Néstor Rego Candamil
Grupo Parlamentario Mixto · Spain
“Que la Comisión Mixta de Transferencias es el mecanismo habitual para concretar aquello que, con carácter general, se establece en la ley y, en segundo lugar, que queda clara la responsabilidad del Estado español y que la Xunta de Galicia no tendrá que asumir más que las consecuencias de sus propias decisiones una vez que sea titular de l…”
“Curiosamente, nesa altura, nese debate, o señor Pedro Puy interveu aquí na anterior ocasión en que debatemos sobre a transferencia da AP-9, era portavoz do Partido Popular no Parlamento de Galicia e expresamente reclamou ao resto das forzas políticas eliminar todas as esixencias económicas para evitar darlle un -- 70 of 158 -- PLENO Y DIP…”
“Pero en el caso de Galicia es resultado de una infrafinanciación crónica, de un sistema de financiación que es profundamente injusto con nuestro país y también, -- 126 of 158 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 23 de julio de 2026 por qué no decirlo, por la mala gestión del PP.”
“Una reivindicación que en 2014 se registró en forma de proposición de ley, en diciembre de ese año en el Parlamento de Galicia, que terminó siendo debatida y aprobada en la primavera de 2016.”
“Porque vostede entenderá que se o goberno foi capaz de sacar nun único consello de ministros dunha modificación de crédito de10 400 millóns de euros para gasto militar, non nos vai convencer de que non pode sacar 1000 ou 1500 millóns de euros para darlle un impulso á modernización das infraestruturas ferroviarias, tal e como teñen comprom…”
“Hoxe é a proba do algodón. Se o Partido Popular está a favor desa transferencia poden votar a favor, mais xa sabemos que non o van facer porque xa votaron dúas veces en contra, buscando pretextos falsos, valéndose da mentira e da manipulación para xustificar máis unha traizón a Galiza, como despois farán, por certo, coa débeda, coa quita…”
The complete record
Every one of 3,309 lines we hold for Néstor Rego Candamil, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account. Page 45 of 67.
“Vivimos en un Estado en el que los jueces dictan sentencias inconcebibles para la mayoría de la sociedad, siempre del lado de los poderosos y de las posiciones más reaccionarias; jueces que intervienen directamente en política, excediendo el lawfare e, incluso, interpretando la ley para poder incumplirla cuando conviene a sus intereses reaccionarios. Vivimos en un Estado en el que el ejército ha condicionado decisiones políticas, incluso con intentos de golpes de Estado; y que aún hoy, continúan campando en los cuarteles posiciones y simbología franquista sin que el Gobierno intervenga para hacer cumplir la ley.”
“Por citar apenas tres, la falta de reconocimiento de las naciones que aún integramos este Estado y de los derechos democráticos que les corresponden, como el derecho a la autodeterminación; el papel que atribuye al ejército en el artículo 8 como garante de la integridad territorial de España, que lo sitúa por encima de la voluntad del pueblo y de los pueblos; y, evidentemente, la imposición del Borbón designado por Franco como jefe de Estado y, en consecuencia, una monarquía anacrónica y corrupta, que nunca ha sido sometida al plebiscito popular. En todo caso, las consecuencias de estos déficits democráticos son bien visibles. Vivimos en un Estado en el que los derechos fundamentales no son respetados y en el que las personas son perseguidas o condenadas por ejercer el derecho a la libertad de expresión o por defender la voluntad popular.”
“Hemos señalado en muchas ocasiones que el Estado español adolece de severos déficits democráticos, y todos ellos tienen su causa en la llamada Transición, que ha impedido una verdadera ruptura democrática y ha posibilitado la continuidad y reproducción posterior de muchas estructuras de poder de la Dictadura franquista en el régimen constitucional y especialmente en los aparatos judicial, militar y policial. Algunas de estas faltas democráticas han quedado plasmadas incluso en la Constitución del 78.”
“En todo caso, nós cremos que tamén se debe ser escépticos sobre as posibilidades reais dun control democrático do CNI, das actuacións do CNI, o que nos leva a pensar se a única medida realmente eficaz desde o punto de vista democrático non sería a súa disolución. Pero, de calquera maneira, nun -- 9 of 70 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 24 de septiembre de 2024 Estado en que un policía torturador franquista como Billy el Niño morra na súa cama coas medallas postas pola ditadura e pola democracia constitucional é evidente que hai moitas cousas que deben mudar. Deamos pasos para facelo. Moito obrigado. Gracias, señora presidenta.”
“Por iso concordamos e apoiaremos a toma en consideración da proposición de lei impulsada polo PNV, mesmo que consideremos que algunhas medidas tecnolóxicas poden non ser excesivamente eficaces, porque é absolutamente lóxico que intervencións que afectan dereitos fundamentais conten con previa autorización xudicial, mais permítanme que sexamos escépticos sobre as garantías que achegará que tres maxistrados da Sala Segunda, a que o PP controlaba pola porta de atrás, do mesmo Tribunal Supremo que se nega a aplicar integramente a Lei de Amnistía sexan os que decidan sobre as devanditas autorizacións. Finalizo.”
“Os máis recentes casos coñecidos, como a espionaxe ilegal a dirixentes políticos, como digo, especialmente independentistas máis non só, co software israelí Pegasus ou a practicada pola chamada policía patriótica ó servizo do Partido Popular contra Podemos poñen de manifesto que é preciso actuar para pór couto á vulneración de dereitos fundamentais por parte de axentes ó servizo do Estado ou das cloacas do Estado.”
“E, claro, son ben coñecidas as fallas democráticas no ámbito policial e da intelixencia. A mesma exposición de motivos da proposición de lei que hoxe debatemos lembra a condena ó tenente xeneral Emilio Alonso Manglano, exxefe do CESID, e o excoronel Juan Alberto Perote, exdirector da unidade do CESID, por un delito continuado de escoitas ilegais cometido de forma permanente entre 1983 e 1991. Mais, ó longo destes anos, foron numerosos os episodios e actuacións ilícitas por parte de membros das forzas e corpos de seguranza do Estado, desde a guerra sucia e a práctica de torturas polas que o Estado español foi condenado en varias ocasións, até a espionaxe ilegal a persoas e dirixentes políticos considerados disidentes, especialmente do ámbito das forzas soberanistas e independentistas.”
“Vivimos nun Estado en que xuíces ditan sentenzas inconcibíbeis para a maioría da sociedade, sempre do lado dos poderosos e das posicións máis reaccionarias, xuíces que interveñen directamente en políticas tendendo ó lawfare e mesmo interpretando a lei para poder incumprila cando convén ós seus intereses reaccionarios. Vivimos nun Estado en que o exército condicionou decisións políticas, mesmo con intento de golpe de Estado, e en que aínda hoxe continúan campando nos cuarteis posicións e simboloxías franquistas sen que o Goberno interveña para facer cumprir a lei. Chega lembrar que non hai tanto aínda, en 2018, o cabo galego Marco Santos Soto foi expulsado por denunciar nun escrito o franquismo no exército, expresado, ademais, nun manifesto público de militares que, ese si, non recibiu, porén, ningunha reprobación por parte do Goberno.”
“Por citar apenas tres: a falta de recoñecemento das nacións que aínda integramos este Estado e dos dereitos democráticos que lles corresponden, como o dereito de autodeterminación; o papel que atribúe ó exército no artigo 8 como garante da integridade territorial de España, o que o sitúa por riba da vontade do pobo e dos pobos e, evidentemente, a imposición do Borbón designado por Franco como xefe de Estado e, en consecuencia, unha monarquía anacrónica e corrupta que nunca foi sometida a plebiscito popular. En todo caso, as consecuencias destes déficits democráticos son ben visíbeis. Vivimos nun Estado en que os dereitos fundamentais non son respectados, en que as persoas son perseguidas ou condenadas por exerceren o dereito á liberdade de expresión ou por defenderen a vontade popular.”
“Grazas, señora presidenta. Temos sinalado en moitas ocasións que o Estado español adoece de severos déficits democráticos e todos eles teñen causa na chamada transición, que impediu unha verdadeira ruptura democrática e posibilitou a continuidade e reprodución posterior de moitas estruturas de poder da ditadura franquista no réxime constitucional, especialmente nos aparellos xudicial, militar e policial. Algunhas desas eivas democráticas ficaron mesmo plasmadas na Constitución do 1978.”
“Esto implica apostar por descapitalizar el sistema sanitario público y apoyar con dinero público a la sanidad privada, y además va a incidir negativamente en la atención a las personas afectadas por el interés de las propias mutuas en acelerar las altas. Por otro lado, no se concreta en qué actividades se pueden implantar o revisar los coeficientes reductores en función de la peligrosidad, insalubridad o toxicidad. Entonces, el BNG quiere seguir el camino contrario: recuperar la anterior despenalizada a partir de 35 años cotizados, periodo de cálculo en 10 años, eliminar los incentivos a la jubilación demorada y reforzar el sistema público de pensiones. Muchas gracias.”
“Pero, sobre todo, en el fondo, el acuerdo significa consolidar los recortes sociales anteriores, desde 2011 hasta la pasada legislatura, incluidos los más graves: jubilación hasta los 67 años; aumento del periodo de cálculo de 15 a 29 años; penalización de la jubilación anticipada, incluso con 40 años cotizados, y limitación de la jubilación parcial—, e incorpora otras novedades, por ejemplo, se sigue incentivando la llamada jubilación demorada con dinero público, dificultando todavía más el acceso de los jóvenes al mundo laboral; recortes en la jubilación parcial de la industria manufacturera, que hasta ahora mantenía la posibilidad de jubilación parcial a partir de 61 años, y lo que es especialmente grave, se traslada a las mutuas la capacidad de tratamiento y pruebas diagnósticas en las incapacidades de origen traumatológico.”
“Es legítimo, pero, en fin, hay que valorarlo simplemente como lo que es, escoger con quién negociar y excluir el sindicalismo nacionalista mayoritario en Galicia, la CIG, o mayoría sindical vasca, la ELA y LAB, todas ellas con la condición legal de más representativa, significa, por lo tanto, excluir la voz representativa de los trabajadores y trabajadoras gallegos. Además, porque se utiliza, como sucedió ya en la última reforma laboral, este diálogo social como pretexto para negarse a cualquier modificación posterior. Se decía en la reforma laboral que no se podía tocar ninguna coma porque si no, el acuerdo ya no sería apoyado por quien lo firmaba. Entonces, por lo tanto, estamos hablando de robarle capacidad legislativa a este Congreso.”
“En lugar de reforzar el sistema público e impulsar la creación de empleo que lleve también al aumento de cotizaciones, se sigue apostando por los recortes y por vías de privatización de las pensiones, como los planes de pensiones de empleo. Como avanzamos en la comparecencia realizada en la Comisión del Pacto de Toledo la semana pasada, el BNG no está de acuerdo ni en la forma ni en el fondo con el acuerdo suscrito, y no va a apoyar una nueva reforma regresiva. En la forma, porque recurrir a lo que ustedes llaman diálogo social en vez de abordar las propuestas en los organismos institucionales existentes como el Consejo Económico y Social, implica escoger con quién negociar.”
“En relación con las pensiones, el problema a juicio del BNG no está en la insostenibilidad del sistema, como pretende hacer creer el Partido Popular, siempre creando esa sensación de temor que lleve a que la gente opte por utilizar mecanismos privados, planes de pensiones privados o planes de pensiones de empresas, que es lo que lleva a fomentar el negocio de la banca y de las aseguradoras en relación con las pensiones a costa del miedo, del temor de la gente. El PP siempre tan afecto a las políticas de recortes sociales sin que le importen las consecuencias para las clases populares y los sectores más vulnerables. El problema está justamente en lo contrario.”
“Hay que atender a las consecuencias, hay que atender adecuadamente a las personas que llegan, pero no hay que olvidar las causas y actuar para resolverlas: acabar con esas guerras y prácticas neocoloniales, respetar la soberanía de todos los países y apoyar políticas de colaboración para el desarrollo económico; justo lo contrario de lo que está haciendo el jardín europeo ―Borrell dixit― y el imperialismo norteamericano.”
“En cualquier caso, el Partido Popular tendría una oportunidad magnífica de demostrar una posición sensata y sensible rectificando sobre la ley de extranjería y apoyando la ley de iniciativa popular para la regularización extraordinaria de inmigrantes, que está actualmente en tramitación en este Congreso. Sin embargo, el BNG quiere de nuevo colocar el foco donde nunca lo hacen ni el Partido Popular ni el Partido Socialista, en las causas que están detrás de las migraciones forzadas. Estamos hablando de décadas de rapiña neocolonial por parte de países europeos y de los Estados Unidos, especialmente en -- 77 of 116 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 18 de septiembre de 2024 África; de intervenciones militares y guerras que provocan millones de personas refugiadas e incluso la crisis climática acentuada por la voracidad capitalista.”
“En relación con la inmigración, el BNG tiene claro que la solicitud de comparecencia del Partido Popular responde más a intereses políticos partidistas que a una preocupación sincera por la situación de las personas que llegan al Estado español. Si no, no se entendería la negativa a apoyar la reforma de la ley de extranjería ni las declaraciones incendiarias de sus portavoces, rayando en el racismo y la xenofobia, en una indisimulada competición con la ultraderecha de VOX para no perder votos en ese flanco. (El señor vicepresidente, Rodríguez Gómez de Celis, ocupa la Presidencia).”
“Isto implica apostar por descapitalizar o sistema sanitario público e apoiar con diñeiro público a sanidade privada, para alén de que vai incidir negativamente na atención ás persoas afectadas polo interese das propias mutuas en acelerar as altas. Por outro lado, non se concreta en que actividades se poden implantar ou revisar os coeficientes redutores en función da perigosidade, toxicidade, penosidade ou insalubridade. En definitiva, finalizo, o BNG aposta por facer o camiño contrario, por recuperar a idade ós 65 anos, a parcial ós 61, despenalizar a partir de 35 anos cotizados, período de cálculo en 10 anos, eliminar os incentivos á xubilación demorada e reforzar o sistema público de pensións. Moito obrigado. Gracias, señora presidenta. Buenas tardes, señora ministra.”
“O acordo significa consolidar recortes anteriores, desde 2011 á pasada lexislatura, incluídos os máis graves: a xubilación ós 67 anos, aumento do período de cálculo de 15 para 29 anos, penalización da xubilación anticipada mesmo con 40 anos cotizados e limitación da xubilación parcial. E incorpora outras novas: continúase, por exemplo, a incentivar a chamada xubilación demorada con diñeiro público, dificultando aínda máis o acceso da mocidade ó mundo laboral, recórtase na xubilación parcial na industria manufactureira, que ata agora mantiña a posibilidade de xubilación parcial a partir dos 61 anos e, especialmente grave, trasládase ás mutuas a capacidade de tratamento de probas diagnósticas nas incapacidades de orixe traumatolóxica.”
“Escoller con quen negociar é excluír o sindicalismo nacionalista, maioritario en Galiza, a CIG, a Confederación Intersindical Galega, ou a maioría sindical vasca, ELA e LAB, todas elas coa condición legal de máis representativas. Significa, por tanto, excluír a voz representativa dos traballadores e traballadoras galegas. Ademais, porque se utiliza, como aconteceu xa na última reforma laboral, este «diálogo social» como pretexto para se negar a calquera modificación posterior. Dicíase na reforma laboral que non se podía tocar nin unha coma, porque, se non, o acordo xa non sería apoiado por quen o asinara. Por tanto, estamos falando de furtar capacidade lexislativa a este Congreso. Mais, sobre todo, no fondo.”
“O problema está xustamente no contrario, en que, no canto de reforzar o sistema público e impulsar a creación de emprego que leve tamén ó aumento de cotizacións, continúase apostando polos recortes e por vías de privatización das pensións como os plans de pensións de emprego. Como avanzamos na comparecencia realizada na Comisión do Pacto de Toledo na semana pasada, o BNG non concorda nin na forma nin no fondo co acordo subscrito e non vai apoiar unha nova reforma regresiva. Na forma porque recorrer ó que vostedes chaman «diálogo social» en vez de abordar as propostas nos organismos institucionais existentes, como o Consello Económico Social, implica escoller con quen negociar. É lexitimo, mais, en fin, haino que valorar simplemente como é.”
“En relación coas pensións, o problema, a xuízo do BNG, non está na insustentabilidade do sistema como pretende facer crer o Partido Popular, sempre creando esa sensación de temor que leve a que a xente opte por utilizar mecanismos privados, plans de pensións privados ou plans de pensións de empresa, que, ó fin e ó cabo, é o que lles interesa fomentar ó negocio da banca e ás aseguradoras en relación coas pensións a costa do medo, do temor da xente. O PP sempre tan afecto ás políticas de recortes sociais sen importaren as consecuencias para as clases populares e os sectores máis vulnerábeis.”
“-- 76 of 116 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 18 de septiembre de 2024 Hai que atender as consecuencias, hai que atender adecuadamente as persoas que chegan, mais non hai que esquecer as causas e actuar para resolvelas, acabar con esas guerras e prácticas neocoloniais, respectar a soberanía de todos os países e apoiar políticas de colaboración para o desenvolvemento económico, xusto o contrario do que están a facer o «xardín europeo», Borrell dixit, e o imperialismo norteamericano.”
“En todo caso, o Partido Popular tería unha oportunidade magnífica de demostrar unha posición sensata e sensíbel rectificando sobre a Lei de Estranxeiría e apoiando a lei de iniciativa popular para a regularización extraordinaria de inmigrantes que está actualmente en tramitación neste Congreso. No entanto, o BNG quere, máis unha vez, colocar o foco onde nunca o fan nin o Partido Popular nin no Partido Socialista: nas causas que están por detrás das migracións forzadas. Estamos a falar de décadas de rapina neocolonial por parte de países europeos e dos Estados Unidos, especialmente, en África, de intervencións militares e guerras que provocan millóns de persoas refuxiadas e, aínda, a crise climática, acentuada pola voracidade capitalista.”
“Grazas, señora presidenta. Moi boa tarde. Señora ministra, en relación coa emigración, nós temos claro, o BNG ten claro, que a solicitude de comparecencia do Partido Popular responde máis a intereses políticos partidistas que a unha preocupación sincera pola situación das persoas que chegan ó Estado español. No caso contrario, non se entendería a negativa a apoiar a reforma da Lei de Estranxeiría nin as declaracións incendiarias dos seus portavoces raiando o racismo e a xenofobia nunha indisimulada competición coa ultradereita de VOX para non perder votos nese franco.”
“Son recursos fundamentales, como usted decía, para mejorar los servicios públicos o impulsar políticas públicas necesarias en el ámbito del desarrollo económico, del empleo o de la vivienda. Por eso el BNG reclama soberanía fiscal y, en lo inmediato, un sistema de concierto que dé a Galicia capacidad normativa y de recaudación. Si ustedes están dispuestos a hacer una financiación singular para Catalunya, también -- 15 of 116 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 18 de septiembre de 2024 la tienen que aceptar para un país como Galicia, con características singulares, que puede y debe responsabilizarse de sí mismo y de los recursos que genera. Este modelo ya lo tienen Euskal Herria y Cataluña, y también debe tenerlo Galicia, porque es de justicia y por lo que se reconoce ya, por nacionalidades históricas que reconoce la Constitución ya.”
“El economista Xosé Díaz estima que desde 2009 el Estado sustrajo a Galicia casi 60 000 millones de euros, por no seguir más atrás, pero, si tomamos la liquidación de 2021, resulta que la diferencia entre lo que los gallegos pagamos y lo que devuelve el Estado se sitúa en 5082 millones de euros, y hubo que destinar la mitad de esta cuantía para pagar el financiamiento de los servicios comunes. Estamos hablando de un aumento de los recursos públicos para la Administración gallega de más del 20 % en relación con los presupuestos de Galicia, una cantidad significativa, insisto, en un país que, aun siendo rico en recursos, está empobrecido por las políticas que sufre y se sitúa a la cola de indicadores de desarrollo y bienestar.”
“Se vostedes están dispostos a aceptar unha financiación singular para Cataluña, tamén deben aceptala para un país como Galiza, con características singulares, que pode e debe responsabilizarse de si propio e dos recursos que xera. Este modelo xa o ten Euskal Herria, terao Cataluña e pode e debe telo tamén Galiza, lembramos, as tres nacionalidades históricas recoñecidas na Constitución, porque é de xustiza. Moito obrigado. En efecto, nosotros queremos que las cosas cambien, porque, señora vicepresidenta, cuando el BNG señala que el sistema actual es muy lesivo para Galicia, se basa en datos contrastables. Para empezar, ni siquiera tiene en cuenta de forma adecuada factores como la dispersión poblacional, que encarece todos los servicios, o el envejecimiento. Pero, más allá de eso, los datos oficiales no dejan lugar a dudas.”
“Mesmo que houbese que destinar a metade deses recursos, desa contía, para o pagamento dos chamados servizos comúns, estamos a falar dun incremento dos recursos públicos para a Administración galega de máis dun 20 % en relación cos orzamentos de Galiza, unha cantidade significativa, insisto, nun país que, sendo rico en recursos, está empobrecido polas políticas que sofre e se sitúa á cola en indicadores de desenvolvemento e benestar. Son recursos fundamentais, como vostede dicía, para mellorar os servizos públicos ou impulsar políticas públicas necesarias no ámbito do desenvolvemento económico, do emprego ou da vivenda. Por iso o BNG reclama soberanía fiscal e, no inmediato, un sistema de concerto que dea a Galiza a capacidade normativa e de recadación.”
“Con efecto, nós queremos que as cousas muden porque, señora vicepresidenta, cando o BNG sinala que o actual sistema é moi lesivo para Galiza baséase en datos contrastábeis. Para comezar, nin sequera toma en conta de maneira adecuada factores como a dispersión poboacional, que encarece todos os servizos, ou o envellecemento. Mais, para alén diso, os datos non deixan lugar a dúbidas. O economista Xosé Díaz estima que, desde 2009, o Estado succionou a Galiza case 60 000 millóns de euros. Por non ir tan atrás, se tomamos a liquidación de 2022, resulta que a diferenza entre o que os galegos e galegas pagamos en impostos e o que nos devolve o Estado se sitúa en 5344 millóns de euros sen contar o efecto sede.”
“Por eso le pregunto, ¿está el Gobierno en disposición de acordar un sistema de financiamiento justo para Galicia, que reconozca su singularidad y acabe con la discriminación que implica el modelo actual?”
“Grazas, señora vicepresidenta. O actual sistema de financiamento é gravemente lesivo para Galiza, un país que, como consecuencia da falta de soberanía política e tamén fiscal, se sitúa á cola do Estado en indicadores socioeconómicos e de calidade de vida. É unha situación que debe mudar o antes posíbel. Por iso lle pregunto: está o Goberno en disposición de acordar un sistema de financiamento xusto para Galiza que recoñeza a súa singularidade e acabe coa discriminación que implica o modelo actual? Gracias, señora vicepresidenta. El actual sistema de financiamiento es gravemente lesivo para Galicia, un país que, como consecuencia de la falta de soberanía política y también fiscal, se sitúa a la cola del Estado español en indicadores socioeconómicos y de calidad de vida. Es una situación que debe cambiar lo antes posible.”
“La apuesta por la producción bajo control público tiene que cumplir con los marcos competenciales y nacionales. Galiza puede y debe contar con su propia empresa pública de energía, que revierta en beneficio de sus ciudadanos y sus ciudadanas. Esperamos que esta propuesta del BNG sea aceptada, porque tenemos claro que es algo de justicia que pedimos.”
“Hoy lo que hace SUMAR es presentar una propuesta que, con ese mismo criterio, está orientada de forma que redunda en las políticas centralizadoras, tan habituales en la derecha y la izquierda del Estado español. Respecto a cuando el representante de SUMAR decía que la iniciativa es patriótica española, está claro, pero siempre nos olvidamos de aquellos países que, como Galiza, pagan las consecuencias de estas penalizaciones de la producción de energía. El BNG apuesta, como ya decía, por colocar la producción de energía bajo control público, pero también bajo control gallego en nuestro caso. Queremos acabar con el expolio que padece nuestro país, provenga de empresas públicas o de empresas privadas. Por eso enmendamos la propuesta de SUMAR: no una empresa, empresas.”
“Por otra parte, es indispensable que países productores, como Galicia, tengan capacidad normativa de ordenación y gestión de sus propios sistemas energéticos para colocarlos al servicio de su desarrollo social y económico y para que redunden en beneficio de la colectividad de las mayorías sociales, en lugar de hacerlo para el lucro de unas pocas empresas grandes. Hoy en Galicia es necesario acabar con el expolio energético que sufre nuestro país. Por eso, el BNG lleva muchos años defendiendo la creación de una empresa pública gallega de energía, que puede hacerse cargo, entre otras cosas, de las centrales hidroeléctricas que finalicen su concesión.”
“En definitiva, se trata de un modelo insostenible, además de injusto y discriminatorio para países como Galiza, que no se resignan a ser una zona de sacrificio, en denominación usual de aspectos técnicos en producción de energía, de colonia o, como decimos nosotros en términos políticos y más exactos, de colonia expoliada dentro del Estado español. Es necesario, por lo tanto, cambiar radicalmente el modelo, para ir hacia una generación distribuida de fuentes renovables a menor escala, más próxima a centros de consumo y siempre bajo control público.”
“Y más allá de todo esto, el Gobierno español decidió que el 50 % de la potencia eólica marina es posible instalarla en nuestras costas, afectando a los bancos pesqueros y marisqueros, fundamentales para la flota gallega y el sector de nuestro país; en Galicia, además, impacta en los ecosistemas marinos, especialmente sensibles. El resultado son décadas de expolio de nuestros recursos naturales para la producción de energía por parte de grandes empresas, que -- 54 of 69 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 17 de septiembre de 2024 pagan sus impuestos en Madrid, y además se destinan en un porcentaje importante —en estos momentos más del 40 %— al consumo fuera de Galicia, por lo que a los impactos ya mencionados hay que sumar el de las grandes líneas de evacuación.”
“Desde hace décadas el diseño del capitalismo español decidió que mi país, Galicia, se especializaría en la producción de energía eléctrica, a un coste brutal en consecuencias sociales, patrimoniales, ambientales y económicas. Primero y muy especialmente, durante el franquismo llegaron los grandes saltos hidroeléctricos, que inundaron valles fértiles e implicaron el desplazamiento de localidades enteras; después, serían las térmicas y la contaminación ambiental que se asocia a ellas; más adelante, las pequeñas hidroeléctricas, que llenaron nuestros ríos de embalses; ahora nos enfrentamos a un auténtico expolio eólico, depredador de nuestro país, con más de trescientos proyectos de parques y megaparques eólicos, con un impacto social, ambiental, patrimonial y económico brutal.”
“Hoy son las grandes energéticas las que determinan en lo esencial las normas de funcionamiento del sector energético en el Estado español, en función de sus propios intereses y de los máximos lucros. Es un modelo claramente antisocial, injusto y que ahonda más en las desigualdades. Mientras que millones de familias, las mayorías sociales, las clases populares tienen dificultades para enfrentar los costes energéticos, las grandes empresas presentan balances de resultados multimillonarios, que crecen cada año y se sitúan en parámetros de absoluta indecencia: 10 500 millones de euros en 2023 solo para las cinco grandes energéticas. Pero incluso dentro del propio Estado español la generación de energía provoca situaciones de desigualdad injustificada en el reparto de cargas y beneficios.”
“De hecho, hubo un tiempo en que incluso países capitalistas de Europa Occidental contaban con empresas públicas que, aunque no fuesen en régimen de monopolio, les permitía intervenir de forma directa en mercados energéticos. Pero la honda neoliberal provocó masivas privatizaciones y son pocos los países europeos que conservan empresas públicas o mixtas en el sector energético, como sí las hay en Francia y en Italia. En el caso del Estado español la privatización de la empresa pública Endesa es mérito compartido por el Partido Socialista y el Partido Popular: fue iniciada por un Gobierno de Felipe González y completada por otro de José María Aznar.”
“A aposta pola produción baixo control público debe respectar os marcos competenciais e nacionais. Galiza pode e debe contar coa súa propia empresa pública de enerxía que reverta en beneficio dos seus cidadáns e cidadás. Esperamos que esta proposta do BNG sexa aceptada, porque temos claro que é de xustiza. Moito obrigado. Otra vez, buenas tardes. Gracias, señora presidenta. La producción de energía es esencial para la vida humana y el desarrollo social y económico. Tanto es así que la generación de energía, siendo un sector estratégico, tendría que estar bajo control público y funcionar con un criterio de rentabilidad social.”
“Por unha parte, para camiñar cara á xeración distribuída de fontes renovábeis a menor escala e máis próximos ós centros de consumo, sempre baixo control público. Por outra parte, é imprescindíbel que países produtores como Galiza teñan capacidade normativa, de ordenación e de xestión do seu propio sistema enerxético para o colocar ó servizo do seu desenvolvemento social e económico e para que redunde en beneficio da colectividade das maiorías sociais no canto de facelo para o lucro dunhas poucas grandes empresas. É verdade que dentro desa mudanza necesaria máis global é posíbel ir dando pasos pequenos e, con todo, importantes. Por iso o BNG leva moitos anos defendendo a constitución dunha empresa pública galega de enerxía que poida facerse cargo, entre outras, das centrais hidroeléctricas que finalicen a súa concesión.”
“O resultado son décadas de espolio dos nosos recursos naturais para a produción de enerxía por parte de grandes empresas que pagan os impostos en Madrid e que se destina, ademais, nunha porcentaxe importante, por exemplo, neste momento supera o 40 %, ó consumo fóra de Galiza, polo que ós impactos anteditos hai que sumar o da grande liña de evacuación. Os beneficios para uns, as cargas para outros. En definitiva, trátase dun modelo insustentábel ademais de inxusto e discriminatorio para países como Galiza que non se resignan a seren zonas de sacrificio, denominación usual de expertos técnicos en -- 53 of 69 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 17 de septiembre de 2024 produción de enerxía, ou, como dicimos nós en termos políticos e máis exactos, colonia espoliada dentro do Estado español. É necesario, por tanto, mudar radicalmente o modelo.”
“Agora enfrontámonos a un auténtico espolio eólico depredador no noso país con máis de 300 proxectos de parques e megaparques eólicos, cun impacto social, ambiental, económico e patrimonial brutal, como dicía. Aliás, o Goberno español decidiu que o 50 % da potencia eólica mariña posíbel se concentrase, se instalase nas costas galegas, afectando bancos pesqueiros e marisqueiros fundamentais para a frota no noso país e para o sector en Galiza, ademais de impactar en ecosistemas mariños especialmente sensíbeis.”
“Pero, mesmo dentro do Estado español, a xeración de enerxía provoca situacións de desigualdade inxustificada na repartición de cargas e beneficios. Desde hai décadas, o deseño do capitalismo español decidiu que o meu país, que Galiza, se especializaría na produción de enerxía eléctrica a un custo brutal en consecuencias sociais, patrimoniais, ambientais e económicas. Primeiro e moi especialmente, durante o franquismo chegaron os grandes saltos hidroeléctricos, que asolagaron vales fértiles e implicaron o desprazamento de localidades enteiras. Despois, serían as térmicas e a contaminación ambiental a elas asociadas. Máis adiante, as pequenas hidroeléctricas, que inzaron os nosos ríos de barraxes.”
“No caso do Estado español, a privatización da empresa pública Endesa é mérito compartido polo Partido Socialista e o Partido Popular. Foi iniciada por un Goberno de Felipe González e completada por outro de José María Aznar. Hoxe son as grandes enerxéticas as que determinan no esencial as normas de funcionamento do sector eléctrico no Estado español en función dos seus propios intereses e dos máximos lucros. É un modelo claramente antisocial, inxusto e que profunda nas desigualdades. Mentres millóns de familias, mentres as maiorías sociais, as clases populares teñen dificultades para afrontar os custos da enerxía, as grandes empresas presentan balances de resultados multimillonarios que crecen cada ano e que se sitúan en parámetros de absoluta indecencia: 10 500 millóns de euros en 2023 só as cinco grandes enerxéticas.”
“Máis unha vez, boa tarde. Grazas, señora presidenta. A produción de enerxía é esencial para a vida humana e para o desenvolvemento social e económico. Sendo, por tanto, un sector estratéxico, a xeración de enerxía debería estar sempre baixo control público e funcionando con criterios de rendibilidade social. De feito, houbo un tempo en que mesmo nos países capitalistas de Europa occidental contaban con empresas públicas que, aínda que non fose en réxime de monopolio, lles permitían intervir de forma directa nos mercados enerxéticos. Porén, a onda neoliberal provocou masivas privatizacións e hoxe son poucos os países europeos que conservan empresas públicas ou mixtas no sector enerxético, caso si, por exemplo, pois de Francia ou de Italia.”
“Sí, son más de las que hizo el Partido Popular, dieciséis en cuatro años, pero muchas menos de las que impulsó el BNG y, sobre todo, claramente insuficientes para cubrir la demanda y garantizar el derecho a una vivienda. Es necesario trabajar en esta dirección. Hoy votaremos a favor de esta proposición de ley. Muchas gracias.”
“Ahora el ministerio anuncia el plan Viena de colaboración público-privada. Realmente con este plan no se dan pasos para la restitución del carácter público del patrimonio de la Sareb, se decide ceder solo por un periodo de ochenta años a inversores con una única contraprestación de que las viviendas se coloquen a un precio del 20 % por debajo del de mercado. No vemos interés social en este plan, sino más bien otra fórmula de rentabilidad para inversores. Es un plan pensado para grandes fondos de inversión, porque si estuviese pensado en el interés social, más bien apostarían por la cesión de suelo a las comunidades autónomas para vivienda pública en alquiler. Por cierto, en la primera fase la previsión para Galicia es de 337 viviendas; no lo pueden presentar como un éxito, señorías del Partido Socialista.”