Néstor Rego Candamil
Grupo Parlamentario Mixto · Spain
“Que la Comisión Mixta de Transferencias es el mecanismo habitual para concretar aquello que, con carácter general, se establece en la ley y, en segundo lugar, que queda clara la responsabilidad del Estado español y que la Xunta de Galicia no tendrá que asumir más que las consecuencias de sus propias decisiones una vez que sea titular de l…”
“Curiosamente, nesa altura, nese debate, o señor Pedro Puy interveu aquí na anterior ocasión en que debatemos sobre a transferencia da AP-9, era portavoz do Partido Popular no Parlamento de Galicia e expresamente reclamou ao resto das forzas políticas eliminar todas as esixencias económicas para evitar darlle un -- 70 of 158 -- PLENO Y DIP…”
“Pero en el caso de Galicia es resultado de una infrafinanciación crónica, de un sistema de financiación que es profundamente injusto con nuestro país y también, -- 126 of 158 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 23 de julio de 2026 por qué no decirlo, por la mala gestión del PP.”
“Una reivindicación que en 2014 se registró en forma de proposición de ley, en diciembre de ese año en el Parlamento de Galicia, que terminó siendo debatida y aprobada en la primavera de 2016.”
“Porque vostede entenderá que se o goberno foi capaz de sacar nun único consello de ministros dunha modificación de crédito de10 400 millóns de euros para gasto militar, non nos vai convencer de que non pode sacar 1000 ou 1500 millóns de euros para darlle un impulso á modernización das infraestruturas ferroviarias, tal e como teñen comprom…”
“Hoxe é a proba do algodón. Se o Partido Popular está a favor desa transferencia poden votar a favor, mais xa sabemos que non o van facer porque xa votaron dúas veces en contra, buscando pretextos falsos, valéndose da mentira e da manipulación para xustificar máis unha traizón a Galiza, como despois farán, por certo, coa débeda, coa quita…”
The complete record
Every one of 3,309 lines we hold for Néstor Rego Candamil, in date order, each linked to its source. Free to read, in full, without an account. Page 6 of 67.
“Fue el PP, efectivamente, quien obligó a los pensionistas a cofinanciar una parte del coste de los medicamentos, entre el 10 y el 20 %, en función de su renta. A esto se le suma hacer frente al pago de medicamentos para síntomas leves, los llamados medicamentos de poco valor terapéutico, a los que se les retiró la financiación pública y que, por tanto, pasaron a ser financiados al cien por cien, independientemente de los ingresos, por los enfermos. Hablamos de antitusivos, productos oculares, mucolíticos, medicamentos para las varices o también apósitos y catéteres, que muchas personas necesitan y no precisamente por capricho. Al mismo tiempo, se excluyeron medicamentos, y eso hizo que aumentase el precio de manera significativa.”
“Nos acordamos de su papel en medidas positivas, como la Ley de Memoria Histórica, claramente insuficiente, por eso la de 2022 se reformula, pero sigue siendo insuficiente; o la ley del matrimonio igualitario, efectivamente muy positiva. Nos acordamos, por desgracia, de otras medidas que claramente fueron negativas y que el BNG combatió, como la primera reforma laboral, la muy lesiva reforma de las pensiones o la bancarización de las cajas de ahorro, que acabó con nuestro raquítico sistema financiero. Pero, en cualquier caso, digo que me da curiosidad saber cuál será la pirueta, porque no le pueden atribuir el inicio del copago farmacéutico a Zapatero. Es una medida de 2012 de Ana Pastor, del PP, ministra en el primer Gobierno de Rajoy, mediante el Real Decreto 16/2012, de 20 de abril.”
“E saben como podería facerse. -- 40 of 60 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 28 de mayo de 2026 Buenos días. Gracias, señor presidente. Señora ministra, hoy venimos a hablar aquí de un tema muy importante para la inmensa mayoría de la sociedad, y es la cuestión de los copagos farmacéuticos. Sí, lo confieso, tengo que decir que siento curiosidad por saber cómo será la pirueta del PP para subir aquí y hablar una vez más de Zapatero, en aplicación de los principios de propaganda de Goebbels que es propia de los nazis y, hay que reconocerlo, también la sabe aplicar el PP. En cualquier caso, adelantándome a lo que tengo que decir, para el BNG Zapatero no es santo de nuestra devoción.”
“Máis unha razón para reclamar unha política tributaria máis xusta e redistributiva en que pague máis quen máis ten e non quen máis enferma, que ten unha doenza crónica ou quen está polimedicado, mesmo se persoalmente está nunha situación de extrema precariedade. Por tanto, señora ministra, señoras e señores de SUMAR, está ben que reduzan porcentaxes e limiten o pagamento, mais saben que estaría mellor aínda? Que eliminasen o repagamento no mínimo para as persoas pensionistas. Quero lembrarlles que vostedes, ou polo menos algunha organización que hoxe fai parte de SUMAR como Izquierda Unida, na altura da introdución deste copagamento por parte do Partido Popular, opúxose e cualificouno como recorte e como unha medida claramente antisocial. Se era un recorte e unha medida antisocial, a pregunta é por que a manteñen? Por que non a eliminan?”
“Nós concordamos, o BNG concorda coa opinión de entidades que defenden a sanidade pública, no sentido de que a cuestión chave debería ser como controlar o gasto farmacéutico actuando sobre os prezos, promovendo medicamentos xenéricos ou mudando a relación coa industria farmacéutica, impulsando, por exemplo farmacéuticas públicas e non trasladando parte do custo ás persoas enfermas nun evidente, como dicía repagamento, que castiga quen enferma. Para o BNG hai un principio claro: a sanidade pública debe ser financiada con recursos públicos e non derivando parte do custo ao peto das persoas que padecen a doenza.”
“Hoxe o Ministerio de Sanidade e mans de SUMAR trae aquí unha proposta que introduce novos tramos para unha maior progresividade e establece límites ao copagamento, especialmente para pensionistas, co declarado obxectivo de reducir as desigualdades. Xa vimos a puntualización dalgunha asociación de usuarios e usuarias que di que máis que reducir estas desigualdades, o que fai é reorganizalas, mais mantendo unha barreira no acceso á atención á saúde, como é este copagamento, que continúa sendo realmente moi importante para as persoas con menos recursos e para as persoas, para os colectivos en situación de especial vulnerabilidade.”
“Coa introdución deste repagamento e a exclusión da lista de medicamentos financiados de máis de 400 fármacos, rompeuse o equilibrio de moitas economías, daquelas economías máis fráxiles e, dunha forma moi especial, dos xubilados e xubiladas coas pensións máis baixas. Isto afectou e afecta, continúa a afectar especialmente na Galiza, porque non debemos esquecer que para alén dunha poboación moi envellecida, máis pensionistas que obxectivamente, e máis enfermos crónicos, a poboación que obxectivamente consome máis medicamentos temos dos salarios e das pensións máis baixas do Estado español e, por tanto, iso implica unha carga máis alta.”
“Ao mesmo tempo, estes medicamentos excluídos do financiamento viron aumentado o seu prezo de forma moi importante. Estamos falando, por tanto, de repagamentos que foron e continúan sendo un auténtico imposto á enfermidade, xa que paga máis quen máis enfermo está, non que máis ten, que traslada o custo directamente ao peto das persoas enfermas, fai que os usuarios e usuarias pasen a pagar dúas veces as prestacións sanitarias, por iso falamos de re pagamento. Os cidadáns e cidadás pagamos a sanidade, igual que outros servizos públicos, cos nosos impostos e os colectivos máis vulnerables, especialmente como o dos pensionistas, unha grande porcentaxe da clase traballadora con salarios precarios tiveron que pasar a soportar as consecuencias dos copagamentos e da exclusión de fármacos do catálogo de prestacións farmacéuticas.”
“Foi unha medida do ano 2012 de Ana Pastor, do Partido Popular, ministra do primeiro goberno de Rajoy, por medio do RDL 16/2012 de 20 de abril. Foi o Partido Popular, efectivamente, quen obrigou os pensionistas a cofinanciar unha parte do custo dos medicamentos, entre 10 % e 20 % en función da súa renda. A isto hai -- 39 of 60 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 28 de mayo de 2026 que sumarlle facer fronte ao pagamento dos medicamentos para síntomas leves, os denominados medicamentos de pouco valor terapéutico, aos que foi retirado o financiamento público e, por tanto, pasaron a ser pagados 100 %, independentemente dos ingresos da persoa doente: antitusivos, produtos oculares, mucolíticos, fármacos para as varices ou produtos curativos, gasas, sondas, etcétera, que moitas persoas precisan e non exactamente por ningún tipo de capricho.”
“O Partido Socialista lembra moitas veces o seu papel en medidas positivas como a Lei de Memoria Histórica —claramente insuficiente, por iso hai unha de 2022 de memoria democrática que tamén volve ser insuficiente— ou da lei do matrimonio igualitario, efectivamente moi positiva. Nós lembramos, infelizmente, outras medidas que foron claramente negativas e que o Bloque Nacionalista Galego combateu como a primeira reforma laboral, a moi lesiva reforma das pensións ou a bancarización das caixas de aforros, que acabou co noso raquítico sistema financeiro. Pero en todo caso, digo que teño curiosidade por saber cal será a pirueta porque claro, non lle poden atribuír o inicio do copagamento farmacéutico aos pensionistas a Zapatero.”
“Moi boa tarde. Grazas, señor presidente. Señora ministra, hoxe vimos aquí a falar dunha cuestión de extrema importancia para a inmensa maioría da sociedade, como é o que ten que ver cos copagamentos farmacéuticos. Mais se lles confeso algo, é verdade que teño curiosidade por saber como será a pirueta do Partido Popular para subir aquí e falar máis unha vez de Zapatero en aplicación dos principios de propaganda de Goebbels, que tan útiles foron aos nazis e que tamén — hai que recoñecelo— sabe aplicar o Partido Popular. En todo caso, adiantándome a algunha cousa, eu teño que dicir que para o BNG Zapatero non é santo da nosa devoción.”
“Y cuestiones como el funcionamiento de Correos; el despliegue de la fibra óptica en el rural; la pasarela al RETA; la situación de Palestina o las quejas por los abusivos precios de las facturas energéticas, que, por cierto, deberían servir para alertar al Gobierno de la necesidad de prorrogar y poner en marcha más medidas frente a la crisis provocada por la guerra de Estados Unidos y de Israel contra Irán. Por último, solo voy a hacer una referencia a la justa reclamación del profesorado en el caso de Galicia. Son ya seis jornadas de huelga y numerosas movilizaciones organizadas por la CIG para mejorar las condiciones del servicio público y las condiciones laborales del profesorado. Esperemos que el Estado, que el Gobierno, tenga en cuenta todas estas consideraciones. Muchas gracias.”
“Primero, las quejas han sido por la lentitud en cumplir la ley 22 que daba un plazo de dos años para desarrollar el reglamento y, ahora, una vez aprobado este ―el 483/2025, de 17 de junio―, por las dificultades de gestión, por los criterios restrictivos y por los importes de indemnización insuficientes. Porque en Galicia, las solicitudes aprobadas prácticamente se sitúan en una de cada seis, y solo tres han sido aprobadas hasta ahora. La violencia machista; la igualdad y no discriminación; la preocupación por el discurso de odio en el deporte; o la discriminación por ser migrantes, también específicamente a las personas transmigrantes, por las dificultades que tienen y los problemas para registrarse.”
“Es verdad que es competencia fundamental de las comunidades autónomas, pero también es cierto que la Administración del Estado tiene un papel muy importante en esta materia, en el financiamiento, establecimiento de normativa ―por ejemplo, topes a los alquileres para facilitar el acceso a la vivienda―, o poner todas las viviendas de la Sareb a disposición de las Administraciones competentes para posibilitar la existencia de un parque inmediato y un parque de vivienda pública. Cuestiones como el descontento por el mal funcionamiento de la sanidad, consecuencia de décadas de recortes en los que han participado tanto el Partido Popular como el Partido Socialista, o, por ejemplo, el descontento que generan las dificultades para el acceso a las compensaciones para las víctimas del amianto.”
“Muy agradecido también al defensor del pueblo por su trabajo y por su exposición de este informe, que evidencia que son muchos los problemas sociales y también grande el descontento que generan. Estamos hablando de casi 40 000 quejas. Desgraciadamente, no tengo tiempo para referirme a todas, pero voy a sintetizar algunos casos como la vivienda, que es una de las principales, si no hoy la principal preocupación de la ciudadanía.”
“Efectivamente, a situación de Palestina ou as queixas polos abusivos prezos das facturas enerxéticas que, por certo, deberían servir para alertar ao goberno á necesidade de poñer en marcha, de prorrogar e poñer en marcha máis medidas fronte á crise provocada pola guerra dos Estados Unidos e de Israel contra Irán. E por último, só unha referencia ao profesorado, á xusta reclamación do profesorado no caso de Galiza. Son xa seis xornadas de folga e numerosas mobilizacións lideradas pola CIG-ensino para mellorar as condicións do servizo público e as condicións laborais do profesorado. Esperemos que o Estado, que o goberno teña en conta todas estas consideracións. Moito obrigado. Buenos días. Muchas gracias, señora presidenta.”
“Primeiro as queixas foron pola lentitude en cumprir a lei 22 que daba un prazo de dous anos para desenvolver o regulamento. Agora, unha vez aprobado este, o 483/2025 de 17 de xuño polas dificultades de xestión, polos criterios restritivos e polos importes de indemnización suficientes. Por caso, na Galiza as solicitudes aprobadas practicamente sitúanse en unha de cada seis. De 17 só 3 foron aprobadas até este momento. A violencia machista, a igualdade e non discriminación, a preocupación polos discursos de odio no deporte ou discriminación por ser migrantes, especificamente tamén ás persoas trans migrantes, polas dificultades que teñen e os problemas para rexistrarse, en cuestións como o funcionamento de correos, despregamento da fibra óptica no rural, a pasarela -- 18 of 60 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 28 de mayo de 2026 ao RETA.”
“É verdade que é competencia fundamental das comunidades autónomas mais tamén é certo que a administración do Estado ten aínda un papel moi importante nesta materia, no financiamento, no establecemento de normativa, —por exemplo, topes aos alugueres— que facilite o acceso á vivenda ou en pór todas as vivendas da SAREB a disposición das administracións competentes para posibilitar a existencia dun parque inmediato, ademais dun parque de vivenda, de vivenda pública. Cuestións como o descontento polo mal funcionamento da sanidade, consecuencia de décadas de recortes en que participaron tanto o Partido Popular como o Partido Socialista ou, por exemplo, o descontento que xera as dificultades para o acceso ás compensacións para as vítimas do amianto.”
“Moi bo día. Moitas grazas, señora presidenta. Moi agradecido tamén ao defensor do pobo polo seu traballo e pola súa exposición deste informe, que evidencia que son moitos os problemas sociais e tamén grande o descontento que xeran. Estamos falando de case 40 000 queixas. Infelizmente non teño tempo para me referir a todas quero sintetizar nalgúns casos, a vivenda como unha das principais, se non hoxe a principal preocupación da cidadanía.”
“Por ello, ante esa exhibición de militarismo, el sábado 30 en Vigo habrá una manifestación, que espero que sea multitudinaria, para defender la paz y contraria a este tipo de eventos, que sirven, precisamente, para justificar con la política del miedo el aumento del gasto militar del que se benefician las grandes empresas, como digo, principalmente norteamericanas, y no estamos potenciando la mejora de la calidad de vida del conjunto de la ciudadanía. Muchas gracias.”
“Está bien flexibilizarlos, mucho mejor sería eliminarlos y con lo que se destina a gasto militar se podría hacer. Me gustaría hacer una referencia muy brevemente a que esta dinámica belicista no solamente aumenta los gastos, sino que nos lleva también a cierta militarización de la sociedad. Ustedes hablan del no a la guerra, pero realmente se dedican a hacer apología del belicismo y lo hacen con un desfile, por ejemplo, el próximo domingo, en el llamado Día de las Fuerzas Armadas, en Vigo, con el despliegue de 3266 efectivos y material bélico de todo tipo, como cazas, etcétera, y con un gasto de recursos públicos en un momento de crisis económica que es absolutamente injustificable. Además de la exaltación del militarismo, que es precisamente lo último que necesita la sociedad en este momento.”
“¿Pero qué sucede? Que todos esos nuevos recursos se destinan a armamento. Por lo tanto, proporcionalmente es evidente que las políticas sociales se quedan rezagadas. Y yo le digo una cosa. ¿Por qué los 10 471 millones de euros que destinaron en un único Consejo de Ministros a gasto militar no los destinaron a financiar las aplicaciones de la ley de dependencia y a cubrir el compromiso de que el Estado financiase el 50 % de esa ley de dependencia? Creo que sería mucho más beneficioso para el conjunto de la sociedad. -- 52 of 127 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 27 de mayo de 2026 Usted ha puesto como ejemplo los copagos. No estoy tan seguro de que vayamos a apoyar lo que ustedes van a proponer aquí mañana, porque nosotros queremos eliminar esos copagos que introdujo en su momento el Partido Popular.”
“Si usted quiere defenderse ante esa amenaza de Trump, no sé cómo lo va a hacer en la OTAN, que dirige los Estados Unidos. Es una contradicción difícilmente salvable. Usted hablaba también de la apuesta por la industria militar. Yo le diría que sería mucho mejor apostar por la industria de la paz en lugar de seguir apostando por una industria de la guerra. Usted habla también de que no es necesario escoger, y ahí es donde intentan engañarnos. No es verdad que no haga falta escoger. Puede ser verdad que no están reduciendo recursos que ahora mismo están destinados a políticas sociales, porque usted mismo lo ha dicho: hay un aumento de los ingresos del Estado no solamente por la buena marcha de la economía, sino a veces también por la mala marcha de la economía, por un proceso de inflación. Pero lo que es real es que hay un aumento.”
“Pero no lo digo yo, el secretario general de la OTAN, Mark Rutte, la última vez que habló con Trump, cuando Trump amenazaba a la Unión Europea y a la OTAN, dijo algo así como ―literal―: «No entiendo por qué se enfada si la Unión Europea hace siempre o casi siempre lo que le manda los Estados Unidos». Dijo casi siempre un poco para dejar cierto margen de duda, pero lo que quería decir es: Siempre hace lo que ordenan los Estados Unidos de América. Al hablar de que hay que defender a la Unión Europea, la pregunta sería, ¿de quién? Yo no veo amenazas directas de otros países del continente, pero sí escuché amenazas directas a la Unión Europea, incluso de ocupar territorio perteneciente a un Estado de la Unión Europea, por parte del presidente de los Estados Unidos, el señor Trump, en caso de Groenlandia.”
“No es que sea terriblemente escéptico en relación con eso, sino que me parece que, en todo caso, si ustedes tienen esa pretensión no están escogiendo la vía correcta, porque la Unión Europea está en una posición de sumisión ante los Estados Unidos. La compra de armamento a Estados Unidos refuerza, precisamente, esa relación de sumisión y, por tanto, no permite avanzar, sino todo lo contrario, no hay ninguna clase de autonomía estratégica europea. Ayer ya hice referencia a cuáles son los programas de armamento de los que se va a beneficiar el complejo industrial estadounidense. La OTAN es un instrumento al servicio de la política agresiva de Estados Unidos, no es un organismo de defensa europea, y mucho menos ante los Estados Unidos. Es un instrumento de la política estadounidense.”
“Por iso, fronte a ese exhibición de militarismo, o que vai haber o sábado día 30 na rúa de Vigo é unha manifestación, que auguro multitudinaria, en defensa da paz e contraria a este tipo de eventos que efectivamente serven para xustificar coa política do medo o incremento do gasto militar do que se benefician as grandes empresas, como digo, fundamentalmente norteamericanas, en vez de estarmos potenciando a mellora da calidade de vida do conxunto da cidadanía. Moito obrigado. Gracias, señor presidente. Señor ministro, déjeme clarificar algunos puntos a los que usted ha hecho referencia y añadir también otras cosas. Usted hablaba de la autonomía, de que hay que reforzar la autonomía estratégica europea, y de ahí el aumento del gasto militar.”
“Vostedes dedícanse falando «non á guerra», pero dedícanse a facer apoloxía do belicismo e fano, por exemplo, cun desfile o próximo domingo en Vigo, no chamado Día das Forzas Armadas, que implicará o despregamento de máis de 3276 efectivos, ademais de material bélico de todo tipo, buques da armada, cazas, tanques acoirazados, cun dispendio de recursos públicos nun momento de crise económica que é absolutamente inxustificábel para alén desa exaltación do militarismo, que é precisamente o último que precisa a nosa sociedade neste momento.”
“Creo que sería bastante máis beneficioso para o conxunto da sociedade. E un exemplo que vostede mesmo puxo aquí, os copagamentos. Eu non teño, non teño tanta certeza de que nós imos apoiar o que vostedes, o que o seu goberno trae aquí mañá, porque nós estamos por eliminar eses copagamentos que introduciu no seu día o Partido Popular. Está ben flexibilizar os estaría moito mellor eliminalos e cos recursos que destinan a gasto militar podería facerse perfectamente. -- 51 of 127 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 27 de mayo de 2026 Permítanme, ademais facer referencia a unha cousa de maneira moi breve, que é a que esta dinámica belicista non só atinxe aos gastos, senón tamén a unha certa militarización da sociedade.”
“Pode ser certo, pode ser verdade, que non están detraendo recursos que actualmente están destinados a políticas sociais. Por que? Vostede mesmo o dixo, porque hai un momento en que hai un incremento dos ingresos do Estado, non só pola boa marcha da economía, ás veces tamén pola mala marcha da economía, polo proceso inflacionista. Pero si que é certo que hai un incremento. Que acontece? Que todos eses novos recursos destínanse a armamento co cal proporcionalmente é evidente que as políticas sociais fican atrás. Eu dígolle unha cousa por que os 10 471 millóns de euros que destinaron nun único consello de ministros a gasto militar non os destinaron a financiar as actuacións da Lei de Dependencia e a cubrir o compromiso de que o Estado financiase o 50 % esa lei de dependencia?”
“Eu non vin de outros países do continente ameazas directas, pero si escoitei ameazas directas á Unión Europea, mesmo de ocupar o territorio pertencente a un estado da Unión Europea, por parte do presidente dos Estados Unidos, o señor Trump, no caso de Groenlandia. Pero claro, se vostede se quere defender fronte a esa ameaza de Trump, non sei como vai facer na OTAN, que comanda os Estados Unidos. E que é unha contradición dificilmente salvábel. Fala vostede da aposta da industria militar. Ben, eu diríalle que sería bastante mellor apostar na industria de paz en vez de seguir apostando na industria da guerra. Fala vostede de que non é necesario escoller e aí é onde non se engana, ou mellor dito, onde pretenden enganarnos, non é verdade que non faga falta escoller.”
“A OTAN é un instrumento ao servizo da política agresiva dos Estados Unidos. Non é un organismo de defensa europea e moito menos fronte aos Estados Unidos. É un instrumento da política estadounidense. Claro, pero non o digo eu, o secretario xeral da OTAN, Mark Rutte, a última vez que falou con Trump, cando Trump ameazaba a Unión Europea e a OTAN, veu dicir algo así literal de «non entendo por que se enfada se a Unión Europea fai sempre ou case sempre o que lle mandan os Estados Unidos», meteu isto de «case sempre» para deixar algunha marxe de dúbida. Non, diriamos fan «sempre» o que lle mandan, o que lle ordenan os Estados Unidos. Claro, falar de que hai que defender a Unión Europea, a pregunta xa sería de quen.”
“Grazas, señor presidente. Señor ministro, déixeme precisar algunha cuestión á que vostede fixo referencia e engadir tamén algunha outra. Falaba vostede da autonomía, de que hai que reforzar a autonomía estratéxica europea e para iso o incremento do gasto militar. Mire, non é que sexa terriblemente escéptico en relación con iso, senón que me parece que, en todo caso, se vostedes teñen esa pretensión están escollendo a vía equivocada. A Unión Europea está nunha posición de absoluta submisión aos Estados Unidos, a compra de armamento aos Estados Unidos reforza esa relación de submisión e, por tanto, non permite avanzar, todo o contrario, en ningunha clase de autonomía estratéxica europea. Eu xa onte fixen referencia a cales son os programas de armamento de que se vai beneficiar o complexo militar industrial norteamericano.”
“No solamente es justo y necesario, sino que sería el mejor modo de frenar las opciones de la derecha y la ultraderecha. El BNG siempre estará con la prioridad social y con los intereses de la clase trabajadora gallega y de las clases populares de nuestro país, de Galicia. Muchas gracias.”
“Hay que escoger, y nosotros escogemos la protección social y el impulso a políticas de desarrollo económico, empleo, vivienda, mejora de los servicios públicos, de la educación, de la sanidad y de la atención a la dependencia frente a las armas, al belicismo y al gasto militar. Sinceramente, creo que estas son las decisiones que nos definen y que la ciudadanía valora y tiene en cuenta, especialmente a la hora de votar, y más específicamente la clase trabajadora y las clases populares. Por tanto, ustedes, escogiendo la vía belicista, están haciendo un gran favor a las opciones autoritarias de la derecha y la ultraderecha, porque les abren la puerta, les abren el camino. Pero están a tiempo de rectificar: reviertan las políticas de gasto militar y destinen esos recursos a inversión social.”
“Por lo demás, ustedes tuvieron que activar a finales de abril la cláusula de escape para proporcionar un 1,5 % adicional atribuido a gasto militar en el cómputo global ―llegando, por tanto, al 4,5 %―, y la AIReF acaba de advertir que el Estado español se situará en los límites permitidos por la Unión Europea y que difícilmente podrá evitar ajustes de calado ―es decir, recortes― en los próximos dos años: más específicamente, el 0,6 % del PIB en 2027 y el 0,3 % en 2028 ―10 000 y 5000 millones de euros―; es decir, un total de 15 000 millones de euros de ajustes de calado o recortes, si queremos llamar a las cosas por su nombre. ¿Cómo pueden seguir diciendo que no hay que elegir entre tanques y tractores o entre misiles y hospitales? Nosotros lo tenemos claro, el BNG lo tiene claro y estoy convencido de que la ciudadanía gallega también.”
“Por último, sobre la opción entre gasto militar e inversión social, por mucho que el Gobierno de Pedro Sánchez insista en que no se va a retirar ni un euro de políticas sociales, aunque esto fuese así en un momento de incremento de los ingresos del Estado, estaríamos hablando de que todos los recursos nuevos disponibles van a ser destinados a gastos militares, con el consiguiente estancamiento de políticas sociales, que ya de por sí siempre son insuficientes. Pero la cuestión es aún peor: los recortes ya son directos como consecuencia del Plan ReArm Europa de la señora Von der Leyen ―recordemos: 800 000 millones de euros―, y la previsión de recorte del marco financiero plurianual 2028‑2034 es de más del 20 % en la PAC y de más del 60 % en la pesca, precisamente, dos sectores fundamentales en la economía gallega y en el empleo de mi país.”
“Por tanto, queda claro que la dinámica del gasto militar del Gobierno no solo hipoteca grandes cantidades de recursos en los presupuestos generales del Estado para los próximos quince años, sino que, además, está beneficiando a empresas israelíes y norteamericanas precisamente en el momento en que estos dos Estados están violando el derecho internacional con sus políticas de agresión a terceros países y genocidio contra el pueblo palestino.”
“En lo relacionado con el negocio del complejo militar industrial norteamericano, tenemos los helicópteros Chinook CH‑47D, cuya modernización supondrá 819 millones y que está en manos de Boeing; los MH‑60R Sikorsky Romeo de Lockheed Martin, 820 millones; los -- 47 of 127 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 27 de mayo de 2026 misiles Patriot, que incluyen a Lockheed Martin y a Raytheon, y que ascienden a 2830 millones, y los drones RPAS Predator y minis, de General Atomics, 158 y 117 millones respectivamente. También es de propiedad estadounidense General Dynamics Santa Bárbara, a cargo de los programas de los blindados Pizarro ―1131 millones entre compras y modernización―, parte del programa de vehículos de cadenas VAC ―1970 millones― y el dragón VCR ―2612 millones de euros―.”
“También incluyen a empresas israelíes en su formulación de programas de Sistema de Radio Táctica SCRT para el Ejército de Tierra, a los que se consignaron 350 millones de euros, e incluso cinco componentes israelíes contemplados en el programa del vehículo Dragón VCR 8x8, valorado en 2612 millones de euros. Como queda bastante claro, la ruptura de relaciones comerciales con el ámbito militar de Israel no es real.”
“Sobre la base de los datos recogidos en los dos últimos informes del Centre Delàs d’Estudis per la Pau, esta sería la concreción de este negocio. En el caso de Israel, la cláusula de exclusión se aplicó ya respecto a las transferencias de armas relacionadas con programas del avión de transporte A400M, el avión de reabastecimiento en vuelo A330 MRTT, el avión de vigilancia y patrulla marítima C295 y el dron táctico SIRTAP. Con contratos todavía en vigor, cabe destacar los programas de los misiles SPIKE LR2, con 287 millones; el sistema SILAM, con 697 millones, y el acuerdo marco POD para sistemas de combate aéreo, con 207 millones de euros, que acumula un total de casi 1192 millones de euros.”
“Y lo más escandaloso es que, por lo menos esta última, se produjo después de una declaración de Trump en que decía literalmente que los Estados Unidos no darían más dinero a Ucrania pero que iban a vender armas a los países de la OTAN para que esos países las entregasen al Gobierno de Zelenski. Es decir, el negocio perfecto. En cualquier escalada belicista, lo único que no cambia es que el complejo militar industrial norteamericano siempre gana. A pesar de la retórica anti‑Trump de Pedro Sánchez ―el «no a la guerra»― y a pesar también del decreto de embargo de armas a Israel, la realidad es que el Gobierno español continúa haciendo negocios armamentísticos con estos dos Estados implicados en agresiones militares, crímenes de guerra y genocidio.”
“Porque, no nos engañemos, a pesar de las reiteradas declaraciones del Gobierno y del presidente de que esto no iba a afectar a las políticas sociales, la realidad es que este aumento solo es posible por el desvío de remanentes de crédito de otros ministerios, lo que en la práctica implica recortes o detracción de recursos potenciales para políticas que, en nuestra opinión, son más prioritarias. Por ejemplo, hay que señalar que el Ministerio de Industria ha destinado más de 22 000 millones de euros en ayudas a empresas de armamento. ¿De verdad esa es la prioridad? A todo esto hay que incluir los recursos destinados a Ucrania bajo el mandato de Estados Unidos. Además de la entrega de armamento, desde el primer momento se aprobaron también varias partidas de 1000 millones de euros en mayo de 2024, febrero de 2025 y marzo de 2026.”
“El presupuesto total es de 15 635 millones de euros, además de una prefinanciación por parte del Ministerio de Industria de 6327 millones. Así, se trata de continuar inflando los llamados Programas Especiales de Modernización, es decir, grandes programas de armamento ―hay hasta 42 aprobados―, que implican ya más de 82 000 millones de euros a pagar en los próximos quince años, hipotecando, por tanto, el futuro y la capacidad de impulsar la inversión social y económica.”
“En junio de 2025, el Consejo de Ministros aprobó la autorización de la modificación de los límites para adquirir compromisos de gasto con cargo a ejercicios futuros, para permitir al Ministerio de Defensa financiar doce nuevos Programas Especiales de Modernización incluidos en el Plan Industrial y Tecnológico para la Seguridad y la Defensa. Según la información del propio Consejo de Ministros, el Ministerio de Defensa solicita esta autorización con cargo a los ejercicios presupuestarios de 2026 a 2037 en relación con la aplicación presupuestaria «inversiones reales», con la finalidad de financiar doce nuevos programas especiales que permitirán incrementar exponencialmente el gasto militar y el compromiso hasta 2037.”
“Es una cantidad astronómica, incluso teniendo en cuenta el contexto de crisis económica y las necesidades sociales perentorias -- 46 of 127 -- PLENO Y DIPUTACIÓN PERMANENTE 27 de mayo de 2026 de un Gobierno que se hace llamar progresista y que debería atender de forma prioritaria estas cuestiones. Con esto, además, el Estado español se sitúa en el puesto quince del mundo entre los países que más gastan en defensa y armamento. Pero la alocada carrera del gasto militar no se queda aquí, se proyecta como una losa sobre el futuro, cuando menos sobre los próximos dos o tres lustros.”
“En los presupuestos del Estado del año 2023 se procedió al mayor incremento del presupuesto de Defensa hasta el momento en un solo año, de más de un 26 %, con el objetivo declarado de llegar al 2 % del PIB en gasto militar, cuando la realidad —si computáramos todos los gastos imputados a otros ministerios— es que ese porcentaje ya se había superado. Pero, a partir de ahí, la escalada del gasto militar aún fue a peor. En abril de 2025, se realizó una modificación de crédito para disponer de 10 471 millones de euros para gasto militar, elevando el total, según cálculos del Centro Delàs d’Estudis per la Pau, hasta 33 000 millones de euros, de forma que, entre 2024 y 2025, el incremento producido superó el 35 %. El centro Delàs estima que a finales de 2025 el gasto militar ya alcanzó el 2,42 % del PIB y 39 476 millones de euros.”
“De hecho, este es, con muchísima diferencia, el Gobierno que más ha incrementado el gasto militar en el Estado español en las últimas décadas. Lo hizo especialmente a partir de la cumbre de la OTAN de 2022, que acogió en Madrid, y al amparo de políticas belicistas ordenadas por Estados Unidos e impulsadas sin vacilar por una Unión Europea cada vez más servil y sumisa a los intereses norteamericanos. Son unas políticas que ya han generado inmensas dificultades para las mayorías sociales y las clases trabajadoras de los pueblos de Europa.”
“Están a tempo de rectificar, revertan as políticas de gasto militar e destinen eses recursos a investimento social non só o axuste necesario, senón que sería a mellor maneira de frear as opcións da dereita e da ultradereita. O BNG sempre estará coa prioridade social e cos intereses da clase traballadora e das clases populares do noso país, da Galiza. Moito obrigado. Muchas gracias, señor presidente. Buenos días. Ministro, este Gobierno, que sigue denominándose el más progresista de la historia, lleva años embarcado en una carrera armamentística al dictado de los Estados Unidos a través de la OTAN, que implica el destino de ingentes cantidades de dinero a gasto militar precisamente en un momento en que es más necesario que nunca impulsar políticas de protección social y de desarrollo económico.”
“Nós témolo, claro, o BNG teno claro e estou convencido de que a cidadanía galega, de que o pobo galego, tamén hai que escoller e nós escollemos a protección social e o impulso a políticas de desenvolvemento económico, emprego, vivenda, mellora dos servizos públicos, da educación, da sanidade e da atención á dependencia fronte ás armas, ao belicismo e ao gasto militar e sinceramente, creo que son estas as escollas que nos definen e que a cidadanía valora e que ten en conta, mesmo tamén á hora de votar, moi especialmente a clase traballadora e as clases populares e, por tanto, vostedes coa escolla da vía belicista, o que están facendo, ademais, é un grande favor ás opcións autoritarias da dereita e da ultradereita porque lles abren a porta porque lles están abrindo o camiño.”
“E AIReF vén de advertir que o Estado español se situará nos límites permitidos pola Unión Europea e que dificilmente poderá evitar axustes de calado, quere dicir,recortes nos próximos dous anos concreta, mesmo en 0,6 do PIB en 2027, 0,3 en 2028, 10 000 e 5000 millóns de euros, ou sexa, un total de 15 000 millóns de euros de axuste de calado ou de recorte se queremos chamarlle ás cousas polo seu nome. Como poden seguir dicindo que non hai que escoller entre tanques e tractores ou entre mísiles e hospitais?”