Liesbet Sommen
Member of the European Parliament · PPE · BE
“Voorzitter, commissaris, collega’s, elke dag staan vrouwen vroeger op en gaan ze later slapen voor werk dat ze doen, maar dat niet meegeteld wordt. Geen loon, geen pensioenrechten en geen erkenning. Zorgtaken zijn vandaag nog altijd ongelijk verdeeld.”
“Maar zolang die zorg hoofdzakelijk onbetaald en onzichtbaar op de schouders van vrouwen rust, kunnen wij niet spreken van echte gelijkheid. We moeten investeren in betaalbare kinderopvang, kwaliteitsvolle zorg voor ouderen en ondersteuning voor mantelzorg.”
“Voorzitter, 188 onderaannemers voor één werf: dat is toch wel een beetje van het goede te veel. En nochtans blijkt uit cijfers dat dat inderdaad gebeurt. Nu laat ons over één ding duidelijk zijn: werken via onderaanneming is belangrijk en legitiem. Het is een deel van onze economie en tewerkstelling.”
“We moeten werknemers tegen zulke wantoestanden echt beschermen. Maar we moeten ook onze bonafide bedrijven beschermen tegen deloyale concurrentie. Die cowboys op de markt moeten eruit. Het Belgisch model bewijst dat zo‘n strenge, maar faire aanpak inbreuken kan inperken. En die logica moeten wij nu doortrekken op Europees niveau.”
“Voorzitter, op het internationaal toneel is het tegenwoordig zot, zotter, zotst. Het zijn handelstarieven en terugvallen op het eigenbelang wat de klok slaat. En dat brengt Europa in een existentiële crisis. Het is dringend tijd dat Europa veel en veel assertiever wordt.”
“Maar onze mensen, onze werknemers en onze ondernemers, die maken iedere dag echt het verschil. Laten we er alsjeblieft voor zorgen dat dit debat niet meer ondersneeuwt. Het gaat om skills, skills en nog eens skills. We hebben dringend die eengemaakte Europese markt nodig voor onze werknemers en voor onze bedrijven. 4-0066-0000”
The complete record
Every one of 15 lines we hold for Liesbet Sommen, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account.
“Maar zolang die zorg hoofdzakelijk onbetaald en onzichtbaar op de schouders van vrouwen rust, kunnen wij niet spreken van echte gelijkheid. We moeten investeren in betaalbare kinderopvang, kwaliteitsvolle zorg voor ouderen en ondersteuning voor mantelzorg. We moeten onze verlofstelsels grondig hervormen en ze op een andere manier benaderen. We moeten ze niet meer zien als afzonderlijke maanden voor de ouders, maar als een zorgkrediet per kind. Laat ons ervoor zorgen dat die kredieten bij alle zorgfiguren terechtkomen: pleegouders, plusouders, grootouders en mee‑ouders. Ongelooflijk belangrijk. Een sterker en socialer Europa begint met een eerlijke verdeling van zorg. 3-0333-0000”
“Voorzitter, commissaris, collega’s, elke dag staan vrouwen vroeger op en gaan ze later slapen voor werk dat ze doen, maar dat niet meegeteld wordt. Geen loon, geen pensioenrechten en geen erkenning. Zorgtaken zijn vandaag nog altijd ongelijk verdeeld. Belgische vrouwen besteden bijvoorbeeld wekelijks 9,5 uur meer aan deze taken dan mannen. Daardoor hebben ze ook 6 uur minder vrije tijd per week dan mannen. Die ongelijkheid zie je ook terug op de arbeidsmarkt. In België werken veel meer vrouwen in deeltijd dan mannen. Dat betekent lagere lonen, economische afhankelijkheid en ook een lager pensioen. Deze zorgkloof is niet alleen een sociale ongelijkheid, maar vormt ook een economische uitdaging voor de Europese Unie. Onze samenleving kan niet functioneren zonder zorg.”
“We moeten werknemers tegen zulke wantoestanden echt beschermen. Maar we moeten ook onze bonafide bedrijven beschermen tegen deloyale concurrentie. Die cowboys op de markt moeten eruit. Het Belgisch model bewijst dat zo‘n strenge, maar faire aanpak inbreuken kan inperken. En die logica moeten wij nu doortrekken op Europees niveau. 3-0488-0000”
“Voorzitter, 188 onderaannemers voor één werf: dat is toch wel een beetje van het goede te veel. En nochtans blijkt uit cijfers dat dat inderdaad gebeurt. Nu laat ons over één ding duidelijk zijn: werken via onderaanneming is belangrijk en legitiem. Het is een deel van onze economie en tewerkstelling. Heel veel bedrijven werken op die manier correct en heel veel mensen verdienen zo hun brood. Maar te vaak is dat vandaag niet de realiteit. Wij herinneren ons nog allemaal de Borealis-werf in de haven van Antwerpen, waar honderden werknemers gewoon werden uitgebuit. En dat was helaas geen alleenstaand geval. Helemaal onderaan de keten zijn het te vaak de werknemers die de prijs betalen. We moeten echt vermijden dat onderaanneming een soort verdienmodel wordt om ondermaatse lonen uit te betalen, vakbonden uit te sluiten.”
“Maar onze mensen, onze werknemers en onze ondernemers, die maken iedere dag echt het verschil. Laten we er alsjeblieft voor zorgen dat dit debat niet meer ondersneeuwt. Het gaat om skills, skills en nog eens skills. We hebben dringend die eengemaakte Europese markt nodig voor onze werknemers en voor onze bedrijven. 4-0066-0000”
“Voorzitter, op het internationaal toneel is het tegenwoordig zot, zotter, zotst. Het zijn handelstarieven en terugvallen op het eigenbelang wat de klok slaat. En dat brengt Europa in een existentiële crisis. Het is dringend tijd dat Europa veel en veel assertiever wordt. En wij kunnen daarbij helaas inderdaad niet bogen op militaire kracht. Maar wat wij wel hebben, uniek en zeer krachtig, is een economisch wapen, onze markt van 450 miljoen mensen. En onze jonge innovatieve ondernemers hebben dringend behoefte aan Europees kapitaal om op te schalen. Maar wat ze ook nodig hebben, en daarom zijn wij hier, is goed opgeleide Europese werknemers, menselijk kapitaal. Dat wordt vandaag veel te snel vergeten. De EU heeft inderdaad geen groot eigen leger en niet veel eigen grondstoffen.”
“Laten we de belangen van onze gezinnen — ook de nieuwe gezinsvormen, zoals samengestelde gezinnen — centraal stellen. 3-0446-0000”
“Daarom mogen ook die extra defensie-uitgaven, hoe noodzakelijk ook, niet leiden tot het verwaarlozen van ons sociaal fundament. Defensie beschermt onze grenzen, maar sociale vooruitgang beschermt onze samenleving. Uit een Eurobarometer‑enquête van vorig jaar blijkt dat maar liefst 88 % van de Europeanen een sterker sociaal Europa wil. Als wij de belofte willen waarmaken om tegen 2030 maar liefst 15 miljoen mensen uit de armoede te halen, dan is dit hét moment om te handelen. We zijn dat verschuldigd aan deze grote groep mensen, onder wie 5 miljoen kinderen. Laten we de Wereldtop over Sociale Ontwikkeling in Qatar in november aangrijpen om opnieuw te focussen op onze VN‑doelstellingen voor duurzame ontwikkeling, maar zeker ook op de Europese pijler voor sociale rechten.”
“Voorzitter, collega’s, een sociaal Europa is vandaag geen overbodige luxe, want we leven in een tijd van meervoudige crisissen. Toch moeten we vooral kijken naar de noden van onze burgers en gezinnen. Wat hebben zij nodig om zich veilig te voelen, terwijl er een oorlog woedt aan onze buitengrenzen? Wat is er nodig om de klimaatdoelen te behalen? Welke zorgen leven er bij onze burgers, met name op het gebied van jobzekerheid, in de context van de handelsoorlog met Trump? Onze focus mag niet alleen liggen op grote geopolitieke belangen. We moeten ook blijven zoeken naar oplossingen voor de dagelijkse zorgen van onze burgers. Alleen op die manier kunnen we de grote kloof tussen de Europese Unie en het dagelijks leven van onze mensen dichten.”
“Beschikbare en betaalbare geneesmiddelen voor alle Europeanen, is echter het volgende. Op dat punt ligt er nog heel veel werk op de plank. 3-0413-0000”
“Voorzitter, commissaris, collega’s, gezondheid is een basisrecht en wij spreken al maanden over paraatheid tegen de militaire dreiging op onze oostflank en de economische dreiging op onze westflank. Natuurlijk meer dan terecht, want defensie en economische onafhankelijkheid zijn twee essentiële pijlers van onze Unie en die verdienen heel veel aandacht en middelen. Gezondheid verdient dat echter ook, want daarom komt deze strategie geen dag te vroeg: medisch materiaal, geneesmiddelen samen aankopen en opslaan. Dat is een kwestie van logica en een kwestie van efficiëntie. Wij moeten echt die ingeslagen weg, die paradigmashift die de EU heeft gedaan sinds corona, volgen. We moeten daar blijven op inzetten en we moeten dringend werk maken van een sterk Europa op het vlak van gezondheid. Voorraden aanleggen voor noodgevallen, dat is één ding.”
“Reden te meer om dit in Europa samen aan te pakken met de volle impact van onze interne markt. 2-0276-0000 Catch-the-eye procedure 2-0277-0000”
“Voorzitter, commissaris, elke dag opnieuw zien wij dat de wereldorde verschuift en dat internationale samenwerking steeds moeilijker wordt. Als EU zullen wij voor strategische sectoren sterk moeten zijn en onze eigen boontjes moeten doppen. Zo ook voor de farmaceutische industrie. Want elke dag opnieuw ervaren zorgverleners en patiënten tekorten aan geneesmiddelen. Dat is een groot probleem. De geopolitieke instabiliteit, gecombineerd met onze afhankelijkheid van China en India op het vlak van geneesmiddelen, maakt ons kwetsbaar. Zeker in tijden van hybride oorlogsvoering. Want één geopolitiek evenement, één zotte beslissing van een bepaalde beleidsmaker of één probleem in een fabriek hier ver vandaan kan ons in een ongeziene gezondheidscrisis storten. Dat is een groot probleem. Geneesmiddelentekorten kunnen mensenlevens kosten.”
“Wij moeten ook werken aan die concentratie van gespecialiseerde zorg. Want die zorgt voor een efficiëntere inzet van zorgverleners, voor kortere wachttijden voor de patiënt en bovenal: hierdoor worden levens gered. Hier in de EU moeten wij samenwerken aan die gemeenschappelijke erkenning van diploma’s. Want arbeidsmigratie is misschien niet altijd zaligmakend — we moeten echt inzetten op opleidingen voor taalkennis —, maar het blijft wel een enorme opportuniteit die we moeten blijven aanboren. Dit is níét uitsluitend een nationaal probleem. De grote meerderheid van onze lidstaten wordt hiermee geconfronteerd. Dit vergt dus Europese oplossingen en Europese acties. 2-0205-0000”
“Voorzitter, commissaris, iedereen heeft recht op de best mogelijke en de meest nabije zorg. Maar daar heb je natuurlijk wel een zorgverlener voor nodig. En daar knelt vandaag absoluut het schoentje. De cijfers zijn redelijk dramatisch. Meer dan een miljoen dokters, verpleegkundigen en vroedvrouwen komen wij tekort en tegen 2030 gaat maar liefst een op de drie van hen op pensioen. Tegelijkertijd zit het aantal zorgbehoevende patiënten in de lift. Dat is een tikkende tijdbom. Het is niet alleen een numeriek probleem, het is echt een systeemcrisis. De zorgverleners en de patiënt verdienen beter. Want zorgverleners verdienen respect en waardering voor het werk dat ze doen, een beter loon, een betere balans tussen arbeid en gezin, maar ook meer mentaal welzijn en autonomie op de werkvloer.”