Michał Dworczyk
Member of the European Parliament · ECR · PL
“Pani Przewodnicząca! Wiem, że tak jak ja, wielu posłów podczas dzisiejszego wystąpienia Andrzeja Poczobuta odczuwało radość, ale także smutek. Wszyscy cieszymy się, że jest wolny, ale jednocześnie widzimy w jego osobie setki więźniów politycznych, którzy nadal pozostają za kratami.”
“Czyli chociaż zmieniła się ofiara, zamiast Andrzeja, dziennikarza i przedstawiciela Polaków na Białorusi, mamy białoruską nastolatkę, to metody reżimu pozostały takie same. Dlatego, choć cieszy nas każdy uwolniony więzień, nie możemy ulec złudzeniu, że Łukaszenka liberalizuje system opresji.”
“Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo! Symboliczne że w piątym roku wojny w Ukrainie europejskie odznaczenie za zasługi przyznano kanclerz Angeli Merkel, promotorce Nord Stream i współpracy z Władimirem Putinem. Jak widać Unia Europejska wciąż nie potrafi wyciągać wniosków z historii najnowszej.”
“Dzisiaj trzeba podkreślić: wzmacniając wschodnią flankę NATO i obecność amerykańską w regionie, zabezpieczaliśmy trwałość całego europejskiego projektu.”
“Pani Przewodnicząca! Zeszłotygodniowy szczyt Unii Europejskiej przyniósł szereg niepokojących sygnałów, szczególnie dla państw wschodniej flanki, gdzie bezpieczeństwo nie jest abstrakcyjną debatą, lecz realnym, namacalnym wyzwaniem.”
“Oczywiście musimy wzmacniać nasze zdolności i rozbudowywać potencjał obronny, ale musimy robić to w ramach NATO, a nie obok niego czy, co gorsza, zamiast niego. Klauzule wzajemnej pomocy nie zastąpią artykułu 5 NATO.”
The complete record
Every one of 20 lines we hold for Michał Dworczyk, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account.
“Czyli chociaż zmieniła się ofiara, zamiast Andrzeja, dziennikarza i przedstawiciela Polaków na Białorusi, mamy białoruską nastolatkę, to metody reżimu pozostały takie same. Dlatego, choć cieszy nas każdy uwolniony więzień, nie możemy ulec złudzeniu, że Łukaszenka liberalizuje system opresji. To jest rotacja zakładników politycznych, których wolnością może handlować. Musimy zatem kontynuować presję na bezwarunkowe uwolnienie wszystkich więźniów politycznych. 3-0450-0000”
“Pani Przewodnicząca! Wiem, że tak jak ja, wielu posłów podczas dzisiejszego wystąpienia Andrzeja Poczobuta odczuwało radość, ale także smutek. Wszyscy cieszymy się, że jest wolny, ale jednocześnie widzimy w jego osobie setki więźniów politycznych, którzy nadal pozostają za kratami. Ludzi poddawanych systematycznemu okrucieństwu, pozbawionych kontaktu ze światem zewnętrznym, bez opieki medycznej, więzionych w warunkach, które organizacje praw człowieka wielokrotnie określały jako formę tortur. Wśród nich jest – 16-letnia w momencie zatrzymania – i skazana na ponad 10 lat kolonii karnej Aleksandra Pulinowicz. Jej sprawa toczyła się za zamkniętymi drzwiami, a białoruska telewizja publicznie przedstawiła ją jako terrorystkę.”
“Dzisiaj trzeba podkreślić: wzmacniając wschodnią flankę NATO i obecność amerykańską w regionie, zabezpieczaliśmy trwałość całego europejskiego projektu. Dlatego w ostatnim czasie z rosnącym niepokojem przysłuchuję się europejskiej debacie o budowie bezpieczeństwa w kontrze do USA, której praktycznym wyrazem jest ograniczenie współpracy z naszym najważniejszym militarnym partnerem. Skutkuje to rosnącym negatywnym nastawieniem Waszyngtonu do współpracy z Europą. Biorąc powyższe pod uwagę, proponuję, by kolejna debata dotyczyła odbudowy współpracy transatlantyckiej z udziałem sekretarza generalnego NATO. 2-0393-0000”
“Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo! Symboliczne że w piątym roku wojny w Ukrainie europejskie odznaczenie za zasługi przyznano kanclerz Angeli Merkel, promotorce Nord Stream i współpracy z Władimirem Putinem. Jak widać Unia Europejska wciąż nie potrafi wyciągać wniosków z historii najnowszej. Na szczęście państwa nordyckie, bałtyckie czy Polska już dekadę temu miały trzeźwą ocenę sytuacji. Jako wiceminister obrony w rządzie Prawa i Sprawiedliwości aktywnie uczestniczyłem w rozwoju współpracy strategicznej z USA. Nadaliśmy nowy impuls relacjom transatlantyckim. Przyjęliśmy tysiące amerykańskich żołnierzy. Utworzyliśmy nowe struktury. Zainwestowaliśmy setki milionów euro w infrastrukturę.”
“Oczywiście musimy wzmacniać nasze zdolności i rozbudowywać potencjał obronny, ale musimy robić to w ramach NATO, a nie obok niego czy, co gorsza, zamiast niego. Klauzule wzajemnej pomocy nie zastąpią artykułu 5 NATO. Podważanie roli USA to szkodliwa polityka, która w dłuższej perspektywie doprowadzi do osłabienia zdolności obronnych naszego kontynentu. Europa nie stoi dziś przed wyborem między ambicją a jej brakiem. To jest wybór między bezpieczeństwem i sprawdzonym partnerem a mrzonkami, które prowadzą do osłabienia naszych sojuszy. 1-0252-0000”
“Pani Przewodnicząca! Zeszłotygodniowy szczyt Unii Europejskiej przyniósł szereg niepokojących sygnałów, szczególnie dla państw wschodniej flanki, gdzie bezpieczeństwo nie jest abstrakcyjną debatą, lecz realnym, namacalnym wyzwaniem. Państwa takie jak Polska wiedzą, że fundamentem europejskiej architektury obronnej jest NATO, a obecność amerykańska w Europie stanowi kluczowy element odstraszania. Dlatego ze zdziwieniem przyjmuję wypowiedzi europejskich polityków, w tym premiera mojego kraju, które sugerują odchodzenie od tego modelu na rzecz operacjonalizacji klauzuli wzajemnej pomocy czy europejskiej autonomii strategicznej. To koncepcje oderwane od realiów i wykraczające poza traktatowe kompetencje Unii. To ryzyko, na które Europa nie może sobie pozwolić.”
“Osłabi NATO poprzez rozproszenie zasobów i dublowanie struktur, a dodatkowo podważy realne gwarancje bezpieczeństwa, które są kluczowe dla państw mojego regionu. Koncepcja europejskiej armii, przedstawiana jako ambitny projekt, w rzeczywistości jest wygodnym tematem zastępczym i usprawiedliwieniem dla tych, którzy przez lata unikali realnej odpowiedzialności za bezpieczeństwo. Dlatego priorytetem musi być dzisiaj wypełnienie zobowiązań w ramach sojuszu oraz budowanie zdolności tam, gdzie zagrożenie jest największe – na wschodniej flance – a nie rzucanie politycznych projektów, które jedynie sprawiają wrażenie działania. (Mówca nie zgodził się na pytanie zasygnalizowane przez podniesienie niebieskiej kartki przez Sigrid Friis) 2-0103-0000”
“Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Zacznę od oczywistości, którą niestety niektórzy europejscy politycy i unijni urzędnicy próbują dziś zastępować politycznymi iluzjami. Bezpieczeństwo Europy opiera się na armiach suwerennych państw narodowych oraz na Sojuszu Północnoatlantyckim. Do 2022 r. takie stwierdzenie było po prostu opisem rzeczywistości. Dziś jednak część środowisk denerwuje się i staje się to pretekstem do zarzutów o brak troski o bezpieczeństwo Europy. Dlaczego? Otóż w Brukseli coraz śmielej forsowana jest koncepcja armii europejskiej. Pomysł, satysfakcjonujący federalistów i niektórych unijnych urzędników, z perspektywy państw wschodniej flanki jest po prostu niebezpieczny.”
“Dlatego musimy pamiętać, że EDIP ma wzmacniać naszą obronność, a nie osłabiać więzi transatlantyckie, więzi z naszymi sojusznikami spoza Unii Europejskiej. Wsparcie europejskiego przemysłu obronnego jak najbardziej, ale z uwzględnieniem, że jego struktura różni się między państwami. EDIP powinien być otwarty, elastyczny, dopasowany do realnych potrzeb wszystkich krajów oraz preferować kraje wschodniej flanki NATO. 2-0025-0000”
“Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Europa potrzebuje silnego przemysłu obronnego. Polska i państwa wschodniej flanki wiedzą to najlepiej, bo to my ponieśliśmy największy ciężar wspierania Ukrainy. Dlatego nasz potencjał musi zostać odbudowany jak najszybciej. I z tej perspektywy oceniam EDIP. Choć obecny tekst jest lepszy niż pierwotna propozycja, wciąż nie odpowiada na skalę zagrożeń ani na pilną potrzebę zwiększenia mocy produkcyjnych. Budżet jest zbyt mały, a zasady kwalifikowalności są niejasne. Bez przejrzystych reguł i współpracy z partnerami spoza Unii Europejskiej udział części państw może być poważnie ograniczony. Przykładem są negocjacje w sprawie Save z Wielką Brytanią, pokazujące, jak trudno o porozumienie nawet z jednym z najważniejszych sojuszników w NATO.”
“Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo! W imieniu Europejskich Konserwatystów i Reformatorów chciałbym zgłosić poprawkę. Na końcu ustępu 12 proponuję dodać następujący zapis: „Parlament Europejski apeluje o rozszerzenie możliwości finansowania z funduszy europejskich, w tym Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami, przygotowania inżynieryjnego terenów przygranicznych w państwach zagrożonych działaniami hybrydowymi oraz konwencjonalną agresją zbrojną ze strony państw trzecich, zwłaszcza w państwach członkowskich położonych we wschodniej części Unii Europejskiej". 3-0143-0000”
“Czy centralne planowanie odporności społecznej z poziomu Brukseli ma większy sens niż rozwiązywania dostosowane do realiów lokalnych? Strategia to kolejna propozycja Komisji, w której trafnie zdiagnozowano problem, ale zaproponowano wątpliwej jakości lekarstwo. Przekracza ona granice koordynacji i przesuwa punkt ciężkości z państw narodowych na poziom unijny. Nie idźmy tą drogą. 2-0350-0000”
“Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Szanowni państwo! Polacy wielokrotnie zdali egzamin z gotowości i odporności. Ostatnie kryzysy związane z atakiem hybrydowym na nasze granice, z napływem uchodźców wojennych z Ukrainy pokazały, że to państwa członkowskie i ich obywatele odgrywają kluczową rolę w reagowaniu na zagrożenia. Podobnie w czasie ostatniej powodzi na Dolnym Śląsku Polacy wykazali się solidarnością i determinacją. Codziennym wyrazem gotowości jest także zaangażowanie tysięcy Polaków w obronę terytorialną stworzoną przez rząd Prawa i Sprawiedliwości. Dlatego chociaż idee współpracy i solidarność w obliczu zagrożeń zawarte w strategii Unii Europejskiej na rzecz Unii gotowości są godne pochwały, to warto zadać pytanie, czy rzeczywiście Komisja Europejska wie lepiej, jak budować gotowość w Polsce czy w Finlandii?”
“I po trzecie – realna pomoc udzielana walczącej Ukrainie, zarówno militarna, jak i logistyczna. Są to kryteria fundamentalne i oczywiste. Tymczasem priorytety wyznaczone przez Komisję, zamiast wzmacniać bezpieczeństwo Europy, praktycznie przekładają się na korzyści dla dużych koncernów zbrojeniowych i ich rekordowe wyniki są tego dowodem. Dlatego zachęcam zarówno Komisję, jak i posłów do tego, by w trakcie prac nad EDIPem i przyszłymi projektami dokonać koniecznej korekty priorytetów. 1-0264-0000”
“Pani Przewodnicząca! W ostatnich tygodniach Komisja Europejska zaprezentowała szereg inicjatyw w dziedzinie bezpieczeństwa i obronności: białą księgę, program ReArm Europe czy rozporządzenie Safe. Nie możemy też pomijać programu na rzecz europejskiego przemysłu obronnego EDIP. Po lekturze tych dokumentów ewidentne jest, że Komisja stawia w centrum swoich propozycji wspólne zamówienia i obowiązkowy komponent europejski. Obie te kwestie oczywiście są ważne w dłuższej perspektywie, jednak dzisiaj nie żyjemy w abstrakcyjnej przyszłości, tylko w realnym i niebezpiecznym tu i teraz. Dlatego priorytety wsparcia powinny być inne. Po pierwsze – bezpośrednie zaangażowanie w ochronę wschodniej granicy NATO i Unii Europejskiej. Po drugie – poziom wydatków na obronność względem PKB.”
“Dlaczego za słowami nie idą konkretne działania – prawdziwe, a nie tylko na papierze? Kwestia zamrożenia rosyjskich aktywów to kolejny dobitny przykład takiego papierowego działania. Istnieją mechanizmy prawne pozwalające na przekazanie tych funduszy na pomoc Ukrainie. Rosja nie ma żadnych moralnych ani prawnych podstaw, by żądać zwrotu tych pieniędzy. Dlatego apeluję do rządów państw, w których znajdują się rosyjskie aktywa: nadszedł czas, by działać. Musimy przekazać pierwsze miliardy już teraz. Każdy dzień zwłoki oznacza więcej ofiar na Ukrainie. 3-0388-0000”
“Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Od trzech lat rosyjskie rakiety niszczą ukraińskie miasta, zabijając cywilów, a działania wojenne zamieniają całe regiony w ruiny. Przez cały ten czas sojusznicy Ukrainy szukają środków finansowych, by wesprzeć ją w tej nierównej walce. Jednocześnie w zachodnich bankach leży prawie 300 miliardów dolarów zamrożonych rosyjskich aktywów. Pieniędzy, które mogłyby wesprzeć Ukrainę. Najwięcej tych środków znajduje się w Unii Europejskiej, która w kolejnych rezolucjach i dokumentach z upodobaniem podkreśla swoją rolę we wspieraniu Ukrainy. W rzeczywistości wsparcie Unii doskonale oddaje powiedzenie, że gdy Rosjanie zajmują kolejne terytoria Ukrainy, Unia Europejska zajmuje tylko stanowisko. Dlaczego od ponad 10 lat to zdanie wciąż jest aktualne?”
“I choć dzisiaj widzimy, jak konieczne jest możliwie szybkie zakończenie działań wojennych oraz przywrócenie pokoju, to musi się ono wiązać z zapewnieniem Ukrainie wiarygodnych i mocnych gwarancji bezpieczeństwa. Musimy zatem, jako Wspólnota Europejska, niezmiennie wspierać Ukrainę oraz jej dążenie w rozmowach pokojowych i jej stanowisko. Czas najwyższy, aby wspólna polityka bezpieczeństwa i pokoju w Europie budowana była w oparciu o rzeczywiste zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim europejskim krajom, a nie przez pryzmat business as usual. 2-0125-0000”
“Panie Przewodniczący! Koleżanki i Koledzy! Za dwa tygodnie miną trzy lata, odkąd Rosja zaatakowała brutalnie Ukrainę i dopuszcza się mordów na cywilach, jak i żołnierzach. To jednocześnie 1084 dni bohaterskiej obrony narodu ukraińskiego, który niezłomnie stawia opór w nierównej walce o wolność i niepodległość swojego kraju. Polska towarzyszyła Ukrainie od pierwszego dnia wojny, również wtedy, kiedy wiele krajów Unii Europejskiej kalkulowało, czy warto taką pomoc podjąć, narażając swoje świetnie prosperujące interesy z Rosją. To polski ambasador, wówczas jako jedyny europejski ambasador, nie opuścił Kijowa i kontynuował swoją misję pomimo trwającej wojny.”
“Panie Przewodniczący, Koleżanki i Koledzy! Po raz kolejny na agendę Parlamentu wraca temat przestępczej działalności Rosji realizowanej przy pomocy stworzonej przez nią tzw. floty cieni. Niestety, dotychczasowy brak adekwatnych i skutecznych działań ze strony Unii Europejskiej spowodował, iż nie tylko nie ograniczyła ona swojej działalności, ale wręcz przeciwnie rozszerzyła ją, przechodząc tym razem do działań terrorystycznych, doprowadzając do zerwania kabli morskich na dnie Bałtyku. Były to niewątpliwie akty międzynarodowego terroryzmu i jako takie wymagają zdecydowanej odpowiedzi. Czas najwyższy podjąć realne działania. Przede wszystkim konieczna jest ścisła współpraca z NATO na rzecz przywrócenia bezpieczeństwa Bałtyku oraz zdecydowane działania wobec podmiotów zaangażowanych w akty terroru.”