Jagna Marczułajtis-Walczak
Member of the European Parliament · PPE · PL
“Pani Przewodnicząca! Chcę zwrócić uwagę na jeden szczególnie ważny aspekt nowych przepisów. Wyobraźmy sobie osobę z niepełnosprawnością, która po wylądowaniu dowiaduje się, że jej wózek został uszkodzony albo w ogóle nie dotarł na miejsce.”
“Przede wszystkim dotyczą one uwzględnienia kryterium obrotów przy ustalaniu siedziby przedsiębiorstwa, co może prowadzić do zmian właściwego systemu ubezpieczeń, a tym samym do braku stabilności dla pracowników i ryzyka fragmentaryzacji ich uprawnień emerytalnych w przyszłości.”
“Panie Przewodniczący! Dzisiaj rozmawiamy o przepisach, które weszły w końcową fazę wieloletniego procesu legislacyjnego prowadzonego w Unii Europejskiej od prawie 10 lat. To bardzo długi czas. W międzyczasie zmieniły się okoliczności, uwarunkowania i potrzeby. Dziś mamy też inne wyzwania niż dekadę temu.”
“Szanowny Panie Przewodniczący! Szanowna Pani Komisarz! Powiedzmy jasno: luka opiekuńcza nie jest prywatnym problemem kobiet. To problem gospodarczy i społeczny. Miliony kobiet w Europie wykonują ogromną pracę opiekuńczą – bez wynagrodzenia, bez zabezpieczenia i bez uznania.”
“To musi być standard, by kobiety pracowały i wiodły niezależne życie na własny rachunek, a nie były niewolnikami swoich najbliższych. W naszym sprawozdaniu wzywamy państwa członkowskie do uwzględniania okresów opieki w systemach emerytalnych oraz do wspierania powrotu opiekunów na rynek pracy.”
“Pani Przewodnicząca! Działalność mieszkanek obszarów wiejskich jest kluczowa dla rozwoju naszych lokalnych gospodarek, rolnictwa i kultury. A jednak ich potencjał w Europie wciąż nie jest w pełni wykorzystywany. Dlaczego? Bo nadal napotykają realne bariery w dostępie do edukacji, internetu, transportu czy opieki nad dziećmi.”
The complete record
Every one of 29 lines we hold for Jagna Marczułajtis-Walczak, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account.
“Przede wszystkim dotyczą one uwzględnienia kryterium obrotów przy ustalaniu siedziby przedsiębiorstwa, co może prowadzić do zmian właściwego systemu ubezpieczeń, a tym samym do braku stabilności dla pracowników i ryzyka fragmentaryzacji ich uprawnień emerytalnych w przyszłości. Wątpliwości budzi także obowiązek prenotyfikacji, który zwiększa obciążenia administracyjne przedsiębiorców oraz krajowych systemów ubezpieczeń społecznych. Jeśli wynik negocjacji zostanie jutro przyjęty, kluczowe znaczenie będą miały przepisy wykonawcze. Dlatego apeluję do Komisji Europejskiej, aby zostały one opracowane i wdrażane w oparciu o zasadę proporcjonalności oraz z uwzględnieniem stanowisk branż, których w największym stopniu te przepisy będą dotyczył. 1-0142-0000”
“Panie Przewodniczący! Dzisiaj rozmawiamy o przepisach, które weszły w końcową fazę wieloletniego procesu legislacyjnego prowadzonego w Unii Europejskiej od prawie 10 lat. To bardzo długi czas. W międzyczasie zmieniły się okoliczności, uwarunkowania i potrzeby. Dziś mamy też inne wyzwania niż dekadę temu. Dlatego pojawiają się uzasadnione wątpliwości. I to nie jest wyłącznie perspektywa jednego państwa. Takich państw jak Polska jest więcej. Z perspektywy polskich przedsiębiorców (w szczególności branży budowlanej, transportowej oraz usług opiekuńczych) pojawiają się dwie istotne wątpliwości co do skutków praktycznych tych regulacji.”
“Szanowni Państwo, to jest prawdziwy game changer. Pewnie jeszcze dużo można by było zrobić, ale dziś dziękuję bardzo Parlamentowi Europejskiemu za te dobre zmiany dla pasażerów. 1-0090-0000”
“Pani Przewodnicząca! Chcę zwrócić uwagę na jeden szczególnie ważny aspekt nowych przepisów. Wyobraźmy sobie osobę z niepełnosprawnością, która po wylądowaniu dowiaduje się, że jej wózek został uszkodzony albo w ogóle nie dotarł na miejsce. To nie jest zwykła niedogodność, To jest utrata mobilności, samodzielności i poczucia bezpieczeństwa. Dlatego te nowe przepisy mają tak duże znaczenie, bo linie lotnicze będą musiały pokryć pełny koszt naprawy lub wymiany sprzętu oraz zapewnić sprzęt zastępczy. Osoba z niepełnosprawnością będzie miała także zagwarantowane miejsce obok swojego opiekuna bez dodatkowych opłat, a jeśli przez brak lub opóźnienie asysty straci lot, będzie mogła ubiegać się o odszkodowanie lub zmianę rezerwacji. Tak właśnie wyglądają przepisy, które stawiają człowieka na pierwszym miejscu.”
“To musi być standard, by kobiety pracowały i wiodły niezależne życie na własny rachunek, a nie były niewolnikami swoich najbliższych. W naszym sprawozdaniu wzywamy państwa członkowskie do uwzględniania okresów opieki w systemach emerytalnych oraz do wspierania powrotu opiekunów na rynek pracy. Bo nowoczesna Europa to Europa, w której kobieta nie płaci własnym bezpieczeństwem ekonomicznym za troskę o innych. 3-0367-0000”
“Szanowny Panie Przewodniczący! Szanowna Pani Komisarz! Powiedzmy jasno: luka opiekuńcza nie jest prywatnym problemem kobiet. To problem gospodarczy i społeczny. Miliony kobiet w Europie wykonują ogromną pracę opiekuńczą – bez wynagrodzenia, bez zabezpieczenia i bez uznania. A rachunek przychodzi po latach: niższe pensje, niższe emerytury, większe ryzyko ubóstwa i zależność ekonomiczna. Dlatego luka płacowa, opiekuńcza i luka emerytalna są ze sobą bezpośrednio powiązane. Nie zbudujemy równej Europy, jeśli system nadal będzie karał kobiety za opiekę nad bliskimi. Potrzebujemy realnego wsparcia, systemowego: dostępnych żłobków, opieki wytchnieniowej, asystencji osobistej i lokalnych usług społecznych dostępnych dla każdej rodziny.”
“Równie ważny jest dostęp do szkoleń, finansowania, informacji i sieci wsparcia. Dlatego potrzebujemy konkretnych działań, lepszego wykorzystywania środków wspólnej polityki rolnej i funduszy spójności, prostszych procedur i realnego wsparcia dla kobiet, które chcą być aktywne zawodowo. 4-0118-0000”
“Pani Przewodnicząca! Działalność mieszkanek obszarów wiejskich jest kluczowa dla rozwoju naszych lokalnych gospodarek, rolnictwa i kultury. A jednak ich potencjał w Europie wciąż nie jest w pełni wykorzystywany. Dlaczego? Bo nadal napotykają realne bariery w dostępie do edukacji, internetu, transportu czy opieki nad dziećmi. To właśnie te czynniki często decydują o tym, czy kobieta może pracować, rozwijać własną działalność i być niezależna finansowo. A przecież to powinien być jej wybór. Warto też pamiętać, że te trudności zaczynają się dużo wcześniej, jeszcze przed wejściem na rynek pracy. Dlatego kluczowa jest edukacja, szczególnie w zakresie umiejętności cyfrowych, finansowych i przedsiębiorczych. Musimy zadbać o to, by dziewczęta od najmłodszych lat miały równe szanse, niezależnie od miejsca, w którym dorastają.”
“Potrzebujemy większej liczby mieszkań dostosowanych oraz mechanizmów, które zagwarantują odpowiedni udział takich lokali w nowych inwestycjach. Bo dostępność zaczyna się już na etapie projektowania. To właśnie wtedy musimy myśleć o przestrzeni w sposób inkluzywny. W sprawozdaniu podkreślamy również konieczność pełnego wdrożenia zobowiązań wynikających z Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami, bo dostępne mieszkanie razem z usługami wsparcia środowiskowego, w tym asystencją osobistą, jest podstawowym warunkiem niezależnego i godnego życia. Chcę też powiedzieć jasno osobom z niepełnosprawnościami w całej Europie - wasze prawa zostały w tym sprawozdaniu uwzględnione. Nic o was bez was. 2-0077-0000”
“Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo, dziś mówimy o kryzysie mieszkaniowym w Europie, ale dla wielu osób z niepełnosprawnościami problem nie zaczyna się od chociażby ceny mieszkania. Problem zaczyna się od tego, że dostępnego mieszkania po prostu nie ma, bo aż 70–80% z nich nie nadaje się do samodzielnego życia dla osób z niepełnosprawnościami. A przecież brak dostępnego mieszkania to nie tylko kwestia komfortu. To bariera, która często uniemożliwia samodzielne życie, pracę i pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Dlatego cieszy mnie, że moje propozycje dotyczące tej właśnie kwestii spotkały się z szerokim poparciem w komisji HOUS. Niezależnie od przynależności politycznej wszyscy dostrzegliśmy wagę problemu. Wzywam dziś Komisję Europejską oraz państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na rozwój dostępnego budownictwa.”
“Kobiety zarabiają mniej i rzadziej dochodzą na szczyty w polityce i biznesie, bo to one najczęściej ponoszą koszt macierzyństwa i opieki nad bliskimi. Mój apel jest jasny: kobiety muszą mieć rzeczywisty dostęp do sprawiedliwości i bezpieczeństwa oraz prawo do decydowania o swoim życiu i zdrowiu. To kwestia autonomii, godności i podstawowych praw człowieka. A skoro mówimy o prawach fundamentalnych, to nie wystarczą deklaracje. Potrzebujemy realnych gwarancji równości. 4-0057-0000”
“Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Prawa kobiet są prawami człowieka. Niby banał, a jednak w XXI wieku wciąż musimy tej prawdy bronić. W wielu częściach świata kobiety nadal nie mają równych szans. Dziewczęta są wykluczone z edukacji, a kobiety pozbawione podstawowej opieki zdrowotnej. Wiele z nich doświadcza ubóstwa menstruacyjnego. Nawet w Europie zdarza się, że kobiety, które z różnych względów chcą przerwać ciążę, są zmuszone szukać pomocy poza granicami swojego kraju. Dostęp do sprawiedliwości oznacza realną możliwość dochodzenia swoich praw: prawo do informacji, ochrony przed przemocą oraz profesjonalnej pomocy prawnej. Bez tego nie ma mowy o prawdziwym bezpieczeństwie ani w domu, ani w miejscu pracy, ani w przestrzeni publicznej. Nawet w państwach z rozwiniętymi systemami społecznymi nierówności wciąż są widoczne.”
“Zamiast dokładać kolejne bariery, trzeba wzmocnić kontrolę i jasno określić odpowiedzialność w całym łańcuchu. Tam, gdzie dochodzi do nadużyć, można w wybranych branżach wzmocnić odpowiedzialność, ale tak, by nie obciążać uczciwych przedsiębiorców, zwłaszcza mniejszych firm. Nowe przepisy na poziomie Unii Europejskiej nie powinny zwiększać nadmiernie obciążeń administracyjnych ani podważać rozwiązań, które dobrze funkcjonują w poszczególnych krajach. Zamówienia publiczne powinny trafiać do rzetelnych wykonawców. To dobre dla pracowników, dobre dla firm, dla uczciwej konkurencji i wreszcie dobre dla stabilnych łańcuchów dostaw. 3-0507-0000”
“Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Szanowni Państwo Posłowie! Bezpieczeństwo i ochrona pracowników to sprawa podstawowa. Przepisy w dużej mierze już istnieją. Problemem jest raczej to, że nie zawsze są skutecznie egzekwowane. Tu potrzebna jest lepsza współpraca instytucji kontrolnych. Podwykonawstwo to normalna część rynku. Dla wielu małych i średnich firm w Polsce to często jedyna droga, żeby brać udział w większych projektach. Dlatego chcemy więcej przejrzystości i uczciwych zasad, ale nie sztywnych zakazów czy limitów, które mogłyby zaszkodzić firmom i osłabić konkurencję. Trzeba uporządkować rynek tam, gdzie nadmiar pośredników sprawia, że na końcu traci ten, kto realnie wykonuje pracę, szczególnie w transporcie. Ale nie może się to odbywać kosztem uczciwych firm ani dobrze działających, a nawet bardziej złożonych łańcuchów dostaw.”
“Chcemy silnych regulacji prawnych, które zakazywałyby finansowania i powstawania nowych domów pomocy społecznej, a w zamian za to wspierałyby rozwój mieszkalnictwa wspomaganego, które pozwala na to, by mieszkańcy czuli się godnie, sami decydowali o tak prozaicznych kwestiach, jak: o której zjedzą posiłki czy kto i kiedy ich odwiedzi. Włączenie w życie lokalnej społeczności, połączone z dostępem do asystencji osobistej, to inwestycja w samodzielność. Dzięki temu osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie mogą prowadzić prawdziwie niezależne życie. 3-0432-0000”
“Pani Przewodnicząca! Szanowna Pani Komisarz! Drogie Koleżanki i Koledzy Posłowie! Ja w swojej wypowiedzi chciałabym się skupić przede wszystkim na ubóstwie wynikającym z niepełnosprawności. Dane organizacji European Disability Forum wskazują jednoznacznie, że niepełnosprawność zwiększa ryzyko ubóstwa o 61%. To dużo. Więc dyskutując dziś o unijnej strategii na rzecz walki z ubóstwem, oczekuję od Komisji Europejskiej, że będzie ona spójna z unijną strategią na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Walka z ubóstwem wymaga realnego wzmocnienia finansowego Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, by realizować projekty włączające społecznie oraz wspierające niezależne życie poprzez deinstytucjonalizację oraz usługi wspierające. Same wytyczne dla państw członkowskich są niewystarczające.”
“To realne wsparcie, asystencja osobista, dostosowane materiały dydaktyczne, przygotowana kadra i szkoły bez barier. To system, który pozwala na indywidualne dostosowanie szkół do potrzeb wszystkich bez wyjątku. 3-0383-0000”
“Pani Przewodnicząca! Edukacja włączająca to inwestycja w przyszłość, w samodzielność, aktywność zawodową i pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Obowiązkiem nas wszystkich jest dopilnować, by prawo do edukacji było realnie gwarantowane każdemu dziecku. Artykuł 24 Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami jasno stanowi: „Każde dziecko ma prawo do wysokiej jakości edukacji włączającej i wolnej od dyskryminacji”. Państwa członkowskie Unii Europejskiej podpisały konwencję, dlatego wzywamy do je pełnego wdrażania i konsekwentnego przestrzegania, do inwestowania w edukację włączającą, do odchodzenia od segregacji, do zapewnienia systemowego wsparcia dla uczniów i ich rodzin. Równy dostęp do edukacji to coś więcej niż miejsce w klasie.”
“Europa potrzebuje realnych działań – takich, które poprawią życie osób z niepełnosprawnościami: zapewnią im niezależność, asystencję osobistą, mieszkalnictwo wspomagane, edukację włączającą, zatrudnienie oraz pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Wszystkie państwa członkowskie mają w tym obszarze poważne braki. To wspólne europejskie wyzwanie. A żeby na nie skutecznie odpowiedzieć, potrzebujemy instrumentów prawnych, finansowych, narzędzi monitoringu i wiarygodnych danych. Chciałabym, aby w całej Europie osoby z niepełnosprawnościami czuły, że europejska polityka jest tworzona z myślą o nich, że ktoś ich widzi i ktoś ich słucha. Bez Państwa wsparcia to nie będzie możliwe. 3-0355-0000”
“Pani Przewodnicząca! Drogie Koleżanki i Koledzy Posłowie! Sprawozdanie, które przygotowaliśmy w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, zostało przyjęte zdecydowaną większością głosów. To pokazuje szerokie, ponadpolityczne poparcie dla wizji ambitnej, europejskiej polityki na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Dlatego apeluję dziś do Komisji Europejskiej o pełne uwzględnienie tego sprawozdania przy tworzeniu nowej Strategii dla osób z niepełnosprawnościami po 2024 roku. Jednocześnie apeluję do pań i panów posłów, by w jutrzejszym głosowaniu nie popierali poprawek, które osłabią to sprawozdanie i umniejszają jego wartość merytoryczną.”
“Ponadto sport i kultura fizyczna powinny być dostępne i atrakcyjne dla młodzieży, bo to nie tylko rywalizacja, ale przede wszystkim szansa na integrację, wsparcie rozwoju każdego człowieka. Panie Komisarzu, czy jesteśmy gotowi na to wyzwanie i czy potrafimy odwrócić ten niepokojący trend? 1-0070-0000”
“A aktywność fizyczna to najtańszy i najprostszy środek profilaktyczny. Według badania Akademii Wychowania Fizycznego z 2023 r. w Polsce aż 94% dzieci nie ma wykształconych podstawowych kompetencji ruchowych. W dobie nieustannego rozwoju technologii zatem sport musi się stać dla najmłodszych atrakcyjną alternatywą, by nie spędzali całych godzin przed ekranami komputerów i telefonów, co oznacza pilną potrzebę rozwoju programów wychowania fizycznego. Europejski model sportu to dumny system oparty na wartościach takich jak edukacja, rozwój społeczny i zdrowie. Jednak samo brzmienie nie wystarczy. Potrzebujemy konkretnych działań, odpowiednich środków finansowych oraz wykwalifikowanej kadry trenerów, którzy nie tylko nauczą ruchu, ale przede wszystkim zaszczepią pasję do sportu, przeciwdziałając rosnącej otyłości i innym chorobom.”
“Panie Przewodniczący! Jako była sportowczyni i trzykrotna olimpijka ogromnie się cieszę, że w Parlamencie Europejskim podejmujemy temat sportu, ale również jako mama trójki dzieci uważam, że sport się obroni, ale przede wszystkim powinniśmy zwrócić uwagę na sport, a raczej aktywność i kulturę fizyczną naszych dzieci od najmłodszych lat. Naszym największym wyzwaniem jest spadek aktywności fizycznej wśród dzieci i młodzieży. Aktywność fizyczna, sprawność ruchowa sukcesywnie spada. Zmienił się styl życia, a co za tym idzie i kondycja fizyczna. Wpływ na to mają głównie technologie, nowoczesne technologie. Dzieci dzisiaj spędzają więcej czasu przed ekranami i przed komputerem niż na świeżym powietrzu, co prowadzi do nadwagi, otyłości i często chorób psychicznych, takich jak depresja.”
“Budujmy razem systemowe usługi, usługi społeczne oparte na szacunku, dostępności i wolności wyboru. Bo każdy z nas zasługuje na życie wśród ludzi, a nie za zamkniętymi drzwiami. Bo każdy z nas może być z dnia na dzień osobą z niepełnosprawnością wymagającą wsparcia w przyszłości. 1-0147-0000”
“Szanowna Pani Komisarz! Szanowny Panie Przewodniczący! Deinstytucjonalizacja to nie teoria, to konkret. Zamiast umieszczenia ludzi w instytucji – organizacja mieszkania ze wsparciem. Zamiast domu dziecka – rodzina zastępcza. Socjalizacja zamiast izolacji. To odważne decyzje, by tworzyć mieszkania wspomagane, gdzie osoby z niepełnosprawnościami mogą cieszyć się niezależnością wyboru, o której mogą zjeść kolację, czy z kim się spotkać. To też bezpośrednie wsparcie dla ich rodzin, które będą pewne, że ich członek rodziny żyje na własnych warunkach, z odpowiednim wsparciem, i nie będą się martwić, co się stanie z ich dzieckiem po ich śmierci, po śmierci rodziców. Wzywam wszystkie kraje Unii Europejskiej: implementujcie art. 19 Konwencji o prawach osób z niepełnosprawnościami.”
“Dlatego cieszę się z tej propozycji, którą przedstawiła Komisja Europejska, i mam nadzieję, że wdrożymy takie rozwiązania, które będą skutecznie wspierać opiekunów. 3-0280-0000”
“Szanowna Pani Przewodnicząca! Szanowna Pani Komisarz! Wdrożenie w państwach członkowskich konwencji na rzecz osób z niepełnosprawnościami, konwencji o prawach osób z niepełnosprawnościami, a w szczególności zapewnienie im niezależnego życia dzięki asystencji osobistej, będzie skutkować powrotem ich rodziców i opiekunów na rynek pracy. Takie osoby chcą pracować, ale po wielu latach opieki nad swoimi, często już dorosłymi dziećmi, aby wrócić na rynek pracy, będą potrzebować odpowiedniego wsparcia, odpowiednich szkoleń, które spowodują, że będą mogli z powrotem normalnie pracować. Tacy opiekunowie zasługują na nasze szczególne wsparcie. Nie możemy zmarnować ich potencjału, bo ich praca to realne odciążenie systemów opieki społecznej w krajach członkowskich. Ich powrót na rynek pracy wszystkim nam się będzie opłacał.”
“Dlatego apeluję do Komisji Europejskiej i do rządów państw członkowskich o wspólne działania i współpracę, które są kluczowe, by systemowo zapewnić kobietom bezpieczeństwo socjalne. Wasze wspólne działanie i współpraca są kluczowe, by systemowo zapewnić kobietom w Europie większe bezpieczeństwo i wspierać je w macierzyństwie. 3-0218-0000”
“Panie Przewodniczący! Szanowna Pani Komisarz, bardzo dziękuję za Pani sprawozdanie ze stanu wdrożenia narzędzi demograficznych w państwach członkowskich Unii Europejskiej w roku 2023. Mamy już styczeń 2025, hasłem polskiej prezydencji jest „Bezpieczeństwo, Europo”. Ja to hasło odniosę również do demografii. Faktycznym wsparciem europejskiej demografii jest systemowe podejście do macierzyństwa, tak, by kobiety decydując się na pierwsze czy kolejne dziecko, czuły się bezpiecznie, wiedziały, że mają gwarancję powrotu do pracy, mają dostępną opiekę dla małego dziecka w swojej najbliższej okolicy. A jeśli dziecko urodzi się z niepełnosprawnościami, to również będą miały wsparcie dla niego i swoich rodzin, niezależnie od tego, skąd pochodzą i gdzie mieszkają.”