Néstor Rego Candamil
Grupo Parlamentario Mixto · Spain
“Que la Comisión Mixta de Transferencias es el mecanismo habitual para concretar aquello que, con carácter general, se establece en la ley y, en segundo lugar, que queda clara la responsabilidad del Estado español y que la Xunta de Galicia no tendrá que asumir más que las consecuencias de sus propias decisiones una vez que sea titular de l…”
“Curiosamente, nesa altura, nese debate, o señor Pedro Puy interveu aquí na anterior ocasión en que debatemos sobre a transferencia da AP-9, era portavoz do Partido Popular no Parlamento de Galicia e expresamente reclamou ao resto das forzas políticas eliminar todas as esixencias económicas para evitar darlle un -- 70 of 158 -- PLENO Y DIP…”
“Pero en el caso de Galicia es resultado de una infrafinanciación crónica, de un sistema de financiación que es profundamente injusto con nuestro país y también, -- 126 of 158 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 23 de julio de 2026 por qué no decirlo, por la mala gestión del PP.”
“Una reivindicación que en 2014 se registró en forma de proposición de ley, en diciembre de ese año en el Parlamento de Galicia, que terminó siendo debatida y aprobada en la primavera de 2016.”
“Porque vostede entenderá que se o goberno foi capaz de sacar nun único consello de ministros dunha modificación de crédito de10 400 millóns de euros para gasto militar, non nos vai convencer de que non pode sacar 1000 ou 1500 millóns de euros para darlle un impulso á modernización das infraestruturas ferroviarias, tal e como teñen comprom…”
“Hoxe é a proba do algodón. Se o Partido Popular está a favor desa transferencia poden votar a favor, mais xa sabemos que non o van facer porque xa votaron dúas veces en contra, buscando pretextos falsos, valéndose da mentira e da manipulación para xustificar máis unha traizón a Galiza, como despois farán, por certo, coa débeda, coa quita…”
The complete record
Every one of 3,309 lines we hold for Néstor Rego Candamil, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account. Page 15 of 67.
“En términos per cápita en los últimos años se viene arrastrando una situación que implica que cada ayuntamiento gallego recibe de media por habitante alrededor de 50 euros menos que la media estatal. La situación se agudiza si hablamos de las siete ciudades gallegas. A modo de ejemplo, una ciudad como Málaga viene recibiendo la misma financiación del Estado que las siete ciudades gallegas juntas, pese a que estas casi duplican la población de la primera. Es una herida que se agranda más si la comparación se hace entre lo que recibe un ayuntamiento gallego por habitante y un municipio madrileño. Estaríamos hablando de alrededor de 142 euros más en el caso de los ayuntamientos de Madrid o de alrededor de 110 euros en el caso de Cataluña en relación con Galicia. Es una situación injusta que también es preciso revisar.”
“Con respecto al concepto de multilateralidad, no es incompatible con la negociación bilateral entre naciones como Galicia y el Estado. Galicia necesita exigir y ejercer el derecho a la soberanía fiscal. Una reforma del sistema financiero actual que se limite a la elevación del porcentaje de cesión de determinados impuestos estatales no es suficiente, pues seguiría constituyendo un modelo que no consideraría la capacidad financiera total de Galicia ni sus necesidades reales. Y, aparte de todo esto, debemos tener en cuenta el problema gravísimo que tenemos de infrafinanciación también en el ámbito local. Solamente daré algunos datos, muy brevemente.”
“Porque estamos hablando de que, en cuanto a que el régimen común está basado en el principio de necesidad, el de concierto lo hace en el principio de capacidad, y Galicia la tiene. Por eso, queremos que tenga también plena facultad normativa y responsabilidad fiscal sobre todos los impuestos soportados en Galicia para garantizar la consecución de los principios de justicia, proporcionalidad y progresividad fiscal. Ello no implica no tener que contribuir, en el caso de que así procediese, a un mecanismo de redistribución interterritorial, respetando el principio de solidaridad y también, de cualquier manera, considerando la deuda histórica en inversiones que el Estado tiene con Galicia. Usted habló en la última reunión del Consejo de Política Fiscal y Financiera de un nuevo sistema multilateral y bilateral al mismo tiempo.”
“Reparemos en que Euskadi tiene menos población que Galicia y, sin embargo, tiene más producto interior bruto y recaudación de sus comunidades forales —en el año 2022, unos 7000 millones de euros— y tienen establecido el cupo en 1467 millones de euros. Estos recursos a mayores, con los que podría contar la Administración gallega, serían fundamentales para poder mejorar los servicios públicos y elevar el nivel de vida y el bienestar de todos los gallegos y las gallegas. Esto es lo que nos mueve, la absoluta confianza en la capacidad de nuestro país para valerse por sí mismo y para autorresponsabilizarse de su -- 34 of 54 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 26 de noviembre de 2025 futuro, también desde el punto de vista fiscal.”
“Eso sí, olvida de decir que lo hace con el dinero que pagamos otros que no vivimos aquí. Acabar con ese espolio fiscal permanente es la razón que lleva el BNG a defender un modelo de concierto perfectamente posible en el marco jurídico político actual; de hecho, está en vigor con evidente éxito en las dos comunidades de Euskal Herria. Es sin duda beneficioso para Galicia. Es cierto que habría que descontar la cuota en el caso de Euskadi —en español se denomina cupo— a pagar por los llamados servicios comunes o no transferidos, pero, aun así, señora ministra, en las cuentas sale. (El señor vicepresidente, Rodríguez Gómez de Celis, ocupa la Presidencia).”
“Tenemos que tener en cuenta también el llamado «efecto sede», por el cual casi 4000 empresas que operan en Galicia pagan un impuesto de sociedades fuera, fundamentalmente en Madrid; son, específicamente, 3787 empresas y 1211 sociedades anónimas, 2560 sociedades limitadas y 16 cooperativas, que incluyen, por cierto, a las grandes energéticas, las de telecomunicaciones, las grandes distribuidoras, las bancarias, las grandes y medianas empresas manufactureras, las constructoras, las extractivistas, etcétera, con su domicilio fiscal fuera de Galicia. La realidad es que Madrid es un pozo sin fondo, una aspiradora de recursos ajenos que busca aprovechar de manera perversa el «efecto sede», y se permite después el lujo de señalar que es la que más contribuye.”
“Según el balance del sistema de financiamiento para Galicia, elaborado por un economista gallego de reconocido prestigio, Xosé Díaz, para el ejercicio del 2022 el Estado recaudó en Galicia un total de 15 375 millones de euros y el montante de fondos que recibió del Estado, del sistema de financiación, fue de 10 041 millones. La diferencia alcanzó, por tanto, los 5344 millones de euros a favor del Estado. Considerando el periodo de vigencia actual del sistema de financiación, de 2009 hasta ese momento, 2022, totalizarían 59 391 millones de euros a precios corrientes.”
“Sé que usted dirá, porque ya lo ha dicho en anteriores ocasiones, que este modelo sería peor para nuestro país, y ahí usted coincide no solamente con sus correligionarios gallegos del PSOE, sino también con un Partido Popular que nunca quiere que Galicia avance por sí misma, por sus propios medios, pero los datos están ahí y Galicia está debajo de la media estatal en producto interior bruto per cápita, precisamente por la ineficacia, insuficiencia e injusticia del actual sistema de financiamiento, que son los principales factores que refuerzan nuestra vulnerabilidad y no resuelven la falta de convergencia actual en la situación de atraso. ¿Por qué? Porque la realidad es que la diferencia entre los impuestos estatales que pagamos en Galicia y lo que el Estado nos devuelve por medio de la financiación supera los 5000 millones de euros.”
“Queda claro, por lo tanto, que las características del sistema de financiamiento actual dependen de la correlación de fuerzas políticas existentes en el momento de su negociación y aprobación. La elaboración y la utilización de informes técnicos o académicos sirvió solo como un pretexto para justificar posiciones políticas ex ante, como sigue sucediendo cuando el BNG defiende su propuesta, que no se basa ya en revisar el sistema anterior en cuanto a peso y ponderación de criterios, sino en cambiar el modelo para Galicia por uno de concierto económico.”
“Fue así, por otra parte, desde el comienzo, desde decisiones para diferenciar entre comunidades de régimen foral y de régimen común, la que determina la cesión de competencias y porcentajes sobre determinados tributos, lo que fija las distintas variables que inciden en el cálculo de necesidades para proveer de servicios públicos fundamentales a las comunidades de régimen común o su ponderación, como decía antes, en función del peso político ejercido por las fuerzas predominantes en cada territorio, y que también determina los criterios utilizados para distribuir los fondos de convergencia o el volumen total de recursos a distribuir entre las comunidades, sin relación con el coste real de las competencias transferidas a cada una de las comunidades autónomas.”
“Por habitante implica un déficit medio anual de 529 euros. En la senda de crecimiento de la financiación autonómica que se mantiene hasta el 2019, Galicia fue de los que menos creció. Este informe señala, además, la falta de transparencia del modelo actual, lo que evidencia que este debate no es técnico ni neutro, sino que se basa en criterios y decisiones políticas.”
“Y, sí, podríamos hablar de la insuficiente ponderación de otros factores, como el de población mayor de 65 años, un 5 % del peso, cuando Galicia tiene los índices de envejecimiento más elevados. Todo esto lleva a una evidente infrafinanciación, y no solamente resulta discriminatoria, sino que incide muy negativamente en la calidad de vida de todos los gallegos y gallegas. No es que lo diga el BNG, -- 33 of 54 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 26 de noviembre de 2025 no lo decimos solamente nosotros, sino que lo dice, por ejemplo, el último informe de un organismo oficial fiscalizador como el consejo de cuentas, de mayo de 2024, que advierte de una infrafinanciación de 1535 millones anuales. De hecho, este órgano fiscalizador cifra en alrededor de 20 000 millones el déficit de financiación autonómico de Galicia entre 2009 y el 2021.”
“E gustaríame falar tamén da quita da débeda e da posición indigna do Partido Popular de se negar no caso da Galiza a unha quita de 4010 millóns de euros que implicaría non só un beneficio evidente, senón unha baixada directa nos recursos que a administración galega dedica ao pagamento da débeda e os xuros por volta de 770 millóns de euros cada ano, que a administración galega podería destinar a outros fins en políticas sociais e servizos públicos que son absolutamente necesarios. Moito obrigado. Galicia, con el 5,8 % del territorio español, tiene el 50 % en los kilómetros de carretera del Estado y la mayoría de ellas son de titularidad municipal o provincial. Imagínese, señora ministra, el mantenimiento que esto implica, el sobreesfuerzo que hay que hacer y que no está compensado en los criterios de financiación.”
“A modo de exemplo, unha cidade como Málaga vén recibindo o mesmo financiamento do Estado que as sete cidades galegas xuntas, pese a que estas case duplican a poboación da primeira. Unha fenda que se agranda máis se a comparación se fai entre o que recibe un concello galego por habitante e un municipio madrileño. Neste caso, estariamos falando por volta de 142 euros máis no caso dos concellos de Madrid ou sobre 108 de euros máis no caso de Cataluña en relación coa Galiza, é unha situación inxusta que tamén é preciso revisar.”
“Unha reforma do sistema financeiro actual que se limite a elevación de porcentaxe de cesión de determinados impostos estatais non é suficiente, pois seguiría a constituír un modelo que non consideraría a capacidade financeira total da Galiza nin as súas necesidades reais. E para alén de todo isto, temos que ter en conta o problema gravísimo que temos de infrafinanciamento tamén no ámbito local. Só algúns datos moi brevemente. En termos per cápita nos últimos anos veuse arrastrando unha situación que implica que cada Concello galego recibe de media por habitante por volta de 50 euros menos que a media estatal. A situación agudízase sen falarmos das sete cidades galegas.”
“Por iso queremos que teña tamén a plena facultade, normativa e responsabilidade fiscal sobre todos os impostos soportados na Galiza para garantir a consecución dos principios de xustiza, proporcionalidade e progresividade fiscal. O que non implica non ter que contribuír — caso de proceder— para un mecanismo de redistribución interterritorial, respectando o principio de solidariedade e tamén de calquera maneira, considerando a débeda histórica en investimentos que ten o Estado coa Galiza. Vostede falou na última reunión do Consello de política fiscal e financeira dun novo sistema multilateral e bilateral ao mesmo tempo. Con efecto, o concepto de multilateralidade non é incompatíbel coa negociación bilateral entre nacións como Galiza e o Estado. A Galiza necesita esixir e exercer o dereito á soberanía fiscal.”
“Reparemos que Euskadi con menos poboación que a Galiza, porén, con máis PIB e recadación das súasdeputacións forais no ano 2022 de 17 131 millóns de euros, ten establecido o cupo para o quinquenio 2022-2026 en 1467 millóns de euros. Eses recursos a maiores con que podería contar a administración galega serían fundamentais para poder mellorar os servizos públicos e elevar o nivel de vida e benestar de todos os galegos e galegas. Isto é o que nos move con absoluta confianza na capacidade do noso país para se valer por si propio e para se auto responsabilizar do seu futuro, tamén do punto de vista fiscal. Porque estamos a falar de que en canto o réxime común está baseado no principio de necesidade ou de concerto, faino no principio de capacidade. E a Galiza tena.”
“A realidade é que Madrid é un pozo sen fondo, unha aspiradora de recursos alleos que, para alén de aproveitar de maneira perversa o chamado «efecto sede», permite despois o luxo de sinalar que é a que máis contribúe. Iso si, esquece dicir que o fai co diñeiro que pagamos outros que non vivimos aquí. Acabar con ese espolio fiscal permanente é a razón que leva o BNG a defender un modelo de concerto perfectamente posíbel no marco xurídico político actual —de facto está en vigor con evidente éxito nas dúas comunidades de Euskalerria— é sen dúbida beneficioso para a Galiza. Certo que habería que descontar a cota, que no caso de Euskadi en español se denomina «cupo», a pagar polos chamados servizos comúns ou non transferidos, mais aínda así, señora ministra, as contas saen.”
“A diferenza alcanzou, por tanto, os 5344 millóns de euros en favor do Estado. Considerando o período de vixencia actual do sistema de financiamento, 2009 e até ese momento 2022, totalizarían 59 300 millóns de euros a prezos correntes. Temos que tomar en conta ademais o chamado «efecto sede», polo que case 4000 empresas que operan na Galiza pagan o imposto de Sociedades fóra, fundamentalmente en Madrid. No concreto 3787 empresas, 1211 sociedades -- 32 of 54 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 26 de noviembre de 2025 anónimas, 2560 sociedades limitadas e 16 cooperativas que inclúen, por certo, as grandes, as enerxéticas, as de telecomunicacións, as grandes distribuidoras, as bancarias, as grandes e medianas empresas manufactureiras, as construtoras, as extractivistas, etcétera, co seu domicilio fiscal fóra da Galiza.”
“Mais os datos están aí e son teimosos. Galiza está baixo a media estatal en PIB per cápita e precisamente a ineficacia e insuficiencia de xustiza e inxustiza do actual sistema de financiamento son os principais factores que reforzan a nosa vulnerabilidade e non resolven a falta de converxencia na actual situación de atraso. Por que? Porque a realidade é que a diferenza entre os impostos estatais que pagamos na Galiza e o que o Estado nos devolve pola vía do financiamento supera os 5000 millóns de euros. Segundo o balance do sistema de financiamento para a Galiza, elaborado por un economista de recoñecido prestixio galego, Xosé Díaz, para o exercicio do 2022, o Estado recadou na Galiza un total de 15 385 millóns de euros de euros e o montante do fondos que recibiu do Estado polo sistema de financiamento foi de 10 041 millóns.”
“Fica claro, por tanto, que as características do sistema de financiamento actual dependen da correlación de forzas políticas existentes no momento da súa negociación e aprobación. A elaboración e utilización de informes técnicos ou académicos serviu apenas como un pretexto para xustificar posicións políticas exante, como continúa a acontecer cando o BNG defende a súa proposta, que non se basea xa en revisar o sistema anterior en canto a peso e ponderación de criterios, senón en mudar o modelo para Galiza por un de concerto económico. Sei que vostede dirá —porque xa o fixo en anteriores ocasións— que ese modelo sería peor para o noso país, e aí vostede coincide non só cos seus correlixionarios galegos do PSOE, senón tamén cun partido Popular que nunca quixo, que nunca quere, que a Galiza avance e o faga por si propia, polos propios medios.”
“Foi así, por outro lado, desde o comezo desde decisións como a diferenza entre comunidades de réxime foral e de réxime común, a que determina a cesión de competencias e porcentaxe sobre determinados tributos, a que fixa as distintas variábeis que inciden no cálculo de necesidades para o fornecemento de servizos públicos fundamentais das comunidades de réxime común ou a súa ponderación, como antes dicía, en función do peso político exercido polas forzas predominantes en cada territorio e que tamén determina os criterios utilizados para distribuír os fondos de converxencia ou o volume total de recursos a distribuír entre as comunidades sen relación co custo real das competencias transferidas a cada unha das comunidades autónomas.”
“Non é que o diga o BNG, non o dicimos só nós, dio, por exemplo, o último informe dun organismo oficial fiscalizador como o Consello de Contas de maio de 2024 que advirte dun infrafinanciamento de 1535 millóns anuais. De feito, ese órgano fiscalizador cifran arredor de 20 000 millóns o déficit de financiamento autonómico da Galiza entre 2009 e 2021. Por habitante implica un déficit medio anual de 529 euros. Na senda de crecemento do financiamento autonómico que se mantivo até 2019 a Galiza foi dos que menos creceu. O informe de Contas sinala ademais a falta de transparencia do modelo actual, o que evidencia que este debate non é técnico nin neutro, senón que se basea en criterios e decisións políticas.”
“A Galiza, con 5,8 do territorio do Estado español ten 50 % dos quilómetros de estradas do Estado e a maioría de titularidade municipal ou provincial. Imaxine, señora ministra o custo de mantemento que iso implica, o sobreesforzo que é preciso facer e non está a ser compensado nos criterios de financiamento. Aliás, poderiamos falar da insuficiente ponderación doutros factores, como o de poboación máis vella de 65 anos, só 8,5 % do peso cando a Galiza ten os índices de envellecemento máis elevados. Todo isto leva a un evidente infrafinanciamento, que non só resulta inxusto e discriminatorio, senón que incide moi negativamente na calidade de vida e benestar de todos os galegos e galegas.”
“Galicia, como decía antes, supone el 5,8 % del territorio, pero al mismo tiempo tiene el 50 %... (Continúan los rumores).”
“Sin embargo, contamos con la mitad de los núcleos de población del Estado y, si hablamos de núcleos de menos de cien habitantes, el porcentaje se eleva al 60 %. (Continúan los rumores). El efecto de esto en el coste de los servicios básicos es evidente. Por ejemplo, con la misma inversión que en los territorios de población concentrada donde es posible dar servicio de abastecimiento, saneamiento de agua para mil o cinco personas, en Galicia puede serlo solamente para diez, veinte o -- 31 of 54 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 26 de noviembre de 2025 cincuenta personas. Sucede lo mismo cuando hablamos de sanidad, educación, atención a la dependencia, cuidados o servicios públicos de cualquier tipo. Y, aun así, la dispersión territorial, insisto, pesa solamente un 0,6 % frente a, por ejemplo, el 30 % en el número total de residentes.”
“Señora vicepresidenta, el actual sistema de financiación autonómica aprobado por la Ley 22/2009 es claramente perjudicial e injusto para Galicia, que padece desde hace décadas una infrafinanciación evidente, que la lleva a situarse en los principales indicadores socioeconómicos a la cola del Estado español, a pesar de ser un país rico en recursos y con inmensas potencialidades. La injusticia del modelo da cuenta de un dato, y podríamos citar bastantes más. (Continúan los rumores). En la población ajustada el peso de la dispersión territorial es de apenas 0,6 %, a pesar de ser este un factor que no es que aumente, sino que multiplica exponencialmente los gastos para alcanzar el mismo nivel de servicios. Le doy algunos datos. Galicia representa apenas el 5,8 % del territorio del Estado español y el 5,6 % de la población.”
“No entanto, contamos con metade dos núcleos de poboación do Estado e, se falamos de núcleos de menos de 100 habitantes, a porcentaxe elévase a 60 %. O efecto disto no custo dos servizos básicos é evidente. Por caso co mesmo investimento que no territorio de poboación concentrada é posíbel dar servizo de abastecemento e saneamento de auga para 1000, 2000 ou 5000 persoas, na Galiza pode selo tan só para 10, 20 ou 50 persoas. Pensemos que acontece o mesmo se falarmos de sanidade, de educación, de atención á dependencia, coidados ou servizos públicos de calquera tipo. E aínda así, a dispersión territorial, insisto, pesa só 0,6 % fronte a, por exemplo, 30 %, o número total de residentes. A Galiza ten, dicía antes, 5,8 do territorio, mais ten o mesmo tempo 50 % de... Gracias, señora presidenta.”
“Obrigado, señora presidenta. Señora vicepresidenta, o actual sistema de financiamento autonómico aprobado pola Lei 22/2009 é claramente prexudicial e inxusto para Galiza, que padece desde hai décadas un infra-financiamento evidente que a leva tamén a situarse nos principais indicadores socioeconómicos á cola do Estado español, a pesar de ser un país rico en recursos e con inmensas potencialidades. Da inxustiza do modelo dá conta un dato do —que poderiamos citar bastantes máis—. Na poboación axustada, o peso da dispersión territorial é de apenas 0,6 %, a pesar de ser este un factor que non é que aumente, senón que multiplica exponencialmente os gastos para alcanzar o mesmo nivel de servizos. Doulle algúns datos. A Galicia representa apenas 5,8 % do territorio do Estado español e 5,6 da poboación.”
“Es lo mínimo que esperan las personas que están más directamente afectadas. Lógicamente, votaremos a favor. Muchas gracias.”
“En la ciudad antigua de La Coruña, por ejemplo, está habiendo empresas que sistemáticamente compran edificios completos para -- 23 of 72 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 25 de noviembre de 2025 acabar desalojando a las personas que están de alquiler y convertirlos en viviendas turísticas. Sorprendentemente, la normativa ni siquiera permite que esas personas, aunque se pusieran todas de acuerdo, puedan ejercer su derecho de retracto, porque estamos hablando de la compra de todo el edificio, no solo de su vivienda. Evidentemente ―con esto acabo―, nosotros reclamamos que el escudo social para la vivienda, que incluye la suspensión de los desahucios, sea prorrogado. Esto es absolutamente necesario. Pero más que eso, también es necesario convertirlo en una política permanente, que no esté sujeto a una decisión que se cambia cada año.”
“Nuestra propuesta es que, en lugar de medidas parciales, vayamos a una completa reforma de la ley para avanzar no solo en estos aspectos a los que acabo de referirme, sino en otros, como el tope eficaz del alquiler y de las hipotecas; una política de vivienda pública, sobre todo en régimen de alquiler; la política de fomento de las cooperativas de viviendas en cesión de uso; movilizar las viviendas de la Sareb, o, como esta de hoy, para que la vivienda sea realmente un derecho y no un negocio para que se ponga freno a la especulación. Quiero hacer referencia a un caso que todos conocemos en todas partes.”
“En todo caso, no impedimos que saliera adelante, pero que no apoyamos activamente, justamente porque teníamos reservas sobre su eficacia. Creo que ahora esto está más que evidenciado. La tercera tiene que ver con las dos anteriores y probablemente es la más grave, y es que tenemos una fuerza de gobierno mayoritaria ―el Partido Socialista― que no está dispuesta a adoptar medidas efectivas en materia de vivienda, precisamente aquellas medidas que pueden ser eficaces, pero que chocan con los grandes intereses inmobiliarios de los fondos buitre. Por lo tanto, es ahí donde tenemos que actuar.”
“Ahora, esta, que prohíbe la compra por parte de personas jurídicas con un afán especulativo, una medida con la que nosotros lógicamente estamos de acuerdo. Todas estas proposiciones de ley vienen precedidas de otras. Entre ellas, algunas firmadas por el BNG junto con otras fuerzas políticas, como la que pretendía regular el alquiler de temporada y poner dinero. Pero el hecho de que en poco tiempo sean tres o cuatro proposiciones de ley y con carácter parcial, creo que nos lleva por lo menos a tres conclusiones. La primera, el grave problema social que es hoy en día el acceso a una vivienda digna. Esto ya es incuestionable. Nadie lo niega. La cuestión, en todo caso, es poner la solución. La segunda, el fracaso de la ley de vivienda de 2023; una ley que nosotros ya advertimos que no sería eficaz.”
“En los últimos dos meses ―en los meses de octubre y noviembre― esta es la tercera proposición de ley que llega aquí sobre el asunto de la vivienda, además de una PNL reciente relacionada con el uso del algoritmo por parte de las inmobiliarias y su efecto en la escalada de los precios. En el mes de octubre, una proposición de Bildu, para prohibir que las plataformas digitales pudieran anunciar pisos turísticos ilegales, sacar de la contratación los pisos turísticos ilegales. Posteriormente, una del Grupo Republicano, para eliminar los beneficios fiscales de las socimis y la creación de impuestos sobre la acumulación de bienes inmuebles a partir del tercero, con el objetivo de desincentivar la especulación y generar recursos para aplicar políticas efectivas de vivienda pública.”
“Sorprendentemente a normativa nin sequera permite que esas persoas, mesmo que se puxeran de acordo entre todas elas, poidan exercer o dereito de retracto porque estamos falando da compra de todo o edificio e non só da súa vivenda. Evidentemente con isto — acabo— non reclamamos que o escudo social para a vivenda, que inclúe a suspensión dos desafiuzamentos, sexa prorrogado. É absolutamente necesario, pero máis que iso tamén é necesario convertelo en política permanente que non estea suxeito a unha decisión que se adopte cada ano. É o mínimo que esperan as persoas máis directamente afectadas. Moito obrigado. Loxicamente votaremos a favor. Gracias, señora presidenta. Muy buenas tardes.”
“A nosa proposta é que en vez de medidas parciais vaiamos a unha completa reforma da lei para avanzar non só nestes aspectos aos que xa fixen referencia, senón noutros como o tope eficaz ao aluguer e ás hipotecas; unha política de vivenda pública, especialmente en réxime de aluguer, políticas de fomento das cooperativas de vivenda en cesión de uso; mobilizar realmente as vivendas da SAREB aos terreos de defensa ou como esta de hoxe para que a vivenda sexa realmente un dereito e non un negocio, para pór freo á especulación. Eu quero facer referencia a un caso que coñecemos todos, en todas partes. Na Coruña, por exemplo, na cidade vella da Coruña, está habendo empresas que sistematicamente compran edificios enteiros para acabar desaloxando as persoas que están en aluguer e converténdoos en vivendas turísticas.”
“Unha lei que nós, en todo caso, non impedimos que saíse adiante, mais tampouco apoiamos activamente, xustamente porque tiñamos reservas sobre a súa eficacia. Eu creo que hoxe isto está máis -- 22 of 72 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 25 de noviembre de 2025 que evidenciado. E a terceira, que ten que ver coas dúas anteriores —e probablemente máis grave— e é que temos unha forza de goberno maioritaria, o Partido Socialista, que non está disposto a adoptar medidas efectivas en materia de vivenda, precisamente aquelas medidas que poden ser eficaces, mais que chocan cos grandes intereses inmobiliarios e dos fondos voitre. Polo tanto, é aí onde temos que actuar.”
“E agora esta que prohibe a compra por persoas xurídicas con afán especulativo, unha medida coa que loxicamente nós concordamos. Estas proposicións de lei veñen precedidas doutras, entre elas algunhas asinadas polo Bloque Nacionalista Galego, conxuntamente con outras forzas políticas, como a que pretendía regular o aluguer de temporada e por cuartos. Mais o feito de que en pouco tempo sexan tres, catro proposicións de lei e con carácter parcial, creo que nos leva polo menos a tres conclusións. Unha, o grave problema social que é hoxe o acceso a unha vivenda digna. Isto xa é incuestionábel. Ninguén o nega. A cuestión, en todo caso, é pórlle solucións. Dúas, o fracaso da Lei de vivenda de 2023, unha lei que nós xa advertimos que non ía ser eficaz.”
“Obrigado, señora presidenta. Moi boa tarde. Nos últimos dous meses —no mes de outubro e no mes de novembro— esta é a terceira proposición de lei que ven aquí sobre a cuestión da vivenda, para alén, pois, dunha PNL recente en relación co uso do algoritmo por parte das inmobiliarias e o seu efecto na escalada de prezos. No mes de outubro, unha proposición de Bildu para prohibir as plataformas dixitais, perdón, que as plataformas dixitais puidesen anunciar pisos turísticos ilegais ou sacar a contratación pisos turísticos ilegais. Posteriormente, unha da Esquerra Republicana para eliminar o beneficio fiscais á Socimis e a creación dun novo imposto sobre a acumulación de bens inmóbeis a aplicar a partir do terceiro co obxectivo de desincentivar a especulación e xerar recursos para aplicar a política efectiva de vivenda pública.”
“Por lo tanto, lo que le pide el BNG al Ministerio de Sanidad es que atienda las alegaciones de las entidades y que rectifique y cambie esos criterios respecto a la financiación de la dependencia, además de que se incremente la partida. Reconocemos que desde el año 2021 hubo un incremento importante, es cierto, y está en el acuerdo de investidura del BNG ese criterio de financiación del 50 %, es cierto, y que todavía no se llega a él, que todavía se está lejos. Estaremos atentos a este anuncio que acaba de hacer usted de que en los presupuestos ―esperemos que haya presupuestos― se verifique un nuevo esfuerzo presupuestario para llegar a ese 50 % comprometido. Muchas gracias.”
“Tengo la seguridad de que las cuantías establecidas, tanto el nivel mínimo de protección, pero sobre todo la partida general de 379 millones de euros, pueden ser insuficientes, pero preocupan más los criterios, de los que puede, además, hacerse una interpretación restrictiva y por los que pueden quedar personas fuera. Tengo que decir que esos criterios restrictivos ya figuran en el proyecto de real decreto de regulación de la ley ELA. Son tan restrictivos ― doce ítems son los que tienen que cumplir en su totalidad― que seguramente pueden dejar fuera a muchas personas con ELA y también de otras enfermedades neurodegenerativas o de una alta complejidad.”
“Polo tanto, estaremos atentos a este anuncio que acaba de facer de que nos orzamentos —esperemos que haxa orzamentos— se verificará un novo esforzo orzamentario para chegar a ese 50 % comprometido. Moito obrigado. Gracias, señor presidente. Muy buenas tardes, señor ministro. Este real decreto era necesario e imprescindible para poner a andar la eficacia de la ley ELA y que todas aquellas personas que llevan tanto tiempo esperando puedan ver realizado ese compromiso de atención especial o de ayuda en ese momento más complicado.”
“E teño que dicir que eses criterios restritivos xa figuran no proxecto de Real Decreto de Regulamento da lei ELA que son, pois seguramente tan restritivos, 12 ítems que teñen que cumprirse na súa totalidade que deixarán fóra nosa a moitas persoas con ELA, senón tamén de outras enfermidades neurodexenerativas ou de alta complexidade. Polo tanto, eu o que lle pido, o que lle pide o BNG, ao Ministerio de Sanidade é que atenda as alegacións das entidades e que rectifique, que cambie eses criterios. En relación co financiamento da dependencia, para alén de que se incrementa a partida que nós recoñecemos que desde o ano 2021 houbo un incremento importante, é certo, está no acordo de investidura do BNG, ese criterio de financiamento do 50 %. É certo que aínda non se chega e que aínda se está lonxe.”
“Obrigado, señor presidente. Moi boa tarde. Señor ministro, este Real Decreto era necesario e imprescindible para botar a andar a eficacia da lei ELA, para que todas aquelas persoas que levan tanto tempo esperando poidan ver realizado ese compromiso dunha especial atención e dunha axuda nese momento máis complicado. Eu teño a certeza de que as contías establecidas tanto como nivel mínimo de protección, pero particularmente a partida xeral establecida 369 millóns de euros pode quedar insuficiente, pero preocupa máis os criterios que poidan, dos que poida facerse, ademais, unha interpretación restritiva que deixa a persoas fóra.”
“Nosotros escogemos los alimentos y escogemos a toda la gente que en nuestro país se dedica a la pesca y a la agricultura frente a la escalada militar, que no hace ninguna falta. Muchas gracias.”
“En segundo lugar, porque ustedes apoyan esa decisión, que es la causa de estos recortes, que es la política belicista de la Unión Europea, esa decisión del Plan ReArm Europa de destinar 800 000 millones de euros a armamento. No cuestionar esa decisión, salvo que, claro, ustedes tengan la capacidad de reproducir el milagro de la reproducción de los panes y los peces, es simplemente hacer demagogia. Señores del Grupo Popular, hay que escoger entre bombas y alimentos, hay que escoger entre la política belicista o mantener sectores productivos que son básicos -- 51 of 74 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 18 de noviembre de 2025 para nuestra economía, al menos para la economía gallega. El BNG lo tiene claro.”
“Al BNG le preocupa muchísimo esta posibilidad, porque sería un nuevo mazazo para un sector que es clave para la economía gallega. De hecho, nosotros defendíamos que se reconociera que Galicia es una región altamente dependiente de la pesca, pero también ocurre en el sector agrario, así que ese recorte del 22 % también tendrá un efecto muy negativo. En esta medida, podemos estar de acuerdo con la propuesta que se ha traído aquí, pero el Partido Popular tiene dos problemas para que esta propuesta tenga credibilidad. En primer lugar, ya se ha dicho que ustedes gobiernan Europa, que tienen a la presidenta, a la señora Von der Leyen, y tienen al comisario de Agricultura. Por lo tanto, son ustedes los que están incentivando la aplicación de ese recorte, tanto en la política pesquera como en la política agraria común.”
“Miren, señor do Partido Popular e señora do Partido Popular, hai que escoller entre bombas e alimentos; hai que escoller entre a política belicista ou manter sectores produtivos que son básicos na nosa economía, que o son, polo menos, na economía galego. O BNG teno claro, nós escollemos os alimentos e collemos toda a xente que no noso país se dedica á pesca e a agricultura fronte á escalada militar que non fai ningunha falta. Moito obrigado. Gracias, señor presidente. Buenas tardes. Hace exactamente cuatro semanas se aprobó en esta Cámara una propuesta del BNG, un punto del BNG que precisamente rechazaba ese recorte brutal de la política pesquera, entre un 60 y un 67 %, en el marco de una moción en defensa del sector pesquero, específicamente el gallego.”
“En primeiro lugar, xa se dixo, porque vostedes gobernan en Europa porque teñen a presidenta da Comisión, a señora Von der Leyen e porque teñen os comisarios de pesca e agricultura, por tanto, son vostedes quen están incentivando a aplicación deses recortes, tanto na política pesqueira como na política agraria común. E en segundo lugar, porque vostedes apoian aquela decisión que é a causa destes recortes, que é a política belicista da Unión Europea. Esa decisión do Plan Rearme na Europa de destinar 800 000 millóns de euros a armamento. Non cuestionar esa decisión, salvo que vostedes, claro, teñan a capacidade de reproducir aquel milagre da multiplicación dos pans e dos peixes e supoño que non, entón, non cuestionar esa decisión é simplemente facer demagoxia.”