Een drone die vandaag bijvoorbeeld via een netwerk in Tallinn wordt getest, kan morgen onze havens van Zeebrugge of Antwerpen raken. Hybride dreigingen stoppen niet bij de grenzen. Daarom mag onze reactie ook niet stoppen bij de grenzen. Een gezamenlijke Europese aanpak is cruciaal om eensgezind te kunnen reageren op de agressie uit het Kremlin.”
“Maar er is ook een les voor ons: Europa heeft vandaag geen hard power en is een toeschouwer in plaats van een actor. Europa wordt in een houdgreep gehouden, ook in Oekraïne, in plaats van houvast te bieden. Alleen met een eigen Europese defensie kunnen we onze eigen veiligheid en onze eigen vrede duurzaam weten af te dwingen. Laat ons daar werk van maken. 3-0070-0000”
“Voorzitter, wie wil er geen vrede in Europa? Peace for our time. Waarom niet? Wie kan daar tegen zijn? De vraag is alleen: hoe gaan we die peace for our time weten te bereiken? Gaan we dat bereiken met een 28-puntenplan van Poetin, gecommuniceerd door Trump en alleen gesteund door extreemrechts en extreemlinks hier in dit Parlement? Een capitulatieplan zoals Sudetenland in 1938. Peace for our time, zei toen ook Chamberlain. We weten hoe dat het geëindigd is. Kunnen we Poetin op zijn woord geloven, terwijl hij al tientallen verdragen en internationale overeenkomst heeft overschreden? Nee, natuurlijk niet. Wat moeten die uitgangspunten zijn? Echte veiligheidsgaranties aan Oekraïne en het waarborgen van de soevereiniteit van Oekraïne. Dat alleen kan echte vrede brengen.”
“Zonder toegang tot kritieke grondstoffen verliezen we niet alleen onze concurrentiekracht, maar ook onze politieke autonomie. Het is dus hoog tijd dat Europa de rug recht en doortastend beleid kan voeren, gebaseerd op nieuwe partnerschappen, versterkt door recyclage en nieuwe raffinage en productielijnen. 2-0253-0000”
“Voorzitter, collega's, kritieke grondstoffen zijn de onzichtbare ruggengraat van het moderne leven. Zonder deze materialen geen defensieproductie, geen elektrische auto's, geen windmolens, geen microchips. Europa's toekomst hangt dus af van de toegang tot precies die grondstoffen die anderen nu als een machtsinstrument gebruiken. Zo beheerst China grote delen van de wereldwijde mijnbouw, raffinage en verwerking. Eén enkele exportbeperking en een hele Europese sector kan instorten, met honderdduizenden banen die op het spel kunnen staan. President Xi heeft al lang ingezien dat het land bereid is die hefboom ook te gebruiken. Nu de Verenigde Staten een tijdelijke opschorting van hun exportbeperking konden bekomen, lijken we nu dubbel afhankelijk te zijn: we leunen op China voor onze bevoorrading en op Washington om Peking in toom te houden.”
“Als Europa zijn burgers wil beschermen, dan heeft het soft power nodig. Maar dan heeft het ook hard power nodig. En die hard power zal er alleen maar komen als die wordt ingezet voor een echte Europese defensie. Laat ons daar allemaal samen werk van maken. 2-0039-0000”
“Voorzitter, het akkoord dat we hier vandaag bespreken, komt eigenlijk geen dag te vroeg. Al te lang is onze collectieve veiligheid ondermijnd door nationale fragmentatie en inefficiëntie. Met EDIP zetten we nu een belangrijke stap voorwaarts richting een verdere integratie van onze industrie, en dus ook onze Europese veiligheid. Maar dit mag geen eindpunt zijn. Wat we vandaag bespreken en goedkeuren, is noodzakelijk, maar onvoldoende. Er ligt nog veel werk op de plank om tot een echte Europese samenwerking te komen. Niet met als bedoeling om zomaar geld van de belastingbetaler over de balk te gooien, maar juist met de bedoeling om die schaarse middelen zo efficiënt mogelijk in te zetten. Om onze burgers efficiënt te kunnen beschermen tegen de hybride en de militaire dreigingen op het Europese grondgebied.”
“En ze moet dringend, heel dringend zorgen voor betaalbare energie voor gezinnen en voor bedrijven. Vandaag kiest Europa voor vrede, voor Oekraïne, voor verantwoordelijkheid en voor een grotere autonomie. 3-0538-0000”
“Voorzitter, commissaris, collega’s, elke euro die naar Russisch gas of naar de olie gaat in Rusland is een euro die de oorlog van Poetin weet te voeden. Vandaag zeggen we “genoeg!”. Tegen 2027 draaien we de kraan definitief dicht. Niet enkel uit noodzaak, maar ook uit overtuiging. Dat is een historische beslissing, want die gaat niet alleen over energie, maar ook over morele verantwoordelijkheid en strategische onafhankelijkheid. Europa neemt die verantwoordelijkheid, want het gaat over waarden, over vrede en over veiligheid. En ik hoop dat de Raad ook die verantwoordelijkheid zal nemen. Maar deze keuze vraagt ook om visie, mijnheer de commissaris. De Commissie moet diversifiëren en partnerschappen versterken, zodat we onze afhankelijkheid niet gewoon verleggen, maar echt autonomer worden wat onze energie betreft.”